“Zelfs hun bruine toilet maak ik schoon” Ik doe alles voor mijn schoonouders – Mijn verhaal

schoonmoeder Suriname

“Heb ik wel een Jeje?”

Haar eigen moeder zette haar uit huis toen ze op haar 16de zwanger werd. Haar schoonouders verwelkomde haar in huis. Maar nu voelt ze zich meer een huissloof dan een schoondochter. Zou jij dit leven accepteren?

Lees de brief van Brenda uit Suriname. Ze wil haar schoonmoeder niet in een verkeerd daglicht brengen, maar ze is toch benieuwd naar jullie mening. Zouden jullie dit ook doen voor jullie schoonouders? Of wordt er flink gebruik gemaakt van Brenda?

Goedendag FamilieNieuws. Ik ben Brenda. Ik stuur een brief naar jullie, niet zo zeer om te klagen, maar ik wil gewoon wat advies van andere vrouwen en mannen. Ik ben een beetje door de war geraakt na en gesprek met mijn nicht uit Nederland. Ze was hier in Suriname op vakantie

Ik woon nu al 5 jaar in huis bij mijn vriend. Hij woont nog in zijn ouderlijk huis. We zijn jong. Ik was 16 toen ik hem ontmoette. Ik raakte per ongeluk zwanger en toen moest ik het huis uit van mijn bloedeigen moeder. Ze wilde het absoluut niet hebben.

Gelukkig heeft de moeder van mijn vriend me in huis ontvangen. Haar zoon was toen 17 jaar. Maar door alle problemen met mijn familie, de politie en alle stress ben ik de baby met 7 maanden zwangerschap verloren. Een stressvolle periode in mijn leven. Maar mijn vriend en zijn familie stonden elke minuut voor me klaar. Ik ben hun voor altijd dankbaar.

Nog steeds mag ik GRATIS in hun huis wonen. Ik hoef niet te werken buitenshuis, zolang ik maar blijf studeren. En dat doe ik ook. Mijn vriend werkt en zorgt voor mijn kosten. Zicht om een eigen huis hebben we niet want dat kunnen we gewoonweg niet betalen.

Ik werk naast mijn studie in huis. Ik ben gaandeweg ‘verantwoordelijk’ geworden voor het huis. Dat betekent eigenlijk dat ik zorg voor vrijwel alles. Wij doen bijna alle boodschappen. Alleen voor mijn schoonouders en mijn vriend en ik. Ik zorg ervoor dat het huis van boven naar beneden schoon is. We hebben drie badkamers en 1 keer per maand maak ik ook de slaapkamer van mijn schoonouders grondig schoon. Mijn schoonvader is oud geworden. Die kan niet veel meer, maar mijn schoonmoeder is helemaal in orde. Zo oud is ze zelf ook niet. Niet om hun privé naar buiten te brengen maar soms is hun toilet ook zo slordig en onsmakelijk. Je weet toch, als je nog bruin ziet. Zelfs dat maak ik schoon. Op mijn knieën moet ik het schoonmaken. Is wel een beetje vreemd ja. Toch?

Ik heb er eigenlijk nooit problemen mee gehad totdat een nichtje van me uit Nederland 2 dagen kwam logeren. Zij was nog de enige van mijn familie waar ik contact me had. Ze heeft van dichtbij kunnen zien hoe ik leef in huis en ze vindt het heel erg. Mijn nicht vroeg me of ik geen jeje heb. Heb ik die?

Ze heeft met me gesproken en door de gesprekken ben ik een beetje onzeker geworden. Zij zegt dat mijn schoonfamilie gebruik van mij maakt en me behandelt als een huissloof.

Wat vinden jullie hiervan? Ik ben het eigenlijk niet helemaal met haar eens. Maar nu is ze dit dus gaan vertellen aan de rest van de familie en nu zoeken ze allemaal weer contact met mij. Ze stressen me. Mijn moeder zegt me dat ik weer thuis moet komen wonen. Maar dat wil ik helemaal niet. Een andere tante dreigt dat ze de politie gaat roepen voor mijn schoonfamilie. Alleen maar problemen nadat mijn nichtje hier is geweest.

Voorbeeldfoto van Freestock foto

Ik heb het wel met mijn vriend besproken en hij heeft me gezegd dat ik dan naar mijn moeder terug moet. Alleen. Hij snapt helemaal niet wat het probleem is. En hij vindt dat mijn familie nu problemen komt zoeken voor zijn familie. Hij heeft gelijk. Want er waren helemaal geen problemen voordat mijn nicht hier kwam.

Maar wat nu? Ik doe mijn werk in huis nu wel een beetje met tegenzin. Ik kijk wel een beetje anders naar mijn schoonmoeder. Ze ging vaker uit en naar de bingo. Nu minder door die corona. Maar ik merk inderdaad dat ik haar bed opmaak, terwijl ze het ook zelf kon doen. Ik kijk naar haar en ik vraag me af wat ze wel niet van me denkt. Hoe deed ze deze dingen voordat ik er was?

Heeft ze wel respect voor mij. Hebben ze wel respect voor mij. ‘Of waren ze blij dat ze eindelijk een ‘dochter’ in huis hadden om hun onprettige werkjes op te pakken?’ (Mijn schoonvader heeft nog twee oudere ‘voor’ zonen). Dat zijn de woorden van mijn moeder. Ik heb nu heel af en toe contact met mijn moeder. Mijn vriend vindt dat niet leuk omdat hij vindt dat ze me eruit heeft gezet toen ik het moeilijk had. Ze hebben toen ook de politie erbij gehaald om hem op te sluiten. En dat gaat hij haar nooit vergeven zegt hij. Ik heb haar dat wel vergeven maar ik zal het niet vergeten.

Door dit alles ben ik wel heel erg droevig. En ik voel me alleen. Ik ga het niet bespreken met vriendinnen en ook niet op school. In feite benijden mensen me omdat ik een leuke vriend heb en in een mooi huis mag wonen. Zonder dat ik hoef te werken. Ik kom niets te kort. Een droom voor andere vrouwen.

Ik heb geen contact meer met die nicht dat wil mijn vriend niet. En ik ben ook niet zo blij met haar omdat ze is gaan roddelen over mij met de familie. Het heeft voor veel problemen gezorgd. Thuis is alles hetzelfde. Ik heb geen problemen met mijn schoonouders. Ze weten niet wat er allemaal speelt. Ik durf het ook niet te noemen want straks gaan ze vinden dat ik ondankbaar ben. En dat ben ik absoluut niet. Begrijpen jullie mij aub niet verkeerd. Ik ben dankbaar dat ze er voor me waren toen niemand er was. Maar ik wil alleen weten of het wel normaal is dat ik alleen alles in huis doe.

Wat denken jullie en wat zou ik dan moeten veranderen? Ik voel me soms wel een schoonmaakster, huissloof en kok. In plaats van een schoondochter. Kan ik dat bespreekbaar maken. Zal mijn schoonmoeder het begrijpen als ik een stapje terug wil doen. Als ik haar zeg dat ze in ieder geval hun eigen slaapkamer en badkamer moeten schoonmaken. Mijn vriend zegt dat ik niets moet zeggen. Is hun huis en we moeten blij zijn dat we hier samen mogen wonen. Verhuizen wil ik niet. En thuis bij mijn moeder wonen ook echt niet. Dank jullie wel voor het lezen van mijn verhaal. Misschien hebben jullie geen advies voor mij, maar dat is niet erg. Tenminste heb ik het van mij af geschreven. Dat is ook goed.