Home Anoniem

Mijn vriend is dood en mijn schoonfamilie heeft me bedrogen – anoniem Nederland

Je krijgt tranen in je ogen tijdens het lezen van het verhaal van Martha uit Nederland. Ze is pas 24 jaar maar je voelt haar verdriet. Haar grote liefde werd ziek. Ze zijn samen voor hulp vertrokken naar Suriname. Hij is in Paramaribo overleden. Wat zijn familie haar allemaal heeft aangedaan is hartverscheurend. Lees haar verhaal. Ze vraagt zich af of ze iets fout heeft gedaan want ze begrijpt er niets van. Hoe kan ze dit verwerken? Weten jullie het?

Begraven in Suriname

Hallo FamilieNieuws, ik ben Martha en ik ben nog steeds helemaal in de rouw. Mijn vriend is nu ongeveer een maand geleden begraven in Suriname. Ik ben inmiddels weer terug gevlogen naar Nederland en ik voel me helemaal niet goed erover. De zaken zijn helemaal niet goed afgehandeld en ik wil graag mijn verhaal aan jullie vertellen

Lees ook: Als mijn man overleden is zetten zijn irritante kinderen me gelijk het huis uit – anoniem Amsterdam

Mijn vriend Reon is overleden. Ik was 3 jaar met hem. Mijn grote liefde. Het afgelopen half jaar heb ik gelopen en gelopen met hem, we zijn uiteindelijk naar Suriname gegaan om hulp te zoeken, gewoon tijdens die hele covid het was echt een hele zware tijd. Uiteindelijk is hij in Suriname overleden. Hij is ook daar begraven. De artsen in Nederland konden niets voor hem doen, ze wisten niet wat hij had. Het leek op kanker maar zeker wisten ze het niet. Een lang verhaal. Hij zou wel behandeld worden, maar zijn familie vond dat hij naar Suriname moest. Ik woonde bij Reon in huis. Bij Reon en zijn broer. Maar zijn broer was er eigenlijk nooit. Maar het was hun huis samen, een huurwoning hoor, geen koop. Ik woonde er niet officieel maar alles van me was wel daar, Ik heb geen huis. Ik ben vanuit mijn moeder bij Reon ingetrokken.

Jong overleden

Ik ben trouwen 24 jaar en Reon is net 30 geworden. Veel te jong om te overlijden. Maar goed. Dus het laatste half jaar. Was zijn broer bijna nooit in huis. Ik was er als Reon ziek was, naar het ziekenhuis moest . Soms ging het zo slecht met hem dat ik hem persoonlijk moest voeden en baden.. Dat deed ik voor hem en dat vind ik normaal. Hij is mijn liefde. En dat zal hij blijven. Hij zou hetzelfde voor mij gedaan hebben. Reon hield ontzettend van me, en daar is het probleem voor de familie.

Lees ook: Anoniem – Mijn vader is overleden in het ziekenhuis van Paramaribo tijdens onze vakantie in Suriname.

Dit heb ik achteraf gehoord hoor: Die mensen hebben gezegd dat ik naar en Haïtiaan ben gegaan om Reon te kroien. Maar het is niet gelukt en hij is dood gegaan. Dus die schoonfamilie gelooft dat ik hem heb doodgemakt met die kroi. Als eerste weet ik bij God niet hoe ik aan een Haïtiaan moet komen en ten tweede die mensen zijn niet goed? Ze zijn jaloers omdat hij zoveel van me hield.

Geen familie in Nederland

Tijdens onze relatie had ik niet zoveel last van die familie. Alleen een broer en zus wonen hier in Nederland. Ja, die zus houdt niet van me, maar boeiend, dat boeide me niet Als ze me niet wil groeten dan hoeft het niet. Ik heb die mensen nooit verboden om Reon op te zoeken. Nooit. Ik zweer het jullie. Ik heb ze 1 keer, echt 1 keer gezegd dat hij sliep. En of ze een andere dag terug wilden komen. Die zus en een nicht stonden toen voor de deur. Een half uurtje later is zijn broer thuis gekomen om ze binnen te laten. Ze vroegen me toen of ze even alleen met hem konden zijn. Ik liet ze maar. Ik ben toen die avond bij mijn moeder gaan slapen. Ik was ook zo moe.

Toen ik de volgende dag terug kwam rook ik aan de kamer en badkamer dat ze bepaalde rituelen hebben gedaan. Ik vond het ook niet erg hoor. Het ging niet goed met haar broertje dus ze mogen best alles proberen. Ik geloof niet echt erin, maar respecteer de familie wel. En Reon deed zelf ook af en toe zijn dingen. Maar het zou netter zijn om het met mij te overleggen, gewoon bespreken. Ik ben zijn levenspartner. Ik zou ze niet weigeren, en Reon is een grote man, hij bepaalt nog altijd zelf. Want later hoorde ik ook dat ze gezegd hebben dat ik niet wilde dat ze hem gingen baden. Ik bepaal dat toch niet? Hij was die avond moe, maar gewoon bij. Hij heeft het niet geweigerd. Dus prima. Wie ben ik dan?

Lees ook: Door mij is mijn moeder er niet meer – Ik heb zoveel spijt – Anoniem Suriname

Zijn moeder zou hem helpen

Of het nu kwam door dat ding wat ze hebben gedaan, dat wil ik niet zeggen maar Reon ging snel achteruit. De dokter heeft gezegd dat ze zouden beginnen met Chemo, maar ze moesten nog en aantal testen doen. Reon heeft dat weekend met me gesproken en me gevraagd om mee te gaan naar Suriname. Zijn besluit was al genomen. Het was meer een kwestie van: ga je mee of niet? Zijn moeder zou hem beter maken. Ik kon niet weigeren dat was wat hij wilde. Ik heb er nu wel tot in mijn tenen spijt van. We moesten nooit gaan.

Ik was al met ziekteverlof dus we vertrokken een paar dagen later hals over kop. We konden meevliegen. Naar Suriname. Iemand heeft het vanuit daar snel voor ons in orde gemaakt. Dus we zijn meteen gegaan. En Reon was wel zwak maar niet zodanig dat hij ziek overkwam. En het vliegen ging goed. Ik was zelfs blij, het leek alsof die trip naar Suriname hem juist power gaf. Ik was ook blij om zijn familie daar te zien, en ze leken ook blij met mij.  Ik verbleef bij ze.

Ze deden hun dingen, maar bij geen van de rituelen was ik betrokken. Bij geen 1 van ze. En in het begin had ik er geen problemen mee Reon, leek echt blij. Hij leek echt op te knappen. Dus ik was ook blij.  Maar toen het weer heel slecht ging, ging ik wel protesteren. En toen kreeg ik die familie van hem op mijn dak. Ik ben met ruzie uit het huis gegaan/gezet.

Snel overleden

Alles ging heel snel. Jullie moeten je voorstellen dat ik in totaal maar een maandje in Suriname ben geweest dus na ongeveer 3 weken is Reon overleden in Paramaribo en 10 dagen later zat ik alweer in het vliegtuig naar Amsterdam. Zonder mijn liefde. Met niets.

Lees ook: Mijn man is al 3 jaar dood, ik kan niet met andere mannen naar bed – anoniem Paramaribo

Ik heb hier een heel slecht gevoel over. Allereerst de uitvaart. De familie heeft mij nergens bij betrokken. Nee, eerst even over zijn overlijden. Reon is in het ziekenhuis in Paramaribo overleden. Zonder mij. Het ziekenhuis heeft zijn zus in Suriname gebeld. Zij is met moeder naar het ziekenhuis gegaan. Moeder en zus mochten uren bij hem. Toen ze zagen dat hij het niet zou redden hebben ze alle broers en zussen gebeld. Het was moeilijk ivm covid, dat hebben ze me later gezegd. Maar waarom mocht wel een achternicht erbij en ik als partner niet? En ik was niet eens op de hoogte. Pas de volgende dag toen ik ze zag gaven ze me het slechte nieuws. Hij was al op ijs!

Uren dood

Hij was al uren dood en de familie was gewoon de hele dag bij hem. Ik wist wel dat hij naar het ziekenhuis was gegaan voor onderzoeken. Mij werd verteld dat ik niet naar het ziekenhuis mocht ivm covid. Hij was uiteindelijk maar 2 dagen in het ziekenhuis. En bijna 1 hele dag samen met zijn familie. Maar zonder mij. Hoe moet het voor hem geweest zijn zonder mij. Misschien heeft hij wel steeds naar mij gevraagd? Ik weet niets. (Misschien als een zuster mijn verhaal herkent kan ze contact maken met FamilieNieuws)

De begrafenis. Zijn familie heeft alles alles geregelde. Ik had nog toegang tot Reon zijn geld ( pasjes) en heb alles wel betaald.  Alles alles alles heeft hijzelf betaald. Ook al die rituelen voor zijn dood. Alles. Ook onze tickets. En mijn hotel ook. Sommige dingen voor de begrafenis vond ik een beetje overdreven. Maar er was geld. Geen probleem.

Speciale blauwe kleding

Paramaribo Amsterdam
Voorbeeldfoto

Ik sprak veel met mijn moeder in Nederland en ze zei me dat ik ze moest laten en dat ik alles op mijn manier moest verwerken. Liever zonder ruzie of wrok. Dus ik bleef rustig. Dit was heel erg voor mij:  De naaste familie had kleding gemaakt in een speciale blauwe stof. Niet voor mij. Ik huil nu ik dit opschrijf. Mijn lieverd met wie ik lief en leed deelde. Ik heb net op tijd een stoel voorin kunnen bemachtigen tijdens de uitvaart. En ik mocht naast de uitvaarder in de auto met de kist rijden. Hij was de enige die een beetje aan mij dacht. Ook omdat ik alles betaalde en contact persoon was. Hij had ook medelijden met me. Hij noemde uit zichzelf mijn naam tijdens de gesprekken. Dat deed me wel goed. Ik heb zelf niet gesproken. Het was vreselijk. En ik had niemand daar.

Mijn verhaal gaat een beetje te lang worden, merk ik.

Lees ook: Mijn man zijn exen en zijn ouders hebben hem vermoord – anoniem Paramaribo

Ik ben 2 dagen na de uitvaart weggegaan. Misschien mijn fout, maar ik heb de familie niets gezegd en ben weggegaan. Voordat ik wegreed ben ik naar het graf geweest van Reon en heb gehuild. Voor het eerst in mijn leven heb ik zo een pijn gehad. Alsof alles in 1 keer eruit kwam. Maanden moest ik sterk blijven voor hem. Ik heb zoveel moeten incasseren. Maar deze man, hield zoveel van mij. Het was niet erg. Maar nu stond ik daar. Ik zag dat de familie hun namen gekerfd had in het cement of beton van het graf. Nergens zag ik mijn naam. Of iets van mij. Het voelde zo eenzaam. Ik heb toen een stukje van het zand rondom zijn graf genomen en meegenomen. Geen idee waarom. Gewoon omdat ik iets van hem mee wilde nemen. Alles van Reon is bij zijn moeder gebleven. Ook zijn persoonlijke papieren en documenten. Ik heb ze niet teruggevraagd.

Het vliegtuig naar Nederland

Lees ook: Mijn schoonmoeder komt een half jaar op vakantie bij ons in Nederland – Anoniem Suriname

In het vliegtuig naar Nederland heb ik ook alleen maar gehuid. Ik ben rechtsreeks naar mijn moeder gegaan. En toen ik twee dagen later gebeld werd door zijn broer om mijn spullen op te halen uit het huis had ik het echt niet meer. Ik stortte letterlijk in. Mijn moeder en een vriendin zijn voor me gegaan. Ik kon het niet opbrengen. En weet je dat ik niet meer in zijn bankaccount kan gaan. Niet online en zijn pasje is ook geblokkeerd. Niet dat ik zijn geld wilde nemen, maar ik wilde het checken. Ik ben bij de bank gegaan. Hij was al als overledene gemeld.

Ik lig nu al een week in bed. Vandaag gaat het een klein beetje. Daarom besloot ik jullie te schrijven. Wat vinden jullie hier nu van? Ik weet dat we gewoon vriend en vriendin waren. Ik weet dat ik bij hun in huis logeerde en dat het niet mijn huis is, maar ik heb wel heel veel huishoudelijke spullen daar. De auto die ik reed was op Reon zijn naam. Daar kan ik naar fluiten. In die tassen zaten alleen mijn kleding en schoenen. Waar zijn mijn andere spullen dan? Ik kan me niet voorstellen dat een mens zo gemeen kan zijn.  Ik heb toch niets verkeerds gedan? Het enige dat ik me kan bedenken is dat ik tegen zijn zus en nicht heb gezegd dat hij te moe was voor bezoek.

Is het mijn schuld?

Lees ook: Problemen in een ziekenhuis te Paramaribo nadat vrouw afscheid wil nemen van haar overleden man (video’s)

De familie geeft mij de schuld van zijn dood. Van zijn ziekte. Ik ben de reden waarom die wassies in Suriname niet goed zijn verlopen, ik ben de schuld van alles. Ze zeggen dat alles mijn schuld is. Maar ik ben juist niet de schuldige. Want ik weet 100% zeker dat hij niet dood zou gaan als we naar de artsen in Nederland hadden geluisterd. Maar ik leg me erbij neer want Reon wilde zelf naar Suriname.

Het doet me zoveel pijn dit. Ik voel gewoon dat er een gat is in mijn hart. Ik blijf achter met helemaal niets. Ja, foto’s, voice notes en een heleboel mooie herinneren. Maar het gaat een tijdje duren voordat ik dit kan verwerken. Ik heb dit gewoon niet verdiend. Ik had een hele fijne relatie en tot op het laatst heb ik alles gedaan voor hem. Behalve de allerlaatste dag. Ik denk niet dat ik dat ooit ga kunnen verwerken. Het voelt als ze me hebben bedrogen. Mij opzettelijk hebben pijn gedaan. Hoe slecht ben je dan?

Hij komt nooit meer terug

Ik hoef geen dankje wel van die familie, maar echt ik verdien dit niet. Nee toch? Kunnen jullie mij misschien zeggen wat ik anders had moeten doen? Wat had ik moeten doen? En wat moet ik nu doen? Ik kan niets doen? Reon komt toch nooit meer terug.

P.S. Wil je ook advies over je privéleven? Stuur ons jouw anonieme verhaal en we publiceren het gratis voor je! Je mag het ook appen naar +31685421200

** U kunt hieronder reageren op dit anonieme verhaal!
Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Let op: Soms worden de verhalen door ons herschreven om het lezen voor onze bezoekers makkelijker te maken. 

27 REACTIES

  1. Mike.
    Het gaat niet om de fouten of de zinen die niet goed zijn het gaat im het verhaald dat ze wil uiten aan de mensen over haar partner en over wat ze geef mee gemaakt niet over fouten. Als je niet ander te doen heb om commentaar te geven zwijg dan en en ga ergens anders net je zevers.
    Veel sterktr aan de dame

  2. Aller eerst sterkte met het verlies.
    Vanuit gevoel snap ik je pijn.
    Wat ik persoonlijk anders had gedaan is familie weigeren en voor de deur laten staan. Jij bent 3 jaar in zijn leven en zijn familie vanaf dag 1. Hij heeft je gevraagd om mee te gaan de familie had je niet mogen buiten sluiten. De familie had zijn wensen moeten respecteren en vanuit zijn belang moeten handelen of ze hier nou mee eens zijn of niet.
    De auto, huis en pinpas zijn dingen waar je wettelijke gezien geen recht op hebt. Jou huishoudelijke spullen daarin tegen wel. Als het huis alleen van je vriend was geweest had de woningstichting je ook op straat gezet.

    Focus je op het geen wat je wel van hem heb, de herinneringen, jullie liefde voor elkaar. Dat kan niemand van jullie af pakken. Jij weet wat je voor hem betekende, koester dat! Heel veel sterkte!

  3. Allereerst is het niet uw schuld wat mensen vaak vergeten is ziekte kruipt dat houd in men ziet het niet hoe erg het kan zijn en de persoon in kwestie kan het soms ook niet uitleggen .weet u ik vind het triest om te horen hoe het gegaan is maar bovenal het gevoel hebben niet te worden gerespecteerd is het top punt . Ik hoop met heel mijn hard dat je op een dag de zon weer ziet schijnen en een lig puntje in de horizon kunt waar nemen . Want uiteindelijk heeft iedereen recht op geluk en een fijne leven om naar uit te kijken .. ik wens u vooral het beste en hopelijk dat u snel weer de oude kan worden

  4. ik vind ook dat je je best hebt gedaan meid , laat het bezinken denk aan je mooei tijden die je hebt gehad met je vriend. Het zal hun cultuur wel zijn en hun ouderwetse gedachtes. welke schoonouder heb het nou close met schoon ddochter/zoon. tuurlijk heb je ze ook tussen zitten die het goed met elkaar hebben . Dat is dan je geluk zeg ik dan maar.

    En op Mike wil ik ook reageren , man heb je een band met die schoon familie of ben je een van hun.
    typ ook eens een brief als je verdrietig bent. Kijken of jij goed nederlands kent
    Of verschuil je je achter je emoties , laat zeker maar niet merken dat je zelf ook iets mee heb gemaakt , huigelaar

    hoe goed typ ik nederlands , kun jij mij dat zeggen Mike

  5. Je hebt alles gedaan wat in jou macht zat met heel je hart en met alle liefde.
    Alleen wat ik niet zou doen is fam weigeren aan de deur je moet weten familie kijven familie blijven, ik zou ze gewoon binnen laten en buiten laten staan aangezien het ook niet jou huis was vind ik je hondsbrutaal, je geeft aan dat ze een half uur later binnen werden gelaten door je zwager dan vind ik het raar dat je ze de eerste instantie buiten hebt laten staan omdat hij moe was.daar heb je echt fout in gehandeld sorry!!! Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat ze om die reden je vervelend zijn blijven behandelen. Jij verteld jou verhaal maar een verhaal heeft 2 kanten jere.

  6. Dag mevrouw ,

    Neem de tijd uw verdriet een plaats te geven .Dit hoort bij het rouwproces.
    Wat goed dat u uw verdriet van u kan afschrijven .
    Brand een kaarsje voor hem .
    Probeer toch uw leven weer op te pakken .
    Stap voor stap .
    Beetje bij beetje .
    Mocht het niet lukken kunt u hulp zoeken bij uw huisarts .
    Omdat u niet getrouwd was .
    Heeft de familie hun rechten opgeëist .
    Tenzij er een testament was .
    Maar wat respect was wel op zijn plaats .
    Het verleden kun je niet terug draaien .
    De mooie herinneringen koester je .
    Heel veel sterkte toegewenst mevrouw .

  7. Mike, het is geen sollicitatie brief, die dame heeft heel veel verdriet en pijn, dus hoeft zijn geen perfecte brief te schrijven ,ze deelt haar verdriet met ons ,omdat zij niet kan begrijpen waarom sommige mensen zo een slecht 🖤 hebben.
    Ps
    Lieve dame,
    Je hebt goed gehandeld.
    Karma is een bits
    Laat alles aan god over.
    Gelukkig heb je jou moeder die er voor je is.
    Je vriend zal zeker over jou wakken🙏🏾.
    Sterkte😘🙏🏾

  8. Jonge dame de tijd heelt wonden. Je voelt je bedrogen, verlaten, beklad en zoveel meer, maar weet dat de Almachtige ons schuilplaats is. De kou die je nu voelt kan slechts verminderen/verdwijnen door zijn warmte. Hoofd omhoog, blijf van jezelf houden. Geniet van de mooie herinneringen. De Here heeft nog veel moois voor je in petto. Ik omarm je❤️

  9. Schatje een rein geweten vreest geen kwaad..Laat los schatje en richt je naar het toekomst.Het is ook goed dat ze je by niets hadden betrokken anders zou je nog meer schuld krygen..Je zalig vriend is er niet meer maar hy kyk op naar jou want je bent goed.Hy zal je eenblieve heer 1 dag toesturen.Haast je niet verwerkt alles op jou manier .maar aub laat los wat ze met je hebbn gedaan .Hou van je zelf en kyk vooruit .Bouw je op en maak het beste van jou leven..AUB laat los anders ga je geestelijk kapot.Doe dingen die jou blij maken ontspan je schatje.TAKE CARE

  10. Mike,

    Dombo, als dit jou reactie is.
    Waar is dan jou voorbeeld met Nederlandse les.
    Gebruik leestekens en opbouwende zinnen.
    Eerst even naar je eigen kijken voor je commentaar geef.🤦🏻🤦🏻

    En voor de dame in kwestie heel veel sterkte en kracht gewenst.🍀🍀

  11. Hmmmm erg erg erg dame sterkte jij zal gn bevredigend antw krijgen bij n mens bid tot Jehovah God v kracht n zelfbeheersing om gn onverantwoordelijke dingen t gn doen mt j zelf die fam is onvolmaakt als een ieder op aarde vergeef ze maar ze weten niet wat ze j hebben aangedaan tot dat t voor hun deur staat blijf sterk love you sterke vrouw ben j wel

  12. Gm wel ik heb het gelezen en het doet echt pyn ja maar jy weet dt je handen schoon zyn moet je alles los laten laat ze gaan en je moet naar je zelf kyken je moet jy moet ook een wasie nemen of naar de kerk gaan bidden dt is het beste laat gaan men zeg karma zal met ze afregelen maar nee dt gaan er ook niet zegen laat gewoon gaan je ben jong en hy gaat zelf een betere parner voor je brengen het leven gaat door schat weest sterk je moet je niet laten verzwakeren door dit alles anders maak je zelfven ook ziek met met dit alles geburen je ben jong en het leven gaat door 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻❤❤❤💪💪💪

  13. Dame God is rechtvaardig. Ik vind het heel erg wat jou is overkomen. Ja goed dat jij verhaal met ons deelt maar je enige trooster en rechter is de Here Jezus. Ga tot Hem geef Hem je pijn en verdriet… heel belangerijk vergeef elk 1 van deze familie en vergeef jezelf…en laat alles in Gods handen….. than you will see His hands in everything… Gods molen draait langzaam maar zeker. Sterkte lieve dame. God heeft je gezien en Hij zal je belonen… geef je leven aan Hem en dat wordt een nieuw begin.

    P.s. taalfouten of niet…we hebben haar begrepen… en deze reactie bevestigen alleen maar haar verhaal.

  14. Fouten doen er hier niet aan toe. De essentie van de brief is duidelijk. De wereld is vol haat en het misgunnen.
    Dame als je niets verkeerd hebt gedaan en je er altijd voor je geliefde was, dan laat je alles dat de familie gedaan heeft achter je. Sluit het hoofdstuk met de familie af. Koester de mooie mooie herinneringen aan jouw grote liefde en geef alles een plekje . Sterkte! Komt goed!

  15. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zijn pijn en verdriet probeert te verwerken door het te delen, en jij Mike op spelfouten gaat letten, ben je serieus? Omdat ze in nederland woont en geschoold is, Ey ik verzoekt het je hoor, als je nix anders te zeggen hb hou gewoon je snoet man,
    Lief meisje God alleen weet waarom alles zo gegaan is, koester wat je over heb van hem en ga door met jou leven, de wereld zit vol slechte mensen en daar kan je echt nix aan doen, je weet dat je een rein en schoon geweten heb, dus hoeft je jou nergens om druk te maken, je vriend is verlost van alle pijn en ellende dus laat hem rusten, inderdaad jij alleen weet wat je voel, maar probeer los te laten zodat je kan ademen en verder leven, God zal jou de kracht geven.
    Xxxxx

  16. Goede morgen lieve zusje. Ja we zijn kinderen van één vader. Ik heb jou verhaal heel aandschtig gelezen. De familie heeft geen respect voor jou en je lieve vriend getoond, anders hadden ze jou bij alles betrokken. Omdat je al 3 jaar zijn partner was.jullie hadden voor elkaar gekozen. Ja je voelt het goed, je had inderdaad niet naar Suriname moeten gaan om die redenen. Hier was goede hulp hier en God is overal. Waarschijnlijk is je lieve vriend uit respect voor zijn moeder daarheen gegaan, niet eens voor zichzelf. Dat de broer jou zo uitzet. Zegt ook iets over hem de onmenselijke kant. Hij komt zichzelf we tegen. Laat verder alles aan God over Hij zal recht spreken . Zoek niets op, ga verder met je leven en bewaar en koester de mooie tijd met je vriend ook de tijd dat je voor hem gezorgd hebt. Leef in vrede.. Ik spreek uit dat de Heer je zal dragen in deze moeilijke tijd en Hij zal zeker jou pad verlichten voor de toekomst in Jezus naam.

  17. Er is een God daarboven die alles ziet, alles weet. Hij zal afrekenen met ze. Op een dag zal t minder pijn doen. Schuil in de armen van Jezus, Hij houdt van jouw! Ik hoop dat ze zich ook bekeren anders zullen ze onder dexe vloek blijven Syerkte!! Je bent nog jong. Hou vol, zoek psychologische hulp. Je gaat t nodig hebben.

  18. Jullie kunnen de brieven beter checken zit vol fouten haar nederlands is heel slecht en wel voor iemand die in nederland woont en geschoold is

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.