Over de dood van mijn broer Ricky – ervaring van een ex-patiënt

0

Het doet ons pijn. We huilen elke dag. Wat is er gebeurd met onze Ricky Amerie? Hij is besmet geraakt met het coronavirus. Maar is hij ook daaraan overleden? Wij als familie tasten in het duister. We willen graag antwoorden.

Hij was pas 47 jaar. Morgen wordt hij ten grave gedragen en wij blijven geschrokken, verdrietig en met zoveel vragen achter. We schrijven ons verhaal. Iedereen mag weten wat er is gebeurd. We hebben de dingen geschreven zoals wij ze zien. We weten niet veel, maar misschien krijgen we duidelijkheid door ons verhaal te delen.

Bekijk de link en lees het verhaal van Diana Amerie, ze is haar broer Ricky verloren.  VANDAAG hebben ze singi dei. Geef het door aan belanghebbenden. Wij van FamilieNieuws wensen haar en de rest van het gezin heel veel sterkte. Wilt u ook uw medeleven tonen? Dat kan

Het verhaal van mijn broer Ricky Amerie

Hierbij het verhaal over mijn broer Ricky Amerie. Hij werd 10 augustus opgenomen in het Wanica ziekenhuis in Suriname. Hij lag op zaal en na 2 dagen is hij op de ICU belandt. Hij belde me op en zei Mamie ik krijg een masker op want mijn ademhaling is niet goed. Mijn longen zijn aangetast door het covid-19 virus.

Op de ICU

Ik kreeg ik een nummer van de arts van de ICU zodat ik hem kon bellen en video callen. Dan kon ik hem zien. Daar hoorde ik dat het goed met hem ging. Toen kregen we ineens te horen dat hij naar het AZP te Paramaribo zou worden verplaatst. Maandag 17 augustus in de avond uren werd hij dus met de ambulance vervoerd naar AZP. Ook op de ICU van AZP. Ik probeerde via het hoofdnummer te bellen. Maar werd nooit doorverbonden. Ik vroeg informatie maar mij werd gezegd dat ze geen informatie geven via de telefoon. Ik kreeg wel een app nummer. Ik appte en appte maar kreeg geen reactie. Na 1 of 2 dagen kreeg ik wel een app bericht. Ik kon nu bellen en hem zien.

Dat deed ik. Ik kon hem zien. Ik vroeg hem hoe het gaat, of hij pijn had etc. Hij zei me, ja mamie, alles gaat goed. Dus ik voelde me goed en kreeg een goed gevoel. Ik bracht het goede nieuws over aan mijn moeder, broer en broertjes.

Ik sprak vaker met artsen. Ze zeggen me: ‘Als je op de ICU ligt ben je ziek’. Een ander zei me weer: ‘Hij is aan apparaten gezet om te kijken of hij geen ander virus heeft in zijn bloed. Maar tot nu toe hadden ze niets opgemerkt. Alleen covid-virus hebben ze geconstateerd’.

We waren blij

Op donderdag 3 september werd ik video call gebeld. De artsen waren dik tevreden. Het ging goed met hem. De dokter was blij. Wij ook. Het gaf ons ook weer een goed gevoel, voor mij als zusje, onze moeder, broer en broertjes. We waren zo opgelucht

Toen ineens vrijdag 4 september om 12 uur krijg ik een video call. Mijn broer is helemaal gaan verslechteren. Ik vroeg de arts wat er aan de hand was. Hij zei me dat ze hem 48 uur in slaap zouden brengen. Hoe komt het zo ineens? Hij zei me dat hij niet zijn arts was. Hij was slechts een leerling. Ik snapte er niets van. Ik kon hem gelukkig wel spreken. Ik sprak tot hem. Verzekerde hem dat het allemaal was voor zijn eigen gezondheid. “Ik ga voor je bidden” zei ik hem. ‘We blijven bidden’. Met tranen in zijn ogen zei hij: ‘Is goed mamie’.

Inspuiten

Ik sprak weer met de dokter. Hij zei me dat ze hem zouden inspuiten. 48 uur in slaap gaan brengen. Ik begreep er niets van. Hij zei me dat hij verplicht was de familie op de hoogte brengen als ze een patiënt in slaap gaan brengen. Ik vroeg nog waarom ze dit gingen doen. Ik kreeg te horen dat dit het laatste was wat ze kunnen doen. Ze zouden een buis in zijn keel stoppen. Naar de longen toe. Mijn broer vroeg de dokter om mij te zien. Hij wil zijn zusje zien. Hij groette me en zei: ‘Mamie, kom die vuile kleren van me halen. Ik zei: ‘Is goed ik kom eraan’.

Ik ben ook geweest om ze te halen. Dat was diezelfde vrijdag. Ik had sterk het gevoel dat er iets mis was. Ik wilde de dokter spreken. Ik zat daar op een bankje. Niemand kwam. Ik bleef daar wachten. Geen enkel resultaat. Ze zouden me bellen, maar niemand belde me. Later die dag, dus ook op vrijdag appte ik. Ik vroeg: Was mijn broer wakker? Niemand reageerde. Ik wilde mijn broer zien. Al sliep hij. Het maakte me niet uit. Ik wilde hem gewoon zien.

Slecht nieuws

Zaterdag stuurde ik weer een app. Ik wilde weten hoe het met hem ging. Niemand reageerde. Ik belde niemand nam op. Ik belde meerdere keren. Maar goed, het was nu zondag geworden. Dus de 48 uur waren verstreken. Ik werd gebeld: slecht nieuws, het ging niet goed. Ik moest me voorbereiden. Ik kon elk moment gebeld worden met het nieuws dat mijn broer was overleden. Ik zei ze dat ik hem wilde zien. Het kon niet.

Na 5 minuten werd ik toch gebeld met video call. Ik zag mijn broer liggen. Zijn ogen waren dicht. Hij slaapt. Of was hij al overleden? Na 1430 werd ik gebeld: Mijn broer was overleden. Ik wilde naar AZP om hem te zien. Dat mocht niet zeiden ze. Ze hebben Poese al gebeld om zijn lichaam weg te brengen naar Wanica ziekenhuis.

Ze hebben me gezegd om morgen (dus maandag) te komen voor verdere informatie. Dus ik ga maandag om zijn spullen te halen en voor een bewijs van overlijden. Dan zeggen ze me doodleuk, wie me zondag gebeld heeft om de boodschap door te geven? Hoe ga ik dat moeten weten?? Zoiets kunnen ze me toch niet vragen? Dus ik begon een beetje te regeren nu. Ze zijn toen naar binnen gegaan om een nummer te halen. Ik belde en ik krijg Poese aan de telefoon. Ze zeggen me geen nood. Ze zeiden sorry. Ze waren vergeten het bewijs van uitschrijven mee te geven.

Gebracht naar Wanica

Maar wat voor ons zo lastig en vervelend is nu. Mijn broer is in AZP overleden. Waarom is het nodig dat hij naar Wanica Mortuarium is gebracht? Hij was al in Wanica en toen hebben ze hem naar AZP gebracht vorige week. Toen zeiden ze tegen hem. Hij moest plaats maken voor covid patiënten. Ik heb het gevoel dat er iets heel erg mis is gegaan. Ik snap het gewoon niet.

Ik als zusje zeg: Mijn broer is overleden ja. Maar niet vanwege covid. Er is iets misgegaan. En waarom werd hij behandeld door een leerling? Mijn broer is toch geen proefkonijn?

Dit alles is een hele zware schok voor ons als familie. Mijn lieve broer. Hij is er niet meer. Hij was als een vader voor ons allemaal. Ik blijf het zeggen: Vanaf hij van Wanica naar AZP is gegaan is er iets misgegaan.

Kijk hem (foto) met zijn lach. Hij was altijd vrolijk. Mijn hart bloedt. Ik kan hem gewoon niet loslaten. Ik kan het allemaal niet loslaten. Maar we gaan hem moeten loslaten. Morgen wordt hij begraven.

Uitvaart

Bij deze meteen de gegevens omtrent de uitvaart

Ricky Amerie

Onze lieve broer Ricky Amerie uit Paramaribo is plotseling overleden in de leeftijd van 47 jaar. De uitvaart zal plaatsvinden op vrijdag 11 september 2020 om 1600 uur op de RK Begraafplaats te Paramaribo

Namens de diepbedroefde familie. We blijven geschrokken achter en tasten in het duister. Wat is er gebeurd met onze broer?

Namens zijn droevige, met gebroken hart achtergelaten en enige zusje. Ik  blijf achter met heel veel leed,
Diana Amerie

Note: Wat ik wil bereiken met het delen van ons verhaal: Er is heel veel onduidelijk voor ons als familie. Misschien kunnen de artsen iets meer openheid geven omtrent de situatie van de zogeheten ‘coronadoden’. Hoe kan iemand het ene moment zich goed voelen en het andere moment is de persoon er niet meer. Wij als familie blijven met veel vragen achter. En we lezen ook dat andere mensen die iemand hebben verloren niet zeker zijn van bepaalde zaken. Dit moet toch anders kunnen? Wij moeten morgen afscheid nemen van onze broer, maar dit wensen we niemand anders toe. Diana

Gerelateerde berichten

Lees ook: Video – ‘Ik lag op de intensive care van Wanica ziekenhuis’ – Ervaring van een besmette persoon in Suriname

Lees ook: ‘Ik lag in het ziekenhuis in Paramaribo’ – Ervaring van een ex-patiënt in Suriname

Lees ook: Franse ambassadeur Joly besmet met coronavirus in Suriname – Danielle Veira in quarantaine

Lees ook: Video gesprek met DC Yvonne Pinas vanuit RKZ ziekenhuis Paramaribo – Zij is ook besmet

Lees ook: Video gesprek met DC Jeroe vanuit isolatie hotel te Paramaribo – Hij is besmet en vertelt zelf zijn verhaal

Lees ook: Kolonel Jerry Slijngard ook positief getest – NCCR Suriname – video’s

Lees ook: Besmette vrouw krijgt baby in ’s Lands Hospitaal Paramaribo – video’s

Disclaimer: Let op: Dit is het verhaal van de familie Amerie. We mochten het delen op onze website. Dit is hun persoonlijke ervaring en niet die van FamilieNieuws. Laat dat duidelijk zijn. Uiteraard is de wederpartij vrij om hierop te reageren.

Comments are closed.