Ik wil niet dat mijn man zijn kinderen ziet. Ben ik slecht? – anoniem Nederland

13

Als je van een oker houdt, moet je ook van de zaadjes houden. Maar wat als die oker heeft gelogen over de zaadjes? Dat is Sarinah overkomen.

Ineens na 8 jaar krijgt haar man Steven een brief van zijn ex uit Suriname. Dat hij kinderen heeft en dat de kinderen hun vader willen zien. De familie van Steven heeft de kinderen (en hun moeder) al met open armen ontvangen. Maar Sarinah wil de kinderen niet zien en ze wil ook niet dat Steven ze ziet. Ze is nog niet ready. Lees haar verhaal, misschien snappen jullie dan wel waarom ze niet ready is. Of vinden jullie haar net zo gemeen als die moeder van Steven zijn kinderen?

Getrouwde vrouw uit Nederland

Hallo FamilieNieuws. Ik ben Sarinah, Ik ben een getrouwde vrouw. Ik ben getrouwd met Steven. Al 7 jaar. Ik ken hem 8 jaar. Dus we kenden elkaar niet zo lang toen we trouwden. In Nederland. Hij was en is eigenlijk nog steeds de meest geweldige man op aarde. Er zijn gewoon wat dingen gebeurd waardoor ik nu zo boos op hem ben. Ik ben boos op iedereen. De situatie.

We wonen in Nederland

Steven en ik wonen in Nederland, maar we zijn alle twee van Suriname. Ik ben al sinds mijn jeugdjaren hier maar Steven is misschien pas 20 jaar hier. Ik ben 39 jaar en Steven is bijna 50 jaar. Kijk Steven heeft me altijd gezegd dat hij geen kinderen heeft. Hij wilde ze niet eens. Ik wilde ze wel altijd maar dacht dat ik hem wel zou kunnen overhalen na ons huwelijk. Ik heb 1 andere lange relatie gehad en die man wilde ook geen kinderen. Dat is ook de reden dat onze relatie het niet heeft gered. Ik wilde wel kinderen en ik vond dat ik mijn leven aan het verspillen was. Ik had trouwens ook gehoopt dat hij wel bij zou draaien, maar nee. De man heeft zelfs stiekem zijn buisjes doorgeknipt. Toen ik daar achter kwam was ik weg. Het was wel heel erg, We hadden jaren een relatie en we woonden zelfs samen, Hij was een bakra

Nieuwe relatie

Toen kwam ik kort na die relatie Steven tegen. Hij heeft me in feite direct gezegd dat hij geen kinderen wilde, maar ergens zag ik dat hij wel over te halen was. En hij was zo gek op mij. Ik ben echt zijn prinses. Nog steeds. Hij is echt stapel gek op mij. Maar ik ben boos.

Steven had zijn eigen huis, maar omdat ik in Amsterdam woonde is hij bij mij komen wonen en inmiddels hebben we samen een huisje in Zaandam. We leefden tot ongeveer een maand terug heel lekker zonder zorgen en Steven heeft me eindelijk gezegd dat hij een kind met me wil. Eindelijk. Ik heb hem de tijd gegeven maar ik heb hem nooit gedwongen omdat ik zelf ook bezig was met een aantal dingen. Ik had hem wel al gezegd dat ik de dag voor mijn 40ste zou stoppen met de pil. Maar hij was me voor.

Ongeveer  een maand geleden zij hij me dat hij ready was om vader te worden, Hij is al 50, maar goed. Hij is een laat bloeier. Ik was lang blij dat hij het had besloten en niet ik. Hij weet dat ik zou stoppen met de pil. Maar nu komt het. Een week nadat hij me het goede nieuws had verteld stopte Steven een brief in mijn hand. Van zijn ex. Zijn ex woont inmiddels ook in Nederland en ze had de kinderen meegenomen. En de kinderen wilde hun vader leren kennen. Het blijkt dus dat Steven kinderen heeft van 23 en 25 jaar oud.

Die brief

Hij heeft het nooit aan mij verteld. Niemand heeft het aan mij gezegd ook zijn familie niet. Ze zijn allemaal op de hoogte. Ze weten het ook al vanaf de eerste geboren is. Nog mooier: Voordat Steven die brief van zijn ex kreeg was zij met de kinderen al langs geweest bij zijn moeder en zijn zus. Dus al ongeveer twee maanden eerder. Een paar keer zelfs dus die vrouw en die kinderen hebben contact met mijn schoonfamilie. Zij hadden Steven zelf ook niets gezegd. Steven weet pas dat ze in Nederland wonen vanaf dat hij de brief heeft gekregen. Ongeveer een week voordat hij het aan mij vertelde. Zijn ex en de kinderen wonen al jaren in Nederland en we wisten niets. Daar kan Steven niets aan doen.

anoniem kinderen

Voorbeeldfoto van campaignasia.com

Maar wat mij heel boos maakt: Waarom heeft hij verzwegen dat hij kinderen heeft? Waarom heeft hij altijd gedaan alsof hij nooit kinderen wilde terwijl hij twee heeft. Hij is met me getrouwd met zo een groot geheim. En niemand van zijn familie heeft me iets gezegd terwijl ik zo close met ze ben, vooral met die zus. We bellen en appen zo vaak, terwijl ze die vrouw en die kinderen thuis bij haar heeft ontvangen

Hij verhuisde naar Nederland

Ik kan het gewoon niet verwerken. Ik ben rustig gebleven ik heb naar Steven geluisterd. Hij heeft me gezegd dat hij de kinderen niet meer mocht zien van zijn ex toen hij het uitmaakte. Dat was ongeveer een jaar voordat hij naar Nederland vertrok. De kinderen waren klein. Hij heeft wel gevochten voor zijn kinderen maar die moeder deed moeilijk. Ze had zelfs al een andere man. Die man heeft ze nog steeds en hij deed altijd alsof hij de vader van de kinderen was. Steven heeft ze later nog proberen op te zoeken toen hij een keertje vanuit Nederland op vakantie was maar die vrouw stuurde hem weg en zei dat de kinderen een ander vader hadden. En omdat hij zo een verdriet had heeft hij besloten het maar zo te laten. Hij wilde de kinderen geen verdriet aan te doen. En toen had hij ook gezworen dat hij nooit meer kinderen wilde. Best zielig. Allemaal door die moeder. Een gemene vrouw vind ik. Sommige moeders zijn echt gemeen en houden de mannen weg bij hun kinderen. Zo een moeder is ze.

Het deed pijn

Hij is nooit meer terug naar Suriname gegaan.  En om het makkelijk te maken voor die ex, die kinderen en voor hemzelf heeft hij ze losgelaten. Hij heeft ze weggestopt.  Het deed teveel pijn. Hij moest ze loslaten. Ik snap dat gedeelte wel. De kinderen zijn uiteindelijk opgegroeid met het idee dat die andere man hun vader was. En toen ze naar Nederland verhuisde vond die moeder ineens dat ze het recht hadden om te weten wie hun echte vader was. De kinderen weten het inmiddels. Dus vandaar die brief.

Naar hun oma

De kinderen zijn dus al een paar keer bij hun oma geweest. Ze hebben het uitgelegd aan Steven en nu wil zijn zus een reünie organiseren. Een hereniging met de kinderen. En meteen een soort feest met de familie samen. Met alle klein-kinderen bij elkaar. Zodat ze elkaar kunnen leren kennen. Klinkt leuk, maar ik wil het niet.

Tot nu toe heb ik mijn zogenaamde lieve schoonzus niet meer gesproken en ik ben ook niet meer in contact geweest met mijn schoonmoeder. Ik ben boos.  Ik heb Steven wel vergeven. Maar ik ben het er niet mee eens dat hij de kinderen ziet. Ik wil dat gewoon niet. Nog niet. En zeker niet op deze manier. Dat de familie die mij heeft bedrogen nu ineens een feest gaat geven. Gaat hun moeder ook erbij zijn enzo? Ik wil dat gewoon niet.

Jaloers

Ik voel me aan de ene kant ook een gemene vrouw. Ik weet dat een deel van mij jaloers is. Hij heeft wel kinderen en ik nog niet.  En waarom ik ook nog gewoon erg boos ben is het feit dat hij dit geheim heeft gehouden voor mij. Maar ik ben ook bang. Ik heb het gevoel dat ons leven ineens helemaal anders wordt en dat ineens 2 volwassen mensen deel gaan uitmaken van mijn leven. Ik ken ze niet. Nee, ik ben er niet klaar voor.

Steven wel. Hij wil ze graag zien. Hij zegt wel dat hij ze pas gaat zien als ik er klaar voor ben. Ik ben dat gewoon niet en ik weet niet of ik er wel ooit klaar voor ga zijn. Maar ik moet wel. Die kinderen willen hun vader zien. En Steven wil ze ook zien.

Dus ja, ik ben een beetje egoïstisch Ik wil het niet zijn daarom vraag ik heel eerlijk jullie advies hierover. Uiteindelijk weet ik dat ik een hereniging tussen Steven en zijn kinderen niet  kan tegenhouden. Maar hoe moet ik dit aanpakken?

Ik ben boos

Ik ben echt ziek ervan. Buikpijn, stress en ik ben zo onzeker. Ik wil ook blijven vechten voor mijn huwelijk. Maar ik ben zo teleurgesteld.  Ik weet ook dat Steven nu opeens kinderen met mij wil omdat hij wist dat hij me moest vertellen van zijn voorkinderen. Ik ben zo boos. Maar vooral verdrietig. En ik voel me schuldig want de kinderen kunnen er niets aan doen. Maar ze zijn ook zo groot al. Als ze klein waren kon ik ze nog leren kennen enzo. En wat doe ik met die ex? Straks wil ze ook komen bemoeien. Of wil ze ook contact met Steven. Zij heeft die brief geschreven, ze kon ook die kinderen de brief laten schrijven. En waarom gaat ze mee naar mijn schoonmoeder en schoonzus. Dat stoort me. Ze heeft een man, maar ergens vertrouw ik haar helemaal niet. Waarom nu ineens?

Misschien willen ze geld

Steven heeft een goed leven, hij en ik werken allebei hard. Soms denk ik weer dat die vrouw geld wil, of die kinderen . Dat ze misbruik gaan maken van ons. Ik weet het niet. Misschien gaan ze geld eisen voor al die jaren. Ik weet het niet. Ik zie alleen maar problemen. Maar misschien kan het ook wel leuk worden en hebben we ineens een leuk gezin met grote kinderen. Ik sta er wel open voor maar ik wil nu eerst even de kat uit de boom kijken en afwachten wat de adviezen zijn van jullie. Ik heb mijn verhaal ook gedeeld in een andere groep. Maar de reacties naar mij toe waren niet zo leuk. Maar wel begrijpelijk.

Vinden jullie mij ook een slechte vrouw? Als ik zo slecht was dan had ik Steven meteen gedumpt maar ik ben er nog. En ik wil werken aan mijn huwelijk en ons eventuele gezin. Maar hoe? Alvast bedankt iedereen. Sarinah

P.S. Wil je ook advies over je privéleven? Stuur ons jouw anonieme verhaal en we publiceren het gratis voor je!

** U kunt hieronder reageren op dit anonieme verhaal!
Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Let op: Soms worden de verhalen door ons herschreven om het lezen voor onze bezoekers makkelijker te maken. 

 

13 reacties

  1. Wat een leugen . Wie houd zijn kinderen verborgen , pijnlijk of niet , deze man lijkt tot meer instaat . Kies in eerste instantie voor jezelf en als je hem toch vergeeft , ook oke maar doe het op jou voorwaarden . Bemoei je niet met zijn kinderen , haal ze niet in je huis , laat ze voor hem , hou jullie levens gescheiden . Het zijn volwassenen , hij kan ze buiten de deur ontmoeten . Wat betreft je schoonzus en schoonmoeder , was niet hun taak , maar had ze gesierd hun zoon/broer over te halen om het je te vertellen . Die band komt nooit meer goed , geloof me . Succes , doe wat goed is voor jou .

  2. Het is beter nu die stap te maken dan te wachten. Elke dag verschuiven is elke dag nog meer stress, pijn en verdriet.
    Vergeef je man voor wat hij verzwegen heeft. Hij heeft gewoon niet door gedacht. Sluit hem in jouw armen en vergeef mekaar.
    Jouw begrijp ik helemaal, de moeder van de kinderen ook, je schoonfamilie ook. Probeer een juist moment af te wachten om met je schoonzus en schoonma hierover te praten. Sluit het af met vrede en begrip.
    De klok kan je niet terug draaien. Was niet de taak van de familie om jou over kinderen in te lichten.
    Kop op lieve vrouw. Nu eraan beginnen.
    Succes met je geplande zwangerschap en vooral op letten dat jouw gevoelens niet boven jou staan.

  3. Jouw vertrouwen in hem heeft een deuk gehad. Hij zal heel hard moeten werken om dat terug te winnen. Nu is dat niet aan de orde. Zijn kids zijn volwassen. Ze weten wat hun moeder heeft uitgespookt. Geloof me, daardoor wordt de hereniging met papa een succes. Jij blijft voorlopig op de achter- grond. Na verloop van tijd zul je merken wie de lachende derde is. En vergeet niet, je bent niet egoistisch , jouw gedrag vind ik natuurlijk. Laat hem het eerst uitzoeken met zijn kids en famile. De kids komen zelf naar jou toe. SUCCES!!!!

    • Ik snap je verhaal hoor,je heeft tijd nodig om dat alles te accepteren.hij heeft jou bedrogen en hij heeft zijn kinderen ontkenen,een goede papa zal dat nooit doen zoals wat hij deed.je bent niet egoist, wat hij deed is heel pijnlijk. Maar denk ook na,acceptance is the only way to have peaceful life. Sterkte en niet opgeven er zijn nog erger situatie dan jou.

    • Ik heb het zelfde ongeveer meegemaakt alle familie trekken naar de vrouw die kinderen heeft en nemen niet voor jou straks komen kleinkinderen ik had geen kinderen met hem zij heeft 3 en 1 kleinzoon ze gaan met ze alle naar de families en de vrouw neemt haar nieuwe man ook mee míjn advies is stop er mee komt nooit goed je wordt alleen maar meer gekwetst succes

  4. Er is niets dat het goed kan praten dat j man zo een groot geheim voor j heeft verborgen en j al die tijd als gevolg daarvan kinderloos heeft gehouden. Er is geen enkel explanatie om dat goed te praten.

  5. Ik snap u helemaal maar als u weet dat u nt met de situatie om kan gn wil ik nu zeggen laat los want u gt altyd wrok en haat hebn is me ook overkomen en die zogenaamde schoonfam gt u nooit meer vertrouwen dus denk u goed over na me vriend zei me ook plotseling dat hij een kind hft wel ik bemoei met gn enkele kind is zyn kind en nt demijne.straks gn ze u nt accepteren en dr gt het beginnen succes verder u komt er wel uit.

  6. Cathleen roemer on

    Ik zou ht nt leuk vinden want jou man hft vr jou gelogen en j schoonfamilie zo een familie zou ik nt mr trotsen jou reactie is goed ik kon in j schoenen staan mensen die zo redeneren denk ik dt zei dt ook nt leuk zouden vinden dus mevr doe wt j hart verlang want zou echt zo een man nt geloven dus neem j tyd hoor

  7. Wat een situatie; je bent r maar ingerold.
    Er zijn vele kanten aan dit verhaal!
    Vooropgesteld vind ik dat elk kind recht heeft om zijn/haar vader te leren kennen! Deze kinderen zijn de dupe geworden van de domme, egoïstische keus van hun moeder. Zij had die kinderen nooit van hun vader moeten afhouden. Ieder mens gaat op zoek naar zijn roots.
    Vwb jou man; hij had nooit mogen verzwijgen dat hij kinderen heeft. Hoezeer hij ook gekrenkt was; je kind ontken je niet. Nu krijgt hij de rekening gepresenteerd en die gaat hij, hoe zuur ook, moeten betalen.
    Ik snap jou gevoel. Je hebt er niet om gevraagd en ook niet opgerekend( hij had immers gezegd dat hij geen kids had) jij hebt dus tijd nodig om dit te verwerken.
    Ik kan je niet zeggen wat je moet doen. Ik kan je alleen zeggen wat ik zou doen;
    Die kinderen moeten hun vader leren kennen( hun recht, dat ze eerder door hun moeder is ontnomen)
    Ik zou mijn man de gelegenheid bieden om ze te leren kennen en q-time te hebben met ze. Hij alleen met zijn kids. Ik zou mezelf niet opdringen. Hij zal dat respecteren en je daarvoor altijd dankbaar zijn. De kennismaking met jou komt wel, dat moet ook gebeuren. Laat hem zijn kids leren kennen.
    Kijk hoe hij reageert en hoe hij naar jou toe is.
    Die man houdt van jou, vergeet dat niet.
    Tav zijn familie; neem die mensen niet kwalijk; Surinamers met hun kleinkinderen, daar kom je niet tussen. Bovendien vind ik dat het niet aan hun is/was om jou in te lichten. Dat is de taak van jou man om jou te informeren.
    Ik heb respect voor de familie dat ze hun kleinkinderen met open armen hebben ontvangen.
    En wat hun moeder betreft; ze heeft die kinderen hun vader ontnomen, heeft die vader zijn kinderen ontnomen.
    Het minste wat ze nu kan doen, is het lijmen en afdruipen.
    Ik hoop dat je wat hebt aan mijn reactie.
    Heel veel wijsheid toegewenst; stand by your man. But never loose yourself.

  8. nou snap je mixed feelings zeker wel! Is niet meer als normaal, ik zou alleen niet tussen hem en de kids gaan instaan. Dat kan alleen maar tegen je gaan werken uiteindelijk. En de kinderen zelf kunnen er niets aan doen, dit hebben de volwassenen vroeger verpest. Probeer je boosheid opzij te zetten, en laat hem eerst zelf een bamd opbouwen met zijn kids zonder dat jij daarin wordt betrokken. En kijk aan hoe dat gaat, en misschien door zijn verhalen erna over hoe t geweest ik kun je vanaf een afstandje kijken of je er ook een rol in wil hebben.

    Wens je veel sterkte toe in deze moeilijke tijd!

  9. Vindt dat je heel erg egoïstisch bent dit moet je met je man oplossen is niet de taak van de familie om je dat te komen vertellen laat die man zijn kinderen zien jij hoeft er zelf niet bij te zijn familie kijven familie blijven je bent getrouwd en?

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.