‘Ik lag in het ziekenhuis in Paramaribo’ – Ervaring van een ex-patiënt in Suriname

0
Zien is geloven. Op de 1 of andere manier wil het maar niet doordringen. Bepaalde mensen in Suriname geloven gewoon niet dat Covid -19 bestaat. Zelfs nu er een tweede dode is twijfelen ze nog. Ze denken dat het een complottheorie is.

Wat is er nog meer nodig? Ze willen foto’s en video’s van slachtoffers. Helaas hebben we dat niet. Maar we hebben wel een verhaal binnengekregen van een ex-Covid patiënt in Suriname. Mevrouw Yvonne. Ze vertelt hoe het begon en hoe ze het overleefde. Lees hier haar verhaal. Geef het door aan anderen. En een complimentje aan het team van ‘S Lands hospitaal. Mevrouw is namelijk zeer tevreden over de behandeling.

Verhaal Facebook pagina van ’s lands Hospitaal

Onderstaand verhaal publiceerden ze een aantal weken geleden al: Ervaringen van een ex-Covid-patiënt

Wat een kennismaking met het geboorteland van mijn moeder had moeten worden, werd door Covid-19 een kennismaking met de gezondheidszorg van Suriname. Die bijzondere ervaring begon nadat ik in het AZP belandde met wat eerst een hevige buikgriep leek. Na een positieve Covid-test volgde overplaatsing naar de Intensive Care (IC) van het RKZ. Na zes dagen al mocht ik ‘uitzieken’ in ’s Lands Hospitaal en weer een week later kon ik, genezen verklaard, terugkeren naar ons appartement, waar mijn man al die tijd in quarantaine had doorgebracht. Vervolgens eiste de repatriëring naar Nederland onze volledige aandacht op, maar dat is een verhaal apart.

Twee dagen

Van de eerste twee dagen herinner ik mij weinig meer dan dat het zorgpersoneel regelmatig ter controle aan mijn bed verscheen. Ik knapte wonderlijk snel op en daarmee groeide het bewustzijn in een beangstigende achtbaan van schrik, onmacht en onzekerheid terechtgekomen te zijn. De zorg waarmee de medische begeleiding mij omringde, heb ik daarbij ervaren als een ware zegen. Ik kan niet genoeg benadrukken hoezeer de adequate medische staf, de rustgevende, heldere uiteenzettingen van de artsen en de warme betrokkenheid van het verplegend personeel, heeft bijgedragen aan mijn herstel. Ontroerend vooral was het om te horen dat de verplegers zich vrijwillig hadden opgegeven om de Covid-patiënten bij te staan.

ziekenhuis Suriname

Voorbeeldfoto van /www.theguardian.com

Wat die eerste dagen voor mij vooral tot een hel maakte, was het gebrek aan contact met mijn man en mijn kinderen. Het bleek lastig om een telefoon bij mij bezorgd te krijgen. De IC was hermetisch afgesloten en de overheidsorganisatie bleek gebrekkig. Uiteindelijk heeft het IC-hoofd er persoonlijk voor gezorgd dat ik, via mijn Surinaamse neef, een smartphone kreeg.

Dankbaar

Dankbaar ben ik de artsen vooral voor het feit dat ik voor hen niet slechts patiënt nummer twee was. Ze wisten heel goed welk een enorme psychische dreun je krijgt, wanneer je positief getest bent op dit Coronavirus en hoe belangrijk daarbij het contact met de familie is voor de bevordering van het herstel. Het hele team heeft ons, geïsoleerde patiënten, vanaf het begin bijgestaan in deze levensbedreigende situatie. Het luisterend oor, de bereidwillige uitleg omtrent de behandeling, de adviezen die helpen bij het herstel én het begrip voor de angsten waaraan ik en mijn medepatiënten waren overgeleverd, was overweldigend.

Ziekenhuis

En wat is ’s Lands Hospitaal toch een prachtig ziekenhuis! Het feit dat wij patiënten in isolatie toch buiten konden wandelen, heeft veel bijgedragen aan ons welbevinden en ons herstel. Des te pijnlijker was het te zien hoezeer dit historisch monument kampt met veel achterstallig onderhoud. Geruchten, dat patiënten zich negatief over ’s Lands Hospitaal hebben geuit, zijn absoluut onjuist. Het tegendeel is waar: wij waren juist heel blij om daar te zijn.

Het zou de overheid sieren meer werk te maken om dit architectonisch sieraad voor Paramaribo te behouden en meer faciliteiten beschikbaar te stellen aan dit ziekenhuis. Zo zou de regering de verdiende waardering voor het daar werkzame personeel gestalte kunnen geven. Sowieso verdient de gezondheidszorg van Suriname meer structurele financiële aandacht en minder politieke bemoeienis.

Warm herinneringen

Ongetwijfeld zal ik in rustiger tijden opnieuw een poging doen om het geboorteland van mijn moeder verder te ontdekken. Zeker nu ik zoveel warme herinneringen koester aan al die lieve, hulpvaardige Surinamers die ik onder zulke moeilijke omstandigheden heb mogen ontmoeten.

Yvonne

U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. U mag dit bericht delen met uw vrienden en familie! Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Bekijk onze contactpagina en stuur ons een bericht of app-bericht. Wij publiceren het gratis. FamilieNieuws is er voor en door mensen uit Paramaribo, Suriname en Nederland

Comments are closed.