Zo ben ik besmet geraakt – anoniem Suriname

0
‘Je zou nooit denken van mij dat ik hiv besmet ben maar dat ben ik wel. Het staat niet geschreven op iemands voorhoofd’. Dat zegt de 22-jarige Glenn uit Suriname. Hij heeft ons zijn verhaal geschreven.

1 mistake heeft zijn leven veranderd. Hij is besmet geraakt door een heer. Een bekende in de samenleving die inmiddels is overleden. Het leven van Glenn is moeilijk, maar dat was het al toen hij opgroeide. Hij denkt er vaker aan om alles maar te beëindigen. Lees zijn verhaal. Hij deelt het om mensen bewust te maken: Maak de juiste keuze in je leven. Geef het door aan anderen. Glenn is een beleefde jongeman, laten we de reacties daarom ook beleefd houden. Dank jullie wel

Glenn uit Suriname

Ik heb na heel lang nadenken eindelijk de beslissing genomen om mijn levensverhaal te schrijven. Ik wil als eerst beginnen heel duidelijk te maken dat ik geen advies wil om naar de kerk te gaan of Jezus op te zoeken. Als ik dat wilde had ik dat allang gedaan en mijn hele familie is Christen maar beter is ons leven ervan niet geworden. Maar ik hou daarmee op want het is niet de bedoeling dat ik een preek zal geven over de rol van God in mijn leven.

8 kinderen

Mijn moeder heeft 8 kinderen en ik ben het 4e kind van mijn moeder. Ik ben dogla en lengte ongeveer 1.72. Ik was nooit de lieveling van mijn moeder en vader en wanneer ze boos waren maakten ze mij uit als boeler of h*mo. Het deed me veel pijn wanneer iemand mij boeler of h*mo riep omdat ik zelf niet kon stoppen of mij te gedragen zoals ik van nature ben maar desondanks heb ik toch een fijne jeugd gehad want zonder al die minder leuke dingen zou ik niet de persoon zijn die ik nu ben. Ik heb geleerd dat klagen je leven niet aangenamer maakt dus kijk ik meestal toch naar de positieve kant van het leven. Maar ik zal vertellen over het minder positieve van mijn leven waar ik nu mee zit en problemen heb op dit moment.

Ik opgegroeid in een gezin waar we niet altijd brood op tafel hadden. Ons gezinsleven was heel complex en mijn vader hield een heleboel vrouwen op na. Hij was een echte loverboy en nog steeds schept hij op dat hij veel kinderen heeft maar zelfs draagt hij niet aan de zorg van al zijn kinderen. Hij weet zelfs niet hoeveel kinderen hij heeft.

Een slimme jongen

Op school had ik ook dezelfde bijnamen en maar ik ben niet op mijn mondje gevallen dus vocht ik altijd terug en had ik altijd een antwoord klaar. Ik ben een slimme jongen en ik wist mezelf altijd te redden in zulke situaties. Hoe ouder ik werd hoe minder mijn vrouwelijke trekken naar buiten kwam. Ik kon het zelfs onder controle hebben en jarenlang deed ik dat ook totdat ik het niet meer kon.

Ik was heel vaak eenzaam omdat ik wist dat ik op jongens viel maar ik had van mijn omgeving geleerd dat h*mo zijn verkeerd was dus had ik niemand om erover te praten of om mee om te gaan. Ik had al vanaf kleins af omgang met jongens van de buurt toen ik heel jong was. En daarna toen ik vijftien jaar oud was. Ik was me ervan bewust dat ik voor mannen voelde. Ik zocht ook vaak naar diepgang in relaties en verlangde ik altijd naar iemand die me kon begrijpen en van mij kon houden. Ik wilde dat ik iemand had waarmee ik over mijn gevoelens kon praten en die mij altijd de verzekering gaf dat het goed zou komen.

Fake Facebook

Ik kreeg op mijn vijftiende een blackberry van mijn moeder en ik besloot een fake facebook account te maken om op zo een manier mensen te leren kennen. Na een jaar maakte ik een afspraak met een oudere heer van rond de vijftig en had omgang met hem. We deden het veilig en hij zag dat ik toen meer wilde want de omgang was waardeloos en kort. Hij keek me aan en hij vroeg aan mij als ik het met een vriend van hem wilde doen. Ik knikte verlegen ja en hij belde een vriend van hem op. Die vriend kwam later thuis bij hem en hij liet mij kennis maken met hem. Ik vond die vriend niet zo aantrekkelijk maar goed. Hij gebruikte poppers. We deden het veilig, maar op gegeven moment trok hij zijn bescherming eraf en deed het zonder.

Ik lette daar niet op omdat ik heel jong was dus vroeg ik me geen moment af als hij misschien hiv positief zou zijn of niet. Het kwam niet eens in mijn hoofd op dat niemand de intenties had op mij pijn te doen of mijn leven opzettelijk zou willen verpesten. Achteraf gezien was ik gewoon jong en naïef. Die heer zei na afloop dat hij me lekker vond en hij me elk weekend zou willen hebben. Ik was daar verbaasd over want niemand toonde ooit op zo een manier affectie voor me.

De kerk

En hij gaf me het gevoel dat ik wel iets was en dat ik waarde had. Dat ik iets had wat hij leuk vond. Ik weet nog dat ik heel blij en tevreden naar huis terug ging. Hij zette me bij de bus en ik ging naar huis. Ik had wel pijn maar dat maakte niets uit. Ik bleef in contact met beide heren voor een jaar en we hadden af en toe wel plezier maar toen liet ik niets meer van mij horen op gegeven moment omdat ik het druk kreeg met school en mijn persoonlijk leven. Ik was ook aangesloten bij een christelijke kerk en ik dacht dat mijn leven ging zoals het moest.

Ik viel terug in mijn oude gewoonten en kreeg een vriendje. Ik werd ook weer goed bevriend met die eerste heer. Met wie ik als eerste omgang had. Ik had veel bewondering voor hem en we konden over alles en nog wat praten. Ik werkte meestal weekend voor hem of hij gaf me geld om naar school te gaan. Wel wilde hij vaak omgang hebben en vroeg me vaak of ik een relatie met hem wilde. Ik weigerde elke keer en dat vond hij altijd erg. Hij wist dat ik wel graag bij hem was maar ik zag hem meer als vriend en niets meer dan dat.

Overleden door Aids

Ik surfte een dagje op het internet en ik kwam op een site terecht. Plotseling zag ik een topic over die heer die mij zonder bescherming had genomen. Ik schrok me rot want er stond dat hij overleden was aan de gevolgen van aids. Ik was met stomheid geslagen. Die heer was een bekende in de samenleving. Ik was zeventien op dat moment en ik ging toen naar de dokter om te gaan testen.

Die dag toen ik mijn resultaat kreeg was ik heel normaal. Ik kreeg te horen van mijn huisarts dat ik hiv postief was en ik toonde geen emotie toen ik het aanhoorde. Ik begrijp nog steeds niet hoe ik geen emotie toonde. Ik accepteerde het dat ik mijn leven zou moeten leiden als iemand die hiv positief is. Ik deed mezelf wel de belofte dat ik gewoon een normaal zou leiden en dat niemand erachter zou komen.

Hiv

Ik merk nu pas dat ik er last van begin te ondervinden. Als ik hiv negatief was, was ik veel verder in het leven en in het buitenland een carrière voor mezelf aan het opbouwen. Ik doe nu een hbo studie maar ik besef dat ik nooit de banen zal kunnen krijgen die bij me passen of nooit hetgeen zal krijgen dat ik waard ben.

Het is pijnlijk want niemand weet dat ik zo ben en ik krijg voldoende aandacht van jongens en meisjes maar ik ben zo bang om contact met ze te hebben. Ik ben bang dat ze mij vragen naar een relatie want ik haat wanneer ik mensen moet teleurstellen. Er zijn ook een heleboel jongens die ik zeker had kunnen krijgen als ik maar geen hiv had. Ik merk de teleurstelling al wanneer mensen iets willen beginnen met mij en ik wijs ze af.

Niet lelijk

Ik ben niet de knapste maar ben ook niet onaantrekkelijk. Mijn leven is zo complex op dit moment omdat ik vrees dat ik geen carrière zal hebben of iemand om van mij te houden. Ik zeg heel vaak tegen mensen dat ik niemand wil en dat ik later alleen wil zijn maar diep in mijn hart zou ik gewoon iemand willen om samen mee op te bouwen en een rustig leven te leiden. Ik heb me er eindelijk in berust dat ik geen kinderen zal hebben en dat is heel pijnlijk voor mij.

Maar ik troost mij dat ik wel een vaderfiguur zal kunnen zijn voor mijn neefjes en nichten. Er is zoveel dat ik had kunnen doen als ik maar niet was zoals ik nu ben. Ik werk, maar heb steeds een andere baan. Ik haak steeds af als ik te horen krijg dat ik getest moet worden op hiv. Los daarvan zit ik ook met psychologische problemen die mij op dit moment heel erg kwellen. Maar ik blijf hulp zoeken want ik weet dat ik de sleutel in handen heb van mijn eigen toekomst.

Eind aan mijn leven

Heel vaak overweeg ik toch om een einde aan mijn leven te maken en ik weet dat het voor sommigen als een shock zal komen want iedereen denkt dat mijn leven gaat zoals het moet, dat ik een brave jongen ben en dat mijn toekomst er rooskleurig uit ziet. Zelfs mijn moeder en zusters weten niet dat ik hiv besmet ben en ik denk dat ik het tot mijn dood zal dragen. Niemand heeft er baat bij dat ik het vertel. Ik schaad mezelf alleen als veel mensen het weten.

Ik ben 22 op dit moment en af en toe kijk ik mezelf in de spiegel aan vraag mezelf af waarom zo een slimme jongen als ik mezelf in zo een situatie heb kunnen plaatsen. Ik heb geprobeerd mijn leven radicaal te veranderen. Ik ben niet meer bevriend met met die eerste heer en ik heb al een hele tijd geen vriend meer.

Opzettelijk besmet

Terwijl ik nu dit zit te schrijven dringt het tot me door dat ik nooit bewust iemand ziek zal maken en wat met mij gebeurd is wens ik niemand toe. Het is niet prettig in mijn schoenen te staan. Ik doe het goed op school, werk eraan om na 2 jaren mijn bacheloropleiding af te maken maar vaak ziet het leven er echt uitzichtloos voor mij uit omdat ik niet weet wat er in de toekomst kan gebeuren. Ik heb alleen mezelf op wie ik kan rekenen en dat maakt het leven niet altijd prettig.

Ik hoop middels mijn verhaal iets te bereiken, iemand aan te moedigen om goed te denken wanneer ze keuzes maken, vooral op het gebied van intimiteit. In mijn geval, ik zie er wel goed uit en je zou nooit denken van mij dat ik hiv besmet ben maar dat ben ik wel. Het staat niet geschreven op iemands voorhoofd dat hij besmet is. Iemand die je dwingt omgang te hebben doet het met een bepaalde bedoeling en dat ten nadele voor jou.

Wees lief

Maar wees ook lief een ander, je weet nooit wat ze meemaken in het leven en welke zorgen ze hebben. Het neemt niets om aardig tegen een ander te zijn en neem mensen die hiv positief zijn in dienst. Ze kunnen net als elk ander personeel ook goed presteren op het werk.

Bedankt voor het lezen en delen van mijn verhaal,
Glenn uit Suriname

Ik sta open voor contact: eenzaamleven@hotmail.com

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Let op: Soms worden de verhalen door ons herschreven om het lezen voor onze bezoekers makkelijker te maken. tags van onze verhalen: vakantie Suriname Paramaribo liefde anoniem Nederland vliegtuig

Comments are closed.