Home Anoniem

Ik woon en werk in Amsterdam en mijn broer in Paramaribo ben ik verplicht hem te onderhouden? Anoniem Suriname

Een heel moeilijk geval. Beverly houdt heel van van haar broer. Hij heeft altijd voor haar gezorgd toen ze samen in Paramaribo woonden. Nu ze in Amsterdam woont zorgt zij voor hem. Ze stuurt hem elke maand geld. Geen 50 euro maar honderden euro’s.

En nu het door tussenkomst van haar nieuwe vriend en vader gestopt is, wil haar broer niets meer met haar te maken hebben. Beverly is doodongelukkig. Ze mist haar broer. Moet ze hem weer geld blijven geven of moet ze het contact toch maar verbreken want hij maakt misschien echt misbruik van haar. Lees haar verhaal en geef zo nodig jouw advies. Is dit een gezonde broer/zus relatie?

Beverly uit Paramaribo

Hallo FamilieNieuws, binnenkort is het nationale broer en zus dag en iemand vroeg mij toevallig hoe de relatie is tussen mij en mijn broer en ik barstte in tranen uit. Ik heb een hele foute relatie met mijn broer en ik wil daar graag over vertellen. Hopelijk kunnen jullie het publiceren voordat het nationale broer en zus dag is. En ik wil ook vragen aan andere mensen hoe de relatie met hun broer is. Gewoon uit interesse. Maar ik hoop vooral op goede adviezen over mij relatie. Hopelijk kan de relatie met mijn broer weer goed komen.

Ik ben Beverly uit Paramaribo, maar sinds 7 jaar woon ik in Amsterdam. Ik heb 1 broer en een klein zusje. Zij woont hier in Amsterdam met onze vader. een moeder hebben we helaas niet meer.

Mijn grote broer

Mijn grote broer heeft inderdaad altijd voor mij gezorgd. Ik ben nu 33 jaar en tot aan mijn 26ste heeft hij voor mij gezorgd. Ik studeerde nog in Suriname. Onze moeder overleed toen ik 19 was. Mijn broer is ouder en hij en zijn huidige vrouw woonde al bij ons in huis.

Paramaribo Amsterdam vakantie
Voorbeeldfoto van dyteximg

Het leven was zwaar maar het lukt wel. Inderdaad dankzij mijn broer. Ik kon toen naar mijn vader verhuizen naar Amsterdam. Die had daarvoor nooit echt naar me omgekeken. Mijn broer heeft wel een andere vader. Maar gelukkig heeft mijn vader vanaf mijn komst in Nederland wel zijn best voor me gedaan. Inmiddels ben ik afgestudeerd, woon ik zelfstandig en heb ik zelfseen relatie. Geen kinderen.

Zijn gezin in Paramaribo

Maar vanaf ik in Nederland woon ondersteun ik mijn broer en zijn gezin in Paramaribo. Als ik 200 had dan gaf ik hem 100. Als ik 500 had dan gaf ik hem 250 euro. Ik kon dat doen want ik woonde bij mijn vader en had al heel snel een bijbaantje en later kreeg ik wat geld van de overheid omdat ik studeerde. Mijn broer weet alles want ik deelde alles met hem.

Mijn vader was het er niet mee eens dus ik deed het wel stiekem. Ik vroeg mijn vader vaker om geld. Ik zei dan niet dat ik het voor mijn broer stuurde.

Alleen maar klagen

Mijn broer heeft me in het begin nooit gedwongen. Maar hij klaagde gewoon altijd. Als ik met hem sprak waren er altijd problemen. Dan had hij weer een hoge rekening, of dan moest hij weer iets aan het huis van mama opknappen. Ik voelde me dan zo erg schuldig. Dat ik altijd wel probeerde om hem te helpen.

Geld om zelf leuke dingen te doen had ik niet. Maar op een gegeven moment was zijn vrouw jarig en die gaf een heel groot feest in Paramaribo. Heel Paramaribo was uitgenodigd. Ik zeg niet dat ze dat met mijn geld heeft gedaan maar ik voelde me wel heel erg lullig.

Groot feest

Het was juist in een periode dat ik het heel erg zwaar had. En mijn broer klaagde ook heel erg. Hij heeft mij trouwens nooit verteld dat ze zo een groot feest hebben gehouden. Ik heb de foto’s en filpjes van andere mensen ontvangen.

Dat was dus vorig jaar. Daarna kwam ik mijn vriendje tegen. Een schat van een man. Al heel snel gingen we samen wonen en het leven gaat super. Ik heb een baan, hij heeft een baan en we verdienen samen gewoon goed.

Ik nam hem in vertrouwen en vertelde hem hoeveel honderden euro’s ik elke maand naar mijn broer stuurde. Daar was hij het absoluut niet mee eens. Niet dat we het geld zelf nodig hebben maar hij vindt dat ik alleen maar aan andere mensen denk.

Mijn vader was heel boos

Hij heeft het toen ook per ongeluk aan mijn vader verteld en die is toen heel erg boos geworden. Op mij. Maar ook op mijn broer. Nog veel erger op mijn broer. Hij heeft hem gezegd dat ik hem niet meer ga helpen.

Mijn broer heeft toen alle contact met mij verbroken. Ik ben er echt kapot van. Ik heb geen spijt van alles dat ik aan mijn broer heb gegeven. Ik deed het met liefde. Mensen blijven me zeggen dat mijn broer en zijn vrouw me hebben gebruikt en misbruik hebben gemaakt van mijn goedheid. Zo zie ik het niet. Zij hadden het moeilijk en ik heb het goed hier in Amsterdam. Dan is het toch normaal dat je je familie helpt in Suriname?

Mijn broer en ik

Mijn broer vindt dat ik hem heb verraden, maar dat is niet zo. Ik wil geen ruzie. Het was altijd mijn broer en ik. Hij vindt dat ik verwaand doe omdat ik een goed leven heb hier. Ik vind het heel erg. Ik word aan beide kanten getrokken. Ik vind dat mijn vader en mijn vriend ook gelijk hebben. Want waarom moet ik zo hard werken om mijn broer en gezin te helpen?

Waarom kan ik niet gewoon een 50 euro sturen? Moet het echt honderden euro’zijn? Dus ik snap beide kanten. Maar wat niemand snapt is het verdriet dat ik heb om mijn broer. Ik ben mijn moeder al kwijt en nu ook mijn broer?

Ik durf niet naar Paramaribo

Weten jullie misschien wat ik kan doen? Naar Paramaribo durf ik niet op vakantie want daar ken ik helemaal niemand meer en de vrouw van mijn broer is ook niet zo aardig nu. Ik weet het even niet meer. Ik heb het heel moeilijk, daarom dacht ik om mijn verhaal op papier te zetten. Wie weet kan ik wat advies krijgen van de mensen uit Suriname of Nederland. Dus, belangrijk is wel dat ik echt van mijn broer hou en dat ik het contact met hem terug wil. Geld is niet belangrijk. Ik wil hem nog best blijven steunen.

Ben ik het hem verplicht?

Maar ben ik verplicht om hem zoveel te geven? Ik heb het geld best wel. Maar misschien moet ik nu proberen te sparen en het investeren in mezelf zoals vele mensen mij adviseren.

Maar nogmaals zij kennen mijn broer niet en ze voelen mijn verdriet niet. En trouwens ik heb het veel beter dan mijn broer in Paramaribo, dan ben ik toch wel een beetje verplicht om ze te onderhouden?

Hij zou het ook doen

Als het andersom was had hij dat toch ook gedaan? Ik zou graag wat reacties van andere mensen willen lezen met families in beide landen. Alvast bedankt.

Gerelateerde verhalen:

Anoniem Paramaribo: Mijn broer heeft mij vlak voor mijn schoonfamilie mishandeld

Mijn broer bedreigt ons allemaal met de dood – dit gaat uit de hand lopen -anoniem Paramaribo

Anoniem ~ Ik ben jarenlang naar bed gegaan met mijn schoonzus. Mijn broertje weet van niets ~ Paramaribo

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar [email protected]

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Let op: Soms worden de verhalen door ons herschreven om het lezen voor onze bezoekers makkelijker te maken. tags van onze verhalen: vakantie Suriname Paramaribo liefde anoniem Nederland vliegtuig