Anoniem ~ Ik ben weg omdat hij vreemdgaat. Ik ga terug om de kinderen ~ Paramaribo

Suriname kinderen

Paramaribo ~ Hallo alle mensen die lezen. Ik ben Loes uit Paramaribo. Ik wil eerst even zeggen dat ik nooit gedacht had dat ik mijn verhaal hier op Familienews zou posten.

Advertisements
Loes uit Paramaribo

Ik ben een dame waar veel mensen tegenop kijken. Terwijl ik zelf helemaal niet op kijk naar mezelf. Wat veel mensen misschien niet weten is dat ik jaar in jaar uit veel heb moeten slikken van mijn man. Mijn enige voordeel was dat hij me nooit heeft geslagen. Maar verder heeft hij alles gedaan. En heb ik jaren geleden al redenen gehad om bij hem weg te gaan. Ik heb het nooit gedaan. Omdat ik wist dat hij me mijn kinderen zou afpakken.

Advertisements
Kinderen afpakken

En nu ben ik hier aan het schrijven. Alleen, zonder huis zonder kinderen en ik leef met een kleine toelage die hij me geeft. Hij heeft me altijd beloofd dat hij me kapot gaat maken als ik bij hem wegga en dat doet hij ook werkelijk. Ik heb letterlijk niets meer. Zelfs mijn kinderen willen niets met mij te maken hebben. De eerste weken hield hij ze van mij af. Maar nu kan ik ze bellen en zelfs zien maar ze hebben daar geen behoefte aan. Dat is het ergste dat je als moeder kan overkomen.

Advertisements
Kinderen niet zien
Suriname kinderen
Voorbeeldfoto van

Ik was gisteren jarig. Ik zat alleen op een kamer bij een kennis. Doodongelukkig. Als ik op dat moment de middelen had om een eind aan mijn leven te maken, dan had ik dat gedaan. Maar vandaag ben ik toch met frisse moed opgestaan en heb besloten te vechten voor mijn kinderen en ook voor mijn huwelijk. Gister avond was mijn man er om me voor de laatste keer te vragen of ik terug wil komen

Terug naar hem

Veel mensen gaan het afkeuren. Vooral vrouwen. Ik hoopte ook dat ik sterker was. Maar het leven dat ik nu aan het leiden ben is duizend maal erger dan toen ik samen leefde met mijn vreemdgaande man. Ja hij ging vreemd. Maar ik had een huis, mijn kinderen en de familie. Nu heb ik niets meer. Ik ben helemaal alleen. Logeer bij een kennis en heb amper geld om te eten. Ik moet de bus nemen naar de stad elke dag om boodschappen te halen en te koken. Dat moet ik doen om hier te mogen blijven. Er is hier verder niets in de buurt.

Ik kan ook nergens gaan want ik wil ook niet dat teveel mensen weten dat ik niet bij hem ben. En dat mijn leven zo slecht is. Mijn familie keurt het af dat ik ben weggegaan. Ze helpen me daarom ook niet. Ze staan achter mijn man. Hoewel ze weten wat hij me heeft aangedaan. Toch kiezen ze zijn kant. Ze zeggen me ook om terug te gaan. Misschien als ik die power van hun had zou ik nooit teruggaan. maar als gescheiden vrouw ben ik niet welkom thuis bij mijn vader. Hij schaamt zich. Omdat hij altijd opschept over het goede leven van zijn dochter. Alleen voor mensen ogen. Mijn vader is zelf ook nooit een goede man geweest voor mijn moeder. Eigenlijk lijk ik wel op haar: Een zwakkeling die niet durft te kiezen voor haar eigen geluk.

Advertisements
Ze kiezen zijn kant

De voornaamste reden dat ik terugga is om mijn kinderen. Zonder mijn kinderen heeft het leven geen zin. Ik moet ze uitleggen waarom ik weg ben gegaan. Ze denken dat ik om hun ben weggegaan. Dat heeft die vader ze gezegd. Dat ik niet van ze hou en dat soort dingen. Ze zijn 11 en 13. Ik moet weer bij ze gaan. Ik ben nu 3 maanden uit huis. Mijn man geeft me nog 1 week om terug te komen en dan gaat hij van me scheiden. Hij gaat er dan ook voor zorgen dat ik dan helemaal niets meer heb. Ja chantage, dat klopt. Maar ik heb nooit iets van mezelf gehad. Ik heb altijd gezorgd voor mijn gezin. Mijn man heeft alles.

Ik ben een domme vrouw

Ik kan ook niet goed voor mezelf zorgen. Ik kan nog net mijn telefoon gebruiken om te appen en te typen. Hij heeft me altijd gezegd dat ik dom ben en niet vooruitstrevend. En hij heeft gelijk gehad. Ik heb helemaal niets. Niets voor mezelf opgebouwd. Nu ik er alleen voorsta merk ik dat ik hem nodig heb. Zelfs die jongens hielpen me met alles. Ik kan niets zelf. Alleen opruimen, koken en de kinderen verzorgen. Zelfs als vrouw was ik waardeloos want hij loopt uit. Slapen met hem wilde ik niet meer. Maar ik ga dat moeten vergeten en vergeven. We gaan opnieuw beginnen. Dat heeft hij mij gisteren ook gezegd.

Advertisements
Vergeten en vergeven

Deze drie maanden waren moeilijk. En langer bij die kennis blijven kan ook niet. In het begin waren er veel problemen met mijn man. Hij kwam me vaak hier opzoeken. Om ruzie te maken en te schelden. Nu is dat minder. Maar hij komt nu nog steeds langs om te kijken wat ik doe en om me te zeggen om terug te komen. Een dag kwam hij zelfs met een dame om haar voor te stellen als de stiefmoeder van de kinderen. Ik weet ook dat hij dat doet om me jaloers te maken. Het deed me toen niets. Ik wil gewoon bij mijn kinderen zijn. Ik weet dat het weer goed gaat komen met ze wanneer ik weer thuis woon.

Ik wil bij mijn kinderen zijn

Ik schrijf niet om advies. Ik schrijf om mensen te vertellen hoe erg het leven van iemand kan zijn. Je ziet de buurvrouw, gewoon een dame of zelfs je vriendin. Ze lijkt gelukkig maar in werkelijkheid is ze doodongelukkig. Ze doet alsof haar leven perfect is, maar in werkelijkheid leeft ze in een hel. Daarom is het niet goed om mensen te veroordelen. Velen van jullie gaan mij veroordelen omdat ik terug ga bij die man. Maar mijn leven zonder hem en de kinderen is vele malen erger. Dus ik neem mijn verlies. Ik ga zeker gelukkiger zijn dan nu. Bedankt dat jullie mijn problemen wilden aanhoren. Loes

Gerelateerde verhalen:

Anoniem – Ik wil scheiden maar ik ben bang dat hij mij gaat vermoorden ~ Paramaribo

Anoniem – Na jaren kiest hij toch voor zijn getrouwde vrouw ~ Paramaribo Suriname

 

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. tags van onze verhalen: vakantie Suriname Paramaribo liefde anoniem Nederland vliegtuig