Anoniem – Ik ben geboren zonder baarmoeder. Mijn vriend weet het niet ~ Suriname

0

Suriname ~ Hallo FamilieNieuws. Ik ben Sandra, ik ben geboren in Suriname, en toen ik 10 jaar was kwamen we met zijn allen naar Nederland.

Geboren in Suriname

Ik heb twee zusjes en toen ik 15 was menstrueerden zij al en ik nog niet.

Ik ging langs de dokter. Niet perse omdat ik ongesteld wilde worden, maar ik merkte dat ik anders was dan andere vriendinnetjes.

Ik kan het niet goed uitleggen. Ik had bepaalde klachten. En toen de arts vroeg of ik al, menstrueerde besloot ze me verder te onderzoeken.

Verder onderzoek

Wat blijkt: Ik heb geen baarmoeder. Dus daar waar mijn baarmoeder en eierstokken zouden moeten zitten zit heel iets anders. En nog meer dingen in mijn lijf blijken niet in orde. Het komt erop neer dat ik nooit kinderen ga krijgen.

Nooit een kind baren

Ik ben nu 32 jaar en heb dat wat ik in mijn buik had, heb ik allemaal laten verwijderen. Op advies van de specialist. Dus ik kan echt nooit zwanger worden. Ik heb ook geen eitjes. En leef nu op hormonen.

Ik ben overigens gewoon vrouwelijk. Ik heb borsten en praat ook als een meisje. Mijn geslacht is ook normaal en ik kan dus gewoon omgang hebben.

Gewoon omgang hebben

Mijn eerste twee serieuze relaties waren met Nederlandse mannen. Ik was toen ook altijd heel open over mijn situatie. Het maakte hen niet uit. Helaas vond ik de relaties niets en maakte ik er een einde aan.

Man uit Suriname

De relatie die ik voor mijn huidige relatie had was met een Surinaamse man. Hij had al kinderen, dus voor hem was het prima, maar in die drie jaar dat ik met hem was heeft hij wel een andere vrouw zwanger gemaakt. Het was vreselijk, ik kreeg allemaal verwijten naar mijn hoofd.

Het kwam erop neer dat hij vreemd is gegaan omdat ik hem geen kind kon geven. Ik maakte het na een paar maanden (pas) uit en heb gezworen dat ik het nooit meer zou vertellen in een nieuwe relatie.

Anoniem Suriname

Voorbeeldfoto

Ik heb nu inmiddels weer een relatie met een hele lieve man uit Suriname. Ongeveer 1,5 jaar. Hij heet Stanley en hij is jonger dan mij. Net 28 en hij is dol blij met mij. Enigst kind van zijn ouders en hij heeft een hele leuke baan. Veel reizen en omdat ik veel vrije dagen heb kan ik vaak naar hem toe. Een perfecte relatie.

De perfecte relatie

Er hangt gewoon een zwart gordijn boven onze liefde. Namelijk zijn kinderwens. Stanley kijkt er naar uit om ooit vader te worden en het liefst nu meteen. Hij stelt me ook voor aan iedereen als de moeder van zijn kinderen.

Mijn vriendinnen weten dat ik nooit kinderen ga krijgen dus die vinden het gemeen dat ik het hem niet eerlijk zeg.

Ze dwingen me

Ze leggen zo een druk op mij. Ik wil gewoon extra lang genieten van mijn leven leuke leven met Stanley. Ik weet gewoon zeker dat hij bij me weggaat. En zijn moeder gaat het nooit goedkeuren dat hij met een vrouw gaat die geen kleinkinderen aan haar gaat kunnen geven.

Even wachten

Ik denk persoonlijk dat ik wacht tot mijn 35ste en het dan vertel. Dan heb ik nog kans dat hij me niet in de staak gaat laten.

Mijn moeder zegt ook dat ik het eerlijk aan hem moet zeggen, dit zodat we kunnen trouwen en wellicht kunnen adopteren. Alsof ik dat wil.

Geen adoptie

Ik wil niet adopteren. Ik wil ook niet dat hij iemand zwanger maakt zodat we het samen kunnen opvoeden. Ik denk namelijk dat ik nooit van dat kind ga houden. Ik weet vanaf mijn 16de ongeveer dat ik nooit moeder ga worden. Ik ben nu zelfs zover dat ik ook geen moeder meer wil worden. Ook niet van het kind van iemand anders.

Ik ben jaloers

Mijn vriendin heeft zelfs aangeboden om Stanley zijn kind te dragen. Ik heb nu ruzie met haar. Ik heb jaloers gereageerd en haar beschuldigd. Ik heb haar gezegd dat ze er gewoon vandoor wil met mijn man.

Ze is namelijk een alleenstaande moeder van 4. Lekker makkelijk om dan een kind te nemen van een leuke succesvolle zwarte man van je vriendin.

Mijn vriendin is ze niet meer. Ze bleef ook maar doorzeuren dat ik het hem moest vertellen. Alsof ze zit te wachten tot mijn relatie kapot gaat.

Snappen jullie het?

Ik weet dat ik niet goed bezig ben, maar kunnen jullie mij wel een klein beetje begrijpen. Mijn vorige relaties waren anders. Maar ik wil Stanley echt niet kwijt. Ik weet dat hij mij ook niet kwijt gaat willen maar hij is nu echt te jong om te accepteren dat hij nooit vader gaat worden. Ja toch?

Ik weet zeker dat hij mij gaat laten. Zo niet dan gaat hij misschien ook wel een kindje buiten maken. Ik denk het niet. Maar ik weet het niet. Wat denken jullie?

Ben ik fout?

Ben ik verkeerd bezig? Zo ja, wat moet ik doen om het goed te doen dan? Kunnen jullie mij aub goed advies geven want ik ben echt heel erg wanhopig nu. En bang om alles wéér kwijt te raken. Kies ik voor mijn eigen geluk of kies ik voor eerlijkheid.

gerelateerde verhalen:
— Anoniem: Ik wil mijn kinderen terug!!!

–Anoniem: Heeft mijn relatie met een getrouwde man wel toekomst?
buitenvrouw familienieuws Suriname

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.