Anoniem – Mijn moeder accepteert mijn zwarte kinderen niet ~ Paramaribo

moeder Paramaribo

Paramaribo ~ Hallo Familienieuws. Ik ben Lorraine uit Paramaribo. Ik schrijf jullie omdat ik radeloos ben. Ik ben getrouwd met Roy. Hij komt uit het binnenland.

Advertisements

Ik weet dat mijn moeder nooit van hem heeft gehouden. Mijn vader wel. Hij houdt van ons allemaal. Mijn vader is zelf ook een zwarte man. Daarom is het zo vreemd dat mijn Javaanse moeder zo denkt. Zelf is ze ook getrouwd met een man van een andere komaf.

Ik uit Paramaribo hij uit het binnenland

Ik ben getrouwd met een boslandcreoolse man. Mijn moeder heeft altijd geklaagd. Roy is mijn eerste vriend ik heb hem sinds school tijden leren kennen. Samen gestudeerd en zo zijn we groot geworden. Samen. We hebben nu een mooi leven opgebouwd. Mijn moeder heeft me toen ik 21 was naar Holland gestuurd om te studeren.

Advertisements

Roy is bij me gekomen en samen hebben we onze studies afgerond en zijn weer teruggekomen,

Ik raakte zwanger en ben halverwege mijn tweede studie gestopt. Roy is verder gegaan. Natuurlijk hadden we het niet breed. Hij studeerde en ik was zwanger thuis. Mijn ouders hebben ons veel geholpen. Ik vroeg veel aan mijn moeder. Daar heb ik nu spijt van want ik denk dat dat het grootste probleem is van mijn moeder. Dat ik met een arme boslandcreool leefde die mij niet kon bijstaan financieel. En die zij moest verzorgen.

We hebben 5 kinderen

Advertisements

Inmiddels hebben we 5 kinderen en heeft hij een geweldige baan en hoef ik niet te werken. Ik ben zelfs weer begonnen met studeren. Mijn ouders hoef ik niets te vragen. Integendeel geven wij hen vaak dure kado’s of verwennen we ze met vakanties. Ze heeft nooit geweigerd als we haar iets gaven. Dat is Roy zijn manier om zijn dankbaarheid te tonen voor al die moeilijke jaren. Zijn familie kon ons niet bijstaan. Maar ze waren er wel voor ons. Maar ze woonden niet in Paramaribo. Ik dacht dat alle kritiek zo een beetje vergeten was nu Roy en ik zo een goed leven hebben. Maar onlangs door een grote ruzie met mijn zus is er iets geëscaleerd. Ze zei me: ‘Zie je niet dat mama niets wil weten van je zwarte dj**ka kinderen’.

De harde woorden van mijn zus

Ik werd razend want mijn moeder en ik hebben geen problemen meer maar door die woorden van mijn zus ben ik toch gaan nadenken en observeren. Inderdaad. Mijn moeder zal nooit met mijn kinderen op stap gaan. Vaak gaat ze met de zoon van mijn zus weg. Of met de dochters van mijn broer.  Nooit belt ze om te vragen hoe het met ze gaat. En nooit komt ze thuis bij ons. Ik dacht omdat we een beetje aan de rand van Paramaribo wonen. En omdat ik regelmatig in de stad ben omdat onze kinderen wel in de stad naar school gaan. Ik ga wel vaak bij haar. En bij papa.

Ik besloot mijn broer te vragen om opheldering. En ook hij vertelde me dat hij vaker met mama problemen heeft omdat ze mijn gezin discrimineert.

Advertisements

Dus toch. Vaak als hij ons allemaal uitnodigt komt mijn moeder niet omdat mijn drukke kinderen er ook gaan zijn. Ik vond het opeens zo zielig voor mijn kinderen. Dat verdienen ze niet. ja, ze zijn druk. Maar ik heb 5! En mijn man verdient dit ook niet. Hij doet heel veel voor mijn familie. Ook voor mijn zus.

Hij verwent ze vaak

Hij is mijn ouders ontzettend dankbaar dat ze er waren voor ons toen we studeerden en toen ik zwanger was. Hij heeft alleen maar positieve dingen te zeggen over mijn familie. Hij verwent ze vaak. Zodra hij promotie maakt neemt hij mijn hele familie mee uit.

En ja, mijn moeder praat nooit echt met hem, mijn vader wel. Die houdt van hem dat weet ik zeker. Want mijn broer zegt dat ook papa vaak boos is op mama omdat ze nog steeds hoopt dat Roy en ik uit elkaar gaan. Na 24 jaar. Mijn oudste dochter is 17 en ik heb haar gevraagd naar haar relatie met oma. Zij heeft me gezegd dat ze nooit echt met oma heeft gesproken. Oma heeft haar nooit gebeld of gevraagd hoe het met haar gaat. Als ze mijn dochter ziet zegt ze altijd. Hoe ben je zo zwart en lelijk. Kon je niet meer op je moeder lijken.

Mijn buik is vies

Advertisements

Ik ben ook mix maar ben heel wit uitgevallen. Mijn broer en zus ook.  Mijn moeder zegt daarom altijd dat haar buik schoon is en de mijne vies.  Ik heb er nooit een punt van gemaakt. Mijn kinderen gelukkig ook niet. We namen het als een grap. Maar nu na de woorden van mijn zus voelde ik enorme medelijden voor mijn kinderen.

Ik realiseer me dat ze nooit liefde van mijn moeder hebben gehad. En ik eigenlijk ook niet. Vanaf ik met Roy ben is ze echt zo negatief en afstandelijk.

Ik wilde het uitpraten

Advertisements

Vorige maand heb ik mijn moeder mee uit eten genomen. Met de bedoeling om een goed gesprek met haar aan te gaan. En dit allemaal uit te praten. Ik heb haar verteld van de ruzie met mijn zus. Ze heeft geen 1 keer gezegd dat mijn zus liegt. Ze zei me dat ik nooit naar haar heb geluisterd en dat ik maar zomaar vriendjes nam. (Ik heb maar 1 vriend gehad en met hem ben ik getrouwd). Ze snapt niet waarom ik perse met een dj**ka moest trouwen. Maar hij moest niet denken dat hij geweldig is. Dankzij haar (geld) is hij iets geworden in de maatschappij

Ze beschuldigde hem van zoveel dingen. Dat hij kinderen buiten heeft en dat hij niet goed voor me is (dat is niet waar) en dat hij die kinderen verkeerd opvoedt. Niet als stadsmensen maar als bosmensen. En ze ging maar door. Ook over mij en dat ik onbeschoft ben geworden sinds ik met hem leef. En asociaal. Ik luisterde en ik luisterde. Het leek alsof mijn moeder eindelijk dingen tegen me kon zeggen. Na zoveel jaar. Ze heeft gewacht op dit moment. Ze belde op een gegeven moment mijn zus om haar te komen halen. Mijn zus heeft nog een beetje olie op het vuur gegooid en ze zijn samen weggegaan.

Advertisements

Een restaurant in Paramaribo

Ik bleef achter met een maag vol met verdriet. Ik kon het niet geloven dat mijn moeder zoveel haat en wrok tegenover mijn gezin heeft in haar hart. Ik kon helemaal niets meer zeggen. Niet tegen mijn moeder en niet tegen mijn zus. We zaten in een bekend restaurant in Paramaribo. Schande wilde ik ook niet hebben.

moeder Paramaribo
Voorbeeldfoto van Afropunk.com

Datzelfde moment heb ik wel besloten om te breken met mijn moeder en mijn zus. Maar lieve mensen. Het is een maand geleden. Ik kan niet eten en ik kan niet slapen. Ik heb zoveel verdriet. Verdriet en boosheid in me. Al was mijn moeder zo afstandelijk en soms gemeen tegen mij. Toch had ik een moeder. Ik kon langsgaan en lekker kletsen met mijn vader. Die kinderen gingen ook mee. En mijn zus. Al hadden we vaak ruzie maar ze was er wel.

Advertisements

Mijn zwarte kinderen

Mijn vader heeft het heel erg moeilijk. Ik hem hem alles verteld en gezegd dat ik nooit meer daar thuis ga komen met mijn ‘zwarte’ kinderen. Hij zegt dat ik mijn moeder moet vergeven want ze is niet helemaal helder. Maar ik weet nu dat mijn moeder altijd zo heeft gedacht. Mijn broer is er gelukkig voor mij. Hij gaat ook niet meer naar mijn moeder. Hij heeft partij voor mij gekozen. Ook dat maakt me verdrietig want hij is mijn moeders lieveling. Maar hij kan mijn moeder niet vergeven. Ze moet eerst haar excuses aanbeden. Maar dat gaat ze nooit doen. Dus mijn broer moet ook verdriet hebben.

Betaal der terug

Dit alles geeft me zoveel stress. Die kinderen merken er niets van. Maar soms krijgen Roy en ik wel ruzie. Ik ben depressief en ik geef hem soms toch de schuld van mijn verdriet. Ik heb gebroken met mijn moeder om hem. En om de kinderen. Ik mag hem niet kwalijk nemen maar dat doe ik ergens toch wel. We hadden nooit mijn moeder om geld moeten vragen vroeger. Hij heeft haar nooit echt terugbetaald. Maar hij heeft zoveel meer voor mijn ouders gedaan later. Ik wil dat hij haar nu een groot bedrag geeft. Maar hij denkt dat het dan alleen maar erger gaat worden.

Moet ik het goedmaken?

Advertisements

Ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik het goed maken met mijn moeder? Zij zal niet naar mij komen. Ik zal naar haar moeten gaan. Maar ik weet niet of ik haar kan vergeven. Ik weet dat ze mijn gezin haat. Ze ziet mijn zwarte kinderen niet als haar kleinkinderen. Hoe kan ik dan op een normale manier met haar omgaan? Ik zeg jullie eerlijk. Ik voel me vreselijk alleen op dit moment. Ik heb het gevoel dat niemand mij snapt. Vele mensen zeggen dat ik mijn moeder uit mijn leven moet laten. Anderen zeggen weer dat ik haar moet vergeven. Want het is en blijft mijn moeder. Wat zouden jullie doen? Lorraine

Gerelateerde verhalen. Klik op de foto om ze te lezen:

Anoniem: Voor mij is mijn moeder dood!
moeder Suriname

Anoniem: Mijn ex zorgt ervoor dat onze dochter mij haat
ex Paramaribo

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of 
 op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.