Anoniem – Ik heb iemand vermoord. Daarom ben ik nu dakloos in Paramaribo

0

Paramaribo ~ HOE IK IN DE ZWERVERS WERELD TERECHT BEN GEKOMEN
✡———————-😢😢😢😢😢———————✡

Recentelijk kwam ik een zwerver tegen en het deed me goed om deze zwerver of beter gezegd de dakloze man on Paramaribo te interviewen. Die was ook bereid zijn verhaal aan mij te vertellen. Hoe hij in het zwervers wereld is beland.

Dakloos in Paramaribo

Soms vragen we elkaar af als we in en rondom de stad lopen of rijden hoe deze mensen in dus danige situaties beland zijn. Voordat we zouden beoordelen zou het beter zijn om te vragen hoe het komt, wat de reden is geweest voor dit alles.

Ik liet de man plaats nemen. Als eerst Ik vroeg de man wat zijn naam is en hoe oud hij is. Eerst keek hij naar beneden en dacht nog even na voor hij me antwoord gaf. Na enkele minuten begon hij. ‘Ik heet Karel.’ Ik naam plaats naast Karel en luisterde met alle aandacht naar de man.

8 jaar geleden

Enkele jaren terug… iets van 8 jaren geleden stond ik op de hoeken van de straten. Soms voor winkels met mijn maatjes. Dan dronken we biertjes, alcohol en ook rookten we drugs, meer bekend als djonko. Het ging een hele tijd door en op een gegeven moment kwamen we op de idee om mensen te roven. Gewoon uit het niets kwamen we ermee. En besloten het toen uit te proberen om te kijken wat de uitkomst zou zijn, wetende dat we daarmee geld zouden hebben om meer drugs te kopen.

Ik had een fiets gestolen
Mijn eerste slachtoffer was een jongen die met zijn fiets naar de winkel kwam. Ik kreeg kans en nam de fiets met een snelheid en trapte die weg. Ik verkocht de fiets voor Srd 400. En natuurlijk vond ik het goed. Het was voor mij de snelste manier om geld te hebben (fast cash). En zo ging ik door met kleine dingen die ik vond en verkocht ze dan. Na een bepaald periode liep ik met een lang mes, een heel mooi lang mes. Die plaatste ik altijd aan mijn zij kant in mijn broek.

Een dikke gouden ketting

Mijn maatjes en ik hadden door de jaren heen aantal mensen beroofd op straat. En met succes waren alle berovingen geslaagd. Bij een van de slachtoffer had ik een gouden ketting weg gerukt. Een Mooie dikke ketting. Een van mijn comparant zei me nog na Wang mooie monie dja yere brada.

De volgende dag stapte ik in een bus die richting stad ging. Met de bedoeling om naar Ouro Minas (goud opkoop) te gaan om de gouden ketting daar te verkopen. Ik zat toen achter een vrouw die een telefoontje kreeg. En ik was het gesprek aan het volgen. Volgens het gesprek zou die vrouw naar de bank gaan om geld te lichten. Het aantal werd ook nog vermeld. En in me zelf dacht ik ”if mi nak a dies poeroe. Da mi dey dek ,,.

Ik liep achter haar naar de bank

De bus stopte bij de eindhalte en iedereen in de bus stapte uit. Ik begon achter de vrouw te lopen en die ging werkelijk naar de bank. Ze ging de VCB BANK in. Ik stond aan de overkant op haar te wachten om me slag te slaan.

Na ongeveer een half uurtje zag ik de vrouw uit de bank komen. Ze liep de stoep af en ik snelde van de overkant naar haar richting. In een fractie van een seconde rukte ik haar tas uit haar handen. Maar die hield ze stevig vast. Ik zei nog loes a mpp tas Vrouw.

Ze vocht terug

Ze vocht terug. Ik had mijn mes aan mij zij. En die trok ik te voorschijn. Zonder door te denken bracht ik haar een steek in haar borstkas ze liet toen haar tas los en ik rende weg. Ik rende zo snel dat ik zelfs niet weet waar ik naar toe rende. Ik raakte echt in paniek, mijn heel lichaam begon te beven. Later op die zelfde dag werd er op het nieuws vermeld dat die vrouw kwam te overlijden aan de steek verwonding. Ik kon het niet geloven dat ik iemand dood had gestoken.

Ik had iemand doodgemaakt

Ik had nog nooit iemand dood gemaakt. Spijt had ik natuurlijk. En dat was ik nooit van plan. Maar alles ging zo snel en onbewust is het gebeurt.

Na een paar dagen ontmoete ik mijn comparanten weer en vertelde wat ik heb gedaan , en dat ik me schuldig voelde. En zij begonnen feest te vieren en zeiden dat ik nu tot een gangster behoord en echte real life gangster. Ze gaven mij alcohol te drinken en ik rookte drugs (assisie).

dakloos Paramaribo

Rare dingen te dromen

Na een paar weken begon ik rare dingen te dromen. Ik droomde dat ik gek word. Ik zag gewoon dat ik achteruit ging. Ik voelde gewoon steken in mijn buik. Net wanneer iemand je met een naald prikt, net zo voelde ik. Het werd erger en erger met me dat ik soms gewoon wintie kreeg en rende gewoon de straten op. Me vrienden brachten me naar een Haïtiaan voor beterschap. Maar helaas kon de Haïtiaan mij niet helpen.

Hij kon me niet helpen

De woorden van de Haïtiaan waren :

‘Boi joe doe ogri. No joe moes pai joe pai mang. A sanie sa de na joe tapoe. Mi no mang poering. Anders joe moes go aksie pardong na ding famirie gie sa joe doe…’ Maar mi no doe neks!!! Zei ik aan de Haïtiaan.

De Haitian nu op zijn beurt zei. Mi boi joe kierie Wang Vrouw. En na eng ey tik wraak now na joe tapoe. Dus die Haitian had het door dat het de geest was van de vrouw die me niet met rust liet. Ze wilde me vernietigen. Ik schrok ik kon gewoon niet ademen. Ik bleef enkele minuten stil.

Het ging steeds slechter met mij

Dagen gingen weer voorbij en met mij ging het steeds slechter. Ik rende gewoon zonder kleren op straat. Gewoon in Paramaribo. Ik begon gewoon uit vuilnisbakken te eten, ik bedelde op straat en spraak gewoon tot me zelf en lachte als ik liep op straat. Van tijd tot tijd was ik niet mij zelf meer. Ik werd gewoon gek. Maar soms zijn er wel momenten waar ik nuchter denk en als ik eraan moet denken wat ik allemaal kwijt heb, wil ik huilen.

Ik heb geen familie

Familie heb ik niet. Vrienden kring heeft ook gemaakt dat ik vandaag in deze situatie ben beland. Als ik niet besloot om in de verkeerde richting te gaan zou dit alles niet met me gebeuren. Ik heb er spijt van, maar dit is mijn straf voor het leven. Niemand kon mij genezen. Elk keer dat ik mijn ogen sluit lijkt het alsof de vrouw die ik heb vermoord voor me staat. Nog steeds verschijnt ze in me dromen. Ze heeft het bewezen om mij te vernietigen.

Ik liep weg

Nadat Karel klaar was met zijn verhaal kocht ik wat te eten voor hem en wat te drinken. Dank u wel Amar voor jouw eten en drinken waren zijn laatste woorden en ik liep weg.

*Tip; In het leven moet je weten wie je als vrienden kiest. En ten tweede, het is makkelijk om voor de verkeerde pad te kiezen maar sta ook klaar voor de consequenties.

Written by : Sabrina Tusha & Amar

Gerelateerde verhalen. Klik op de foto om het verhaal te lezen:
Mijn nichtje slaapt en praat met geesten op haar kamer (spookverhaal)
spook Paramaribo

Mijn vader is in Paramaribo overleden maar hij komt bij mij (spookverhaal)
overleden vader

Dit verhaal is afkomstig van Facebook page:
paranormale & vreemde gebeurtenissen (spuku torie)

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of 
 op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

Comments are closed.