Anoniem- Mijn ‘slechte’ vader uit Paramaribo komt op vakantie

Vakantie Paramaribo

Ik wilde niets te maken hebben met mijn ‘slechte’ vader in Paramaribo. Ik ben gebrainwashed door 1 kant van de familie
[quads id=1]

Wel geboren in Paramaribo

Hallo mensen. Ik wil jullie graag mijn probleem uitleggen. Ik ben Chantal. 23 jaar en ik ben geboren in Paramaribo. Mijn moeder was pas 16. Ze overleed toen ik 2 jaar was. Maar ik ben door mijn oma opgevoed. Toen ik 5 jaar werd zijn we vanuit Paramaribo naar Nederland verhuisd met mijn stiefopa.
[quads id=1]

Vader’s naam

Voordat mijn moeder overleed heb ik nog wel de naam van mijn vader gekregen. Liever had ze dat nooit gedaan. Ik hoorde altijd dat mijn vader een hele gemene man is. Een man die nooit van mijn moeder heeft gehouden en ook nooit een dagje naar mij om heeft gekeken.

Zwanger op haar 15de

Mijn moeder werd zwanger op haar 15de. Mijn vader was zelf ook pas 14. Zijn familie heeft er alles aan gedaan om mij te aborteren. Mijn moeder heeft ook meegewerkt. Maar uiteindelijk is het toch niet gelukt en werd ik geboren. Mijn moeder is heel ziek geworden, en uiteindelijk is zij wel overleden. Maar dat komt door mijn vader. En het verdriet dat hij mijn moeder heeft gegeven.
[quads id=1]

Ze wilden mij dood hebben

Dit alles heeft mijn tante, de grote zus van mijn moeder, mij gezegd toen ik kind was. Ook mijn oma heeft geen goed woord te vertellen over hem. Heel veel slechts heeft ze mij verteld over mijn vader en zijn familie. Dat ze mijn moeder vermoord hebben en dat ze mij ook dood wilde hebben. Met dit soort dingen ben ik opgegroeid. Ik ben opgegroeid met de gedachte dat 1 kant van mijn familie heel slecht is. Daarheen ik het altijd heel moeilijk mee gehad. Ik haatte alle mensen die mijn naam ook hebben.

Zusje uit Paramaribo

En nu ben ik een half jaartje geleden benaderd door een zusje. Een zusje uit Paramaribo. We hebben dezelfde naam. Dochter van mijn vader. Door haar naam en profielfoto zag ik meteen dat we familie zijn. Als je haar foto naast die van mij zet dan zie je meteen gelijkenissen. Alsof we een tweeling zijn.

Twee maanden gewacht

Ik heb zeker twee maanden gewacht om haar te beantwoorden. Ze zei dat ze van plan was om naar Nederland te komen en ze wilde mij zien. Ik vertelde het aan mijn tante, mijn mamie, en zij vond het maar helemaal niets. Ik beantwoordde toen met een. “Ik heb geen interesse”
[quads id=1]
Ze bleef maar doorschrijven en gaf niet op. Ze vertelde heel veel. Verschrikkelijk veel over mij en mijn moeder en mijn vader. Ze wist echt veel. Mijn tante zei altijd dat ze deden alsof ik nooit bestond en dat ik een schande was voor hun familie. Maar mijn zusje verklaarde dat mijn vader juist altijd mooie verhalen vertelde over mij en mijn moeder. Zijn eerste echte liefde. Het tegenovergestelde dus van wat mij altijd is verteld. Ook dat haar oma heel trots vertelde over haar 1e kleindochter. Ik dus.

Grote zus uit Nederland

Ze heeft altijd van mij geweten. Haar grote zus in Nederland. En toen ik dat las, brak mijn hart. Ik wilde haar zien. Ik reageerde op haar berichten en we spraken af om elkaar te zien. Haar vader wilde ik niet zien. Ik haat hem. Maar haar wel. En ik wilde ook niet meer dat ze over hem praat.
[quads id=1]
Ze komt dus deze zomer naar Nederland. Met haar moeder, vader en zusje. En ik ben zo echt heel zenuwachtig. Naarmate ik mijn zusje leer kennen wordt de drang naar mijn vader steeds sterker. Ze praat niet meer veel met mij over hem maar ik zie hoe gelukkig ze is met haar vader. Ik heb fotos gezien van hun vakanties. Prachtige familie foto’s. Fotos die mij blij maken maar ook fotos die mij verdrietig maken.

Ik wil mijn moeder niet teleurstellen

Verdrietig omdat ik de plicht naar mijn moeder en haar familie voel om mijn vader te haten. Maar ook blij dat ik nu inzie dat ik hem misschien niet hoef te haten. Het voelt zo goed om te weten dat ik wel bestond voor hem. Ik voel me echt begaan met mijn vader. Ik wil hem zo graag zien en hem zoveel dingen vragen. Ook dingen over mijn moeder. Hij weet dat niet, maar ik heb ook een beetje medelijden met hem. Door toedoen van de familie van mijn moeder heeft ook hij veel van mij moeten missen. Als de verhalen van haar kloppen uiteraard.

Wat moet ik doen?

Ik wil graag advies van jullie. Hoe moet ik dit aanpakken? Ik wil absoluut niet ondankbaar overkomen. Ik wil ook geen problemen met de familie van mijn moeder. Ze hebben opgevangen na haar dood en me grootgebracht. Ze willen absoluut niets goeds horen over mijn vader. Hoe moet ik dit aanpakken?
[quads id=1]
Ik wilde nooit wat te maken hebben met mijn slechte vader uit Paramaribo. Maar nu verlang ik echt naar die lieve vader uit Paramaribo. En mijn zusje.

Ben ik gemeen?

Vinden jullie dat ook gemeen van me. Ik ben zo bang om mijn moeder teleur te stellen. Ze is er niet meer. Ik wilde het haar zo graag vragen. Ik mis haar echt. Al ken ik haar ook niet echt. En mijn mamie(tante) want ik heb echt alles aan hun danken. Wat moet ik doen? Mijn vader vergeten en alles zo laten want hij was er toch al nooit. Maar ik denk dat ik dan spijt ga krijgen. Wat zouden jullie doen?
[quads id=1]
Gerelateerde verhalen. Klik op de foto om ze te lezen:
Anoniem: Moet ik mijn vrouw vergeven?
vrouw Paramaribo

Anoniem: Hij heeft mij op straat gezet
anoniem Paramaribo

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.