Update: Dame aan de Waterkant Paramaribo bruut misbruikt door twee mannen

0

Goedendag iedereen. Dit is Usha weer. Eind vorig jaar heb ik jullie mijn verhaal geschreven. Misschien is het goed als jullie het weer even lezen. Maar ik zal in het kort weer even uitleggen wat voor verschrikkelijks mij is overkomen in Paramaribo. Vlak aan de Waterkant

Aan de Waterkant te Paramaribo

Ik ben namelijk gedrogeerd en bruut misbruikt door twee mannen in Paramaribo. 1 van de mannen kende ik wel en de ander niet. Om een lang verhaal kort te maken. Ik had met die ene afgesproken aan de Waterkant te Paramaribo. Op een gegeven moment kwam er een vriend van hem bij. Uiteindelijk ben ik beland in een kamertje met die twee waar ze me hebben misbruikt.

Na mijn aangifte moest ik meerdere keren naar de politie stappen omdat ik geen vooruitgang zag. Pas na 5 weken werd 1 dader aangehouden. Maar de volgende dag is hij direct vrijgelaten door het parket. Ik wil graag weten op grond waarvan. Hoe kan het dat iemand gewoon op vrije voeten is?

Ik moest ze een brief schrijven om ontvangen te worden. Inmiddels heb ik er al twee geschreven maar heb nooit een reactie gehad. Soms bel ik of ga persoonlijk langs. Dan zeggen ze me, dat ze mijn brief gaan natrekken en me direct gaan bellen. Ik wacht nog steeds op hun telefoontje.

Ik ben radeloos

Niemand kan me helpen. Soms lijkt het alsof ze het niet durven. Waar zijn ze bang voor? Ik ben degene die iets heeft verloren. Die iets te verliezen heeft. En daarom schrijf ik jullie weer. Ik ben radeloos. Ik ben in staat om een eind te maken aan mijn verdriet, maar dan denk ik weer aan mijn kinderen. Maar het verdriet waarmee ik nu leef is ondragelijk.

Ik ga wekelijks langs bij de politie. De afgelopen week ben ik ook dagelijks langs geweest. Ik word steeds weggestuurd. Het lijkt alsof ik de dader ben. Ik zie helemaal geen hulp. Ik krijg geen hulp. Deze hele gebeurtenis is een nachtmerrie voor me geworden. Niemand ziet mijn pijn, ik probeer door te leven voor mijn kinderen. Maar het is moeilijk.

De 1 lag op me terwijl de ander keek

Elke dag ga ik een beetje meer achteruit. Ik ben helemaal kapot. Mensen moeten weten hoe kapot ik ben. Ik voel zoveel pijn. Als ik naar mezelf in de spiegel kijk, dan zie ik die man op me liggen. De 1 lag op me en die andere zat te kijken. Ik voel nog hoe ze mijn handen en voeten vasthielden. Niemand helpt me, helemaal niemand. Niemand wil mijn pijn begrijpen. Ik word gek.

Ik vertrouwde hem. Ik wil gerechtigheid. Ik wil antwoorden. Waarom heeft hij mij dit aangedaan? Ik vroeg hem nog. Doe me dit niet aan, ik smeekte hem. Hij duwde me aan mijn hoofd naar achteren. Hij stootte me naar achteren. Hij had totaal geen medelijden met mij. Ik wil soms terug naar die plaats. Fort Zeelandia aan de Waterkant. Daar in Paramaribo stad. Maar ik kan het niet. Ik snap ook niet waarom ik de kracht niet had. Ze hebben iets in mijn drankje gedaan. Ik weet het zeker.

Fort Zeelandia te Paramaribo

Parket doet niets. KPS doet niets. Ik verdien zo een behandeling niet. Ik kan het maar niet begrijpen. Soms komen die gevoelens van verdriet en radeloosheid naar oven. Soms zo erg dat ik een eind wil maken aan mijn leven.

De heer die mij heeft misbruikt in hooggeplaatste persoon. Hij werkt bij een groot buitenlands bedrijf in Suriname. Ook die tweede man heeft een goede baan heb ik begrepen. Ik krijg het gevoel dat ze mijn zaak in de doofpot willen stoppen. Ik ben zelfs bedreigd geworden. Ze willen dat ik alles stopzet. Ik denk soms, moet ik het maar loslaten? Maar het lukt me niet. Het lukt me niet om die dag uit mijn hoofd te zetten. Het lukt me niet om verder te leven met mezelf. Ik denk steeds had ik dit maar had ik dat maar gedaan. Maar het allerergste vind ik dat die twee mannen nog vrij rondlopen. En naar mijn idee dit ook andere vrouwen aandoen.

In Paramaribo oppikken en bruut misbruiken

Dit kan toch niet zomaar gebeuren. Daarom schrijf ik nu ook. Ik blijf er werk van maken. Niet alleen voor mij, maar ook voor andere vrouwen. Het kan niet zo zijn dat mannen andere vrouwen hier in Suriname. Hier in Paramaribo oppikken en ze misbruiken en de volgende dag weer gewoon aan het werk gaan alsof er nooit iets is gebeurd.

Het kan toch niet dat mannen een vrouw met zo een trauma laten rondlopen. Dat mannen vrouwen zo ver heen krijgen dat de gedachte van zelfmoord in hun hoofd ronddartelt. Nee, ik Usha, kan dit niet zo aan mij voorbij laten gaan.

Ik ben niet bang meer

Ik zal niet rusten. Daarom smeek ik een ieder om mijn verhaal te delen. Nogmaals te delen met een ieder. Ik wil dat de politie mijn zaak weer openmaakt. Ik ben bereid door het vuur te gaan! Ze hebben me al alles ontnomen. Het lijkt alsof ik niets meer heb te vrezen. Gevoelens heb ik niet meer. Bang ben ik niet meer. Ik wil gewoon mijn kinderen niet achterlaten.

2 mannen Paramaribo

Ik heb de politie nodig

Dus bij deze nog een keer: Kan iemand van de politie, iemand die hoog bij de politie zit, aub contact met mij opnemen. (Denice van FamilieNieuws heeft mijn contactgegevens). Mijn zaak moet opgelost worden. Dit is niet alleen voor mij maar voor alle vrouwen in Suriname. AUB helpen jullie mij om de zaak op te lossen want deze twee mannen mogen niet en kunnen niet vrij op straat blijven lopen.

Geen antwoorden

Ik zal niet rusten totdat er gerechtigheid is. Ik loop rond met het gevoel dat ik een misdadiger ben. Hoe kan dat? Terwijl ik degene ben die op wreedachtige manier misbruikt is. Het lijkt alsof ik elke dag gekker aan het worden ben. De gebeurtenis krijg ik maar niet uit mijn gedachten.

Ik heb zoveel aan mijn hoofd. Zoveel vragen waarop ik geen antwoorden krijg. Ik huil alleen in mijn gesloten kamer. Elke dag. De mensen die hem vrij hebben gelaten. Misschien moeten ze even in mijn plaats gaan staan. Hoe zouden zij zich voelen? Iemand die je vertrouwde met je hart. Dat hij je op deze manier misbruikt. Ik wil justice.

Ze moeten de gevangenis in

De politie MOET iets doen. De minister moet iets doen want ik weet ook zeker dat ik niet de enige vrouw ben die dit overkomt. Sommige laten het erbij maar ik kan dat gewoon niet en ik ga het ook niet doen. Deze twee mannen moeten de gevangenis in voor wat ze mij hebben aangedaan!

Lees hieronder mijn eerste verhaal en deel het met iedereen. Iemand moet mij nu helpen!! Het is genoeg geweest.
Anoniem – Ik ben gedrogeerd en bruut misbruikt door twee mannen

Ik dank jullie alvast!
Usha

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.