Anoniem – Mijn zoon heeft meerdere kinderen met meerdere vrouwen

0

Als moeder ben ik zo boos op mijn zoon maar als moeder hou ik zo verschrikkelijk van hem. Mijn zoon Chris is mijn alles. Mijn baby. Hij is nu rond de 40 jaar en ik ben Lisa, een vrouw van rond de 65 jaar.

Ik kon mezelf opbouwen

Hij was 10 toen zijn vader overleed en ik heb altijd mijn best gedaan om iets van het leven te maken. Speciaal voor Chris. Mijn man had ons iets achtergelaten dus ik kon mezelf wel opbouwen en toen Chris 15 was verhuisden wij naar Nederland.

Hij had zo een hoedje op

Het mooie is dat ik ook heel trots op hem ben. Hij is namelijk afgestudeerd. De mooiste dag en meest trotse dag van mijn leven. Hij had zo een hoedje om, en ik stond daar als enige moeder in mijn eentje naast mijn zoon. Het was ook een droevig moment want die dag leek hij verschrikkelijk veel op zijn vader. Die dag wist ik ook zeker dat hij succesvol zou zijn als zijn vader.

Vriendinnetjes liepen in en uit

Hij werkt. Hij verdient geld. Genoeg geld. Succesvol is hij wel ja. Maar hij lijkt helemaal niet op zijn vader. Zijn vader was een trouwe man. Een lieve man voor zijn vrouw. Een respectvolle man. Dat is Chris helemaal niet. Niet voor vrouwen. Jarenlang heb ik vriendinnetjes in en uit zien lopen. Toen had ik al moeten ingrijpen. Dat is mijn fout geweest. Toen ik dat uiteindelijk wel deed ging hij apart wonen. Hij heeft kinderen. Veel kinderen. Ik ken ze niet eens allemaal. Alleen die van zijn vaste vriendinnen.

Ze neemt me kwalijk omdat die anderen in huis komen

En dit is tevens mijn probleem. Chris heeft 3 vaste vriendinnen en twee ervan zijn op dit moment weer zwanger. Ik ben het er absoluut niet mee eens, maar wat moet ik zeggen? Hij woont apart, leeft zijn eigen leven. Hij brengt die dames wel thuis bij mij. Dan brengt hij de kinderen ook. Ik ben dol op alle kinderen. Die ik ken. Vooral die van zijn eerste vriendin. Die kennen mij echt als oma. Maar ik merk nu dat ze niet vaak meer komen. Hun moeder komt helemaal niet meer hier. Ze neemt mij kwalijk dat ik die anderen in huis laat komen. Dat heeft ze me ook gezegd.

Ik ken er maar 7

Maar moet ik mijn deur sluiten voor die anderen? Dat is toch ook niet eerlijk. Ik ben ook de oma van die andere kinderen. Al weet ik niet zeker hoeveel het zijn. Ik ken er maar 7

Ik hoorde hem laatst zeggen dat hij 17 kinderen heeft. En dat de oudste al 20 is. Dat betekent dat hij al rond zijn 20ste bezig was met dit leven. Tegen mij zegt hij dat hij 25 kinderen wil hebben. Hij wil dat zijn kinderen niet alleen zijn zoals hij dat was. Hij zegt me dat zijn kinderen niets te kort komen. Dat is ook zo denk ik.

Straks gaat hij dood?

Waar ik ook zo bang voor ben: straks gaat hij ook vroeg dood net als zijn vader. Wat moet ik dan doen? Wat moet ik doen met al die vrouwen en kinderen? Straks krijgt hij een geslachtsziekte. Ik ben hier zo bang voor. Ik ben pas gestopt met werken. Maar nu zit ik alleen maar thuis te piekeren. Dan denk ik dat een vrouw hem gaat vergiftigen. Of hem stiekem aids geeft.

En wat doe ik als 1 van die kinderen ziek is?

Of dat hij een auto-ongeluk krijgt. Wat als een kind van hem ziek wordt? Allemaal gedachten gaan door mijn hoofd nu ik thuis zit.

Praten met hem lukt niet altijd. Hij wordt niet boos. Hij zal mij nooit tegenspreken maar hij schuift het gesprek heel snel naar een ander onderwerp. Dan lacht hij erover heen.

Hij heeft geen goed voorbeeld gehad

Ik voel me zo schuldig. Ik heb mijn zoon zo gemaakt. Aan de ene kant heb ik hem goed opgevoed door een hardwerkende man van hem te maken. Maar aan de andere kant heb ik hem niet geleerd om respect te hebben voor vrouwen. Ik heb hem niet geleerd wat het gezinsleven is. Door de dood van zijn vader heeft hij geen goed voorbeeld gehad. En broers in Nederland heb ik niet.

Hoe zouden jullie dit als moeder oplossen

Mijn vraag aan jullie is nu. Hoe kan ik dit probleem oplossen want al ziet hij geen problemen, ik zie ze wel. Moet ik dan maar alle vrouwen weigeren in mijn huis. En die kinderen dan? Ik weet ook niet hoelang ik ga leven. Ik wil graag van mijn zoon en zijn kinderen genieten. Zo lang mogelijk. Hoe zouden jullie als moeder dit oplossen?

Niet teveel nadenken

Ik moet ook stoppen met klagen want ik merk dat Chris me steeds minder vaak komt zien en dat geeft me ook verdriet. Ik heb maar 1 kind, ik wilde wel meer.

mijn zoon kinderen vrouwen anoniem verhalen FamilieNieuws Suriname NederlandMaar kijk hoeveel kleinkinderen ik heb. Ik ben eigenlijk een gezegende oma. Moet ik maar gewoon trots zijn en niet teveel nadenken? Dat zegt Chris me altijd.

Gerelateerde berichten:
Anoniem: Mijn zoon en ik zijn beter af als we dood zijn
Anoniem: Mijn zoon is vreselijk brutaal. Hij zegt dat hij mij haat

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of 
 op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.