Anoniem: Blijft zijn eerste vrouw altijd nummer 1?

0

Hi, ik ben Angela. Ik ben 23 jaar en zwanger van mijn eerste kind. Ik ben al 2 jaar met Nathan. Hij is een man van 39 jaar. Iets ouder maar daar merk je niet van. Alleen zijn twee kinderen zijn al 15 en 13 en dat is soms wel een beetje moeilijk. Ook omdat die moeder nog altijd ertussen zit.

Ze accepteren hem mij wel als de vriendin van hun vader maar ze respecteren mij niet als vrouw des huizes. Voor hun blijft hun moeder, Henna, de baas van het huis. Dat komt omdat ze ook nog vaak hier is. Zij en Nathan zijn beste maatjes. Ik vind het wel goed. Ik ben jonger. Die moeder is ouder. 43 jaar en ze doet wel aardig en heeft respect voor mij maar ze ziet me ook als een klein meisje. Je merkt het aan de manier waarop ze met me praat. Overdreven belerend. Alsof ze mijn leerkracht is.

En je merkt het aan de manier waarop ze zich in mijn huis gedraagt. Ten eerste heeft ze een sleutel. Niet van het hele huis maar van de achterpoort en van het achterhuis want ze heeft daar heel veel spullen van het werk en ook persoonlijke dingen nog. Ze heeft er ook een klein kantoortje dus soms is ze achter terwijl ik niet weet dat ze daar is. Een keer liep ze samen met een vriendin langs mijn raam. Gewoon zomaar.

Die kinderen hebben wel een sleutel dus als wij niet thuis zijn weet ik zeker dat ze gewoon in het huis komt dat heeft mijn buurvrouw me gezegd. En een keertje was er gekookt. Ik weet zeker dat die kinderen dat niet hebben gedaan. Ik kan niets tegen Nathan zeggen want hij zegt me, dat het ook haar huis is. Het huis waar ze samen hebben gewoond. De kamer van de kinderen die blijft precies zo. Ik mag er niets aan veranderen. Ik wilde 1 kamer gebruiken voor de baby. Nou, ik heb het met de kinderen, Nathan en die moeder aan de stok gehad. Ze konden me vervloeken. Ik heb het maar gelaten. Ik ga me niet druk daarom maken nu ik zwanger ben.

Ik heb het gevoel dat ze denken dat ik maar tijdelijk hier ben. En Nathan geeft ze ook dat gevoel. Hij zegt ook dat hij dat doet omdat hij het contact met zijn kinderen en ex niet wil verliezen. Zeker niet als de baby er is. Hij wil dat ze opgroeien als broer en zus. Ik snap dat ook wel aan de ene kant. Nathan is ook echt wel gek op mij en op de baby. Dat is 100% zo.

Ik denk ook dat de situatie door mij komt. Ik heb heel veel toegelaten. Ik heb Henna de ruimte gegeven. Maar hoe neem ik mijn ruimte weer terug? En ik heb het twee jaar zo gelaten. Vanaf dat ik met Nathan ben. Kijk nu is onze relatie ook een stuk serieuzer. We krijgen samen een kind. Ik vind dat hij nu ons gezin op nummer 1 moet zetten. Mijn vriendinnen zeggen dat ik moet accepteren dat ik altijd het tweede gezin blijf en dat zijn (nog) getrouwde vrouw nummer 1 blijft.

Nu wil ik aan jullie vragen of dat echt zo is? Hij is dan nog wel getrouwd, maar ze zijn al jaren niet meer samen. Al voor mijn tijd. Zij heeft haar eigen huis en haar eigen leven. Maar is zij toch nog steeds vrouw des huize in het huis waar ik woon? En moeten zijn twee kinderen perse een eigen kamer houden in huis? En de baby dan? Dat is toch ook zijn kind, of heeft de baby minder recht omdat ik zijn tweede vrouw ben. Ik weet het niet. Ik ben nog jong, maar ik wist niet dat het leven zo moeilijk kon zijn. Als ik dit allemaal geweten had, dan had ik het niet gedaan. Niet omdat ik niet van Nathan hou. Maar ik wil dit leven niet de rest van mijn leven hebben. ik wil niet de rest van mijn leven het gevoel hebben dat ik op de laatste plaats kom.

Aan de ene kant wil ik hem vragen om te scheiden want zolang hij niet gescheiden is heb ik geen rechten. En zolang ze nog getrouwd zijn denkt Henna dat zij mevrouw is. Maar Nathan praat nooit daarover. Ik vind dat hij het zelf moet regelen.

Met alle respect vraag ik jullie om advies. Als jullie denken dat ik me terug moet trekken dan mogen jullie dat ook eerlijk zeggen. Maar ik woon al bijna twee jaar bij Nathan en ik ben officieel zijn vriendin. Iedereen kent me als zijn vriendin. Ik voel me ook zijn vriendin. Maar wanneer het aankomt op die ex en kinderen dan voel ik me stukken minder. Hoe kan ik dit veranderen. Ik heb een paar dingen anders beschreven omdat ik niet wil dat ze mijn verhaal herkennen maar hopelijk is mijn probleem wel duidelijk voor jullie. Bedankt!

Gerelateerde verhalen:

Anoniem: Zijn vrouw komt onze relatie verstoren

Anoniem Suriname: Ik heb gekozen voor mijn vrouw

 

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of 
 op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.