Caitlin Spencer werd intiem misbruikt door duizenden mannen (Buitenland)

…elf zwangerschappen aan over, met zeven abortussen en twee miskramen tot gevolg. Twee meisjes zijn wel levend ter wereld gekomen…

Caitlin Spencer werd gedurende vijftien jaar verkracht door duizenden mannen. Het jonge slachtoffer hield er elf zwangerschappen aan over, met zeven abortussen en twee miskramen tot gevolg. Twee meisjes zijn wel levend ter wereld gekomen.
[quads id=1]
Haar verhaal is een van de verschrikkelijkste gevallen van kinderhandel die ooit in het Verenigd Koninkrijk aan het licht gekomen zijn. Op gerechtigheid hoeft Caitlin amper te rekenen: de meeste daders van de bende lopen nog steeds vrij rond omdat het gerecht niet doortastend genoeg ingreep. Ook de politie en hulpverleners lieten haar in de steek. De vrouw heeft nu een boek geschreven over de nachtmerrie die ze meemaakte. Een laatste middel om aan de alarmbel te trekken, als het ware. “Zij mogen niet winnen. Ik ben bang, ja. Maar ik doe alles wat ik kan om dit onderwerp uit de taboesfeer te halen.”

De nieuwe grote zaak die nu in Newcastle losgebarsten is, roept voor haar pijnlijke herinneringen op: 278 slachtoffers in totaal, sommige verkrachte meisjes waren slechts dertien jaar. Achttien verdachten moeten zich verantwoorden voor de rechter.

“Zo weinig? Dat kan niet. Die bendes zijn sowieso veel omvangrijker”, klinkt het. “Ik weet niet hoeveel mannen mij verkracht hebben, maar het moeten er duizenden geweest zijn. Ik zie nog heel wat belangrijke daders opduiken in mijn buurt. Velen onder hen rijden met een taxi. Ik heb met eigen ogen gezien hoe een van hen kinderen oppikte aan een school. Zij lopen onbezorgd rond, ik kan me nooit meer vrij voelen.”
[quads id=1]
Politicus
Caitlin -niet haar echte naam overigens- was slechts veertien jaar toen ze in de klauwen van voornamelijk Pakistaanse pooiers viel. Ze kan uiteraard geen namen plakken op alle gezichten die haar misbruikt hebben, maar ze weet wel dat één iemand uit de lokale politiek komt. “Ik was gechoqueerd dat iemand met een invloedrijke positie zoiets doet. En boos natuurlijk, want hij lijkt onaantastbaar.”

Heel wat slachtoffers worden normaal gezien uit kindertehuizen geplukt, maar dat was bij Caitlin niet het geval. Zij leefde samen met haar jongere broer in het huis van haar ouders. “Maar omdat ze lange uren voor het werk moesten kloppen, hebben ze de signalen gemist”, weet Caitlin.

“Ik voelde me zo smerig”
De ellende begon toen het meisje een advertentie voor modellen zag staan. Jong en naïef als ze was, belde ze het nummer. Een man vroeg of hij mocht langskomen om foto’s te nemen. “Ik dacht dat dat normaal was.”

De man dwong haar om naar boven te gaan en uit de kleren te gaan. Daarna verkrachtte hij haar. Caitlin was te verlamd om te reageren. Toen hij vertrok, zei hij dat hij nog contact zou opnemen. Ze kreeg ook de niet mis te verstane boodschap dat ze hier met niemand mocht over praten.

“Ik heb een bad genomen en dan mezelf opgesloten in mijn kamer. Ik voelde me zo smerig. Ik kon mijn familie niet onder ogen komen. Ik legde de schuld bij mezelf.”
[quads id=1]
Noodkreet in dagboek
Enkele dagen later liet de man weten dat hij haar zou komen oppikken. Weigeren was geen optie, daar was ze te bang voor. “Ik herinner mij die allereerste keer dat ik verkracht werd door een ‘klant’ nog goed. Hij was een oudere Aziaat met een gezin. Overal zag ik foto’s van zijn vrouw en kinderen.”

Het ritme werd opgetrokken naar één à twee klanten per dag. “Als ik iemand op de hoogte durfde te brengen, zouden ze me vermoorden. Of het huis in brand steken.”

Caitlin werd dat eerste jaar nog zwanger, condooms werden immers nooit gebruikt. Even leek er hulp op komst, toen haar moeder de stille noodkreet in haar dagboek vond. De politie werd verwittigd, maar liet haar met nog een groter trauma achter.

“Agent leek heel kwaad op mij”
“De agent die langskwam, leek heel kwaad op mij. Hij stelde heel intieme en ongepaste vragen. Ik vroeg hem om te stoppen, maar hij antwoordde dat hetzelfde scenario mij in de rechtbank te wachten zou staan. En als ik durfde getuigen, zou niemand mij beschermen. Dat is de reden waarom ik toen die stap niet gezet heb. Mijn moeder kreeg te horen dat ik bekend stond als hoertje en dat ik er vanzelf wel mee zou stoppen.”

Haar ouders helpen haar nu met de opvoeding van haar dochters, maar in die tijd lieten ze haar in feite aan haar lot over. “Omdat die kerels maar bleven opduiken, regelden ze voor mij een plek in een studentenhuis in de buurt. Zo wilden ze mijn kleinere broer beschermen, maar dat betekende dus wel dat ik er alleen voorstond. Het is gemakkelijk om alle schuld nu in hun schoenen te schuiven, maar ik snap de lastige positie waar ze in zaten. Wat konden ze nog doen als zelfs de politie niet wilde helpen?”

“Ze wilden dat we verslaafd raakten”
Caitlin werd doorverkocht aan andere pooiers en moest soms ook groepsverkrachtingen doorstaan. “Op fysiek vlak had ik enorm veel pijn. Soms kon ik mezelf ervoor afsluiten, maar dat lukte niet altijd.”

Tijdens feestjes gebeurde het dat meisjes ‘doorgegeven’ werden. Bendeleden verplichtten haar ook om alcohol en drugs te nemen. “Ik weet maar half wat ik toen allemaal ingeslikt heb. Ze wilden dat we verslaafd raakten, zo hadden ze nog meer controle over ons. Ik werd een ‘blanke ‘bitch genoemd en soms bedreigden ze me met een mes.” Sommige kerels filmden haar ook tijdens een verkrachting, beelden die nu nog steeds online terug te vinden zijn.

“Band creëren was heel lastig”
“Een band creëren met mijn dochters was lastig omdat hun vaders zo’n monsters geweest waren. Maar nu zie ik ze oprecht graag, het lukt me om het onderscheid te maken met de horror die ik meegemaakt heb. Soms vragen ze naar hun vader, maar die waarheid wil ik liever nooit vertellen.”

Het misbruik zou tot 2013 standhouden. De bendeleden eisten op dat moment dat ze ook zelf jonge meisjes in de val zou lokken, maar dat weigerde ze te doen. Toen zelfs haar oudste dochter slachtoffer dreigde te worden, was voor haar de maat vol. Ze vond de moed om te vluchten en contacteerde een nicht in Australië, aan haar biechtte ze alles op. Caitlin mocht meteen met haar twee kinderen afreizen, maar na zeven maanden diende ze wegens visumperikelen terug te keren.
[quads id=1]
“Moderne slavernij is prioriteit geworden”
In september 2014 werd Caitlin officieel geregistreerd als slachtoffer van mensenhandel. “Moderne slavernij is een prioriteit voor ons geworden, en dat is terecht”, legt de directeur van de Britse National Crime Unit uit. “Hoe meer we er ons in verdiepen, hoe meer we beseffen dat er nog véél meer slachtoffers zijn. Dat aantal wordt in ons land zwaar onderschat.”

In 2015 gaf Caitlin een toespraak in het Hogerhuis. Ze vertelde daar onder meer hoe de professionele hulpdiensten haar al die tijd in de steek gelaten hebben. “Die mannen vinden het oké om meisjes die geen moslima zijn te verkrachten”, sprak ze. “Britse meisjes moeten op dit eigenste moment alle horror doorstaan die ik meegemaakt heb. Die moslims horen achter tralies thuis.”

‘Onbetrouwbare getuige’
Caitlin wist zo’n tachtig bendeleden via Facebook te identificeren. Ze leek een sterke zaak in handen te hebben, maar vorig jaar volgde een nieuwe opdoffer: het DNA-bewijs was naar verluidt niet sterk genoeg en de ‘gaten’ in haar geheugen -een gevolg van de posttraumatische stressstoornis waar ze aan lijdt- maakten van haar een onbetrouwbare getuige.

“Waar blijft de steun van politie en gerecht? Ik ben gedegouteerd, maar ik mag hen niet laten winnen. Ik ben bang, ja. Maar ik doe alles wat ik kan om dit onderwerp uit de taboesfeer te halen.”

Wie nog veel meer over Caitlin wil weten, kan haar boek ‘Please, let me go’ hier kopen.

Bron: HLN.be
**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. U mag dit bericht delen met uw vrienden en familie! Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.