Home Redactie

“Maar één ding, Surinamers hebben geld hoor.”

“Eénmaal, andermaal… Verkocht!” Dit was zaterdagmorgen ‘seconde gewijs’ te horen op het terrein van de Technische Dienst van de politie van bureau Geyersvlijt bij de veiling van een honderdtal dienstvoertuigen. de Ware Tijd was erbij en voert u mee naar dat moment.


Het is een overwegend mannelijke belangstelling op de veilinglocatie. De veilingmeester geeft de laatste spelregels door. Een handjevol vrouwen, van wie enkelen met hun man zijn meegekomen, kijkt nieuwsgierig toe evenals de kinderen die zijn meegenomen. De veilingmeester vraagt om mee te lopen naar de plek waar eerst de motor- en bromfietsen geveild zullen worden. “A disi span!”, roept een man. Hij kijkt evenals de overige belangstellende personen vol belangstelling, net een kind in een speelgoedwinkel. Dit vindt Marlies “best grappig”.

Ze kijkt vanaf een afstand hoe de mannen onder elkaar discussiëren over de mogelijke prijs van ‘wat een bromfiets moet voorstellen’. “We beginnen met een veelvoud van SRD 50”, zegt de veilingmeester met zijn hamertje in de hand. Hij leunt met zijn tengere gestalte aan tegen een bromfiets. Het startbod is SRD 1050. “1100!, 1200!, 1500!” klinkt het om en om vanuit de groep. “Eenmaal, andermaal?” vraagt de veilingmeester, terwijl hij de hamer gereed houdt om af te slaan. “2250!”, roept een ander. Om aan te geven dat er niet meer geboden kan worden, slaat de veilingmeester krachtig met het hamertje op het roestige rijwiel. “No mek’ a man broko a brom jere”, zegt één van de mannen, gevolgd door gelach vanuit de groep.


Afgedankt materiaal
Een vrouw staat op haar tenen en probeert tussen de statige mannenfiguren te zien wat als tweede geboden zal worden. “Ik zie niet goed wat het is, ik hoor alleen maar bedragen. Ooh, het is iets zonder wielen”, giechelt ze. Een ‘halve’ motorfiets krijgt een bod van tweehonderd Surinaamse dollar. Voor Marlies begint het saai te worden. “Bij de eerste vier veilingen was het nog leuk, maar het duurt me nu een beetje lang.” Ze houdt zich bezig met haar telefoon. Jacintha maakt voor het eerst een veiling mee. Voor haar valt moeilijk te begrijpen waarvoor het ‘afgedankte schrootmateriaal’ tussen de voertuigen nog zou moeten dienen, maar daar weten de mannen wel raad mee. De inzetbedragen liegen er niet om. Op een ‘halve’ motorfiets wordt een bod van SRD 1.800 uitgebracht.

Belangstellenden bekijken ‘afgedankte’ voertuigen vóór de veiling zaterdag op het terrein van politiepost Geyersvlijt. Foto: Jason Leysner

Oneerlijk
Wanneer de inzetsommen luidkeels worden genoemd, klinkt er ook een vrouwenstem vanuit de groep. Het is Patricia. Zij is de enige vrouw tussen de mannen en biedt even hard mee. “Ik heb een sloopbedrijf”, zegt ze op stoere toon, maar ook een beetje geprikkeld. Dat komt omdat ze niet tevreden is over de gang van zaken. “Ik vind het rommelig. De zichtdagen zijn al voorbij, dus zou alles gewoon op één locatie snel afgehandeld moeten worden. Nu krijg je dat mensen hoger gaan bieden en komt een ander bijna niet aan bod.” Dezelfde kritiek heeft Martin. Hij heeft de hoop opgegeven om verder deel te nemen. “Ik heb meerdere veilingen bijgewoond. Bij de zichtdagen krijg je voldoende ruimte om de voertuigen te bezichtigen. Op de veilingdag mag je daarmee niet meer geconfronteerd worden. Die mannen bieden als een gek, terwijl de kleine man niet aan bod komt omdat de inzetbedragen steeds worden opgeschroefd.” De veiling gaat intussen gestadig door. Voor een Toyota Caldina, bouwjaar 1998 wordt SRD 4.000 geboden.

Kritiek
Om de vijftien voertuigen wordt de veiling even gestaakt en de kopers begeven zich aan tafel bij de veilingcommissie om zaken administratief af te handelen onder toeziend oog van de notaris en twee getuigen. “Er wordt bij betaling een kwitantie uitgeschreven. Daarmee moeten ze maandag een verklaring afhalen op het hoofdbureau, waarna ze het voertuig mogen meenemen”, vertelt inspecteur van politie Eshita Hunte, voorzitter van de veilingcommissie. Ze legt uit dat de ruimte die de belangstellenden krijgen om opnieuw de voertuigen te bezichtigen vóór het bieden, te maken heeft met de werkwijze van de notaris.

Overweging
Er zijn samen 104 motor- en bromfietsen en auto’s geveild. “Het gaat om voertuigen die voor de dienst niet meer inzetbaar zijn of waarvan de reparatie- of onderhoudskosten te duur zouden uitvallen, waardoor we zijn overgegaan tot openbare verkoop”, zegt Hunte. “De overwegingen waren: gaan we in ze investeren, zodanig dat het ons bijna hetzelfde kost als een nieuw voertuig, of gaan we ze van de hand doen?” Ze zegt dat de politie ervoor kiest om voertuigen te behouden, mits ze nog bruikbaar zijn. “Maar we komen er niet onder uit om ze af te schrijven, wanneer dat echt nodig is.”Of er met het geld dat is verkregen uit de veilingen nieuwe voertuigen worden aangeschaft, kan ze niet zeggen.

“We hebben geen eigen budget; alles komt in de staatskas terecht. Dus wij kunnen niet zelf beslissen hoe het geld besteed zal worden.” De meeste personen die op de veiling zijn afgekomen zijn van plan het voertuig te herstellen en verder te verkopen. De meeste belangstelling gaat uit naar de auto’s. Terwijl de groep zich onder leiding van de veilingmeester verder verplaatst, fluistert ze met een grijns: “Maar één ding, Surinamers hebben geld hoor.”
Bron: DWT
**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. U mag dit bericht delen met uw vrienden en familie! Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar [email protected] en wij publiceren het gratis.