Anoniem: Ik heb het kind van mijn stiefvader afgestaan ~ Suriname

dochter Suriname

Suriname ~ Ik ben Jade. Ik ben heel erg verdrietig. Ik voel me echt een slechte moeder. Mijn eerste dochter was namelijk naar mij opzoek. En ik heb haar afgewezen.
[quads id=1]

Ik ben bevallen toen ik pas 13 jaar was. Ik heb het kind van mijn stiefvader afgestaan. Ben namelijk intiem misbruikt door mijn stiefvader.

Mijn moeder wist ervan en toen ik was bevallen heeft zij het kind opgevoed, niet lang. Een jaartje later heeft een vrouw haar meegenomen. Naar Nederland. Mijn moeder overleed toen ik 17 was en gelukkig was die vreselijke stiefvader toen al uit ons leven.

Mijn kind

[quads id=1]
Toen ik 20 was, was er een periode dat ik mijn kind wilde hebben. Dankzij mijn toenmalige leraar kwam ik in contact met mensen van CBB en familiezaken. Zij vertelde mij dat ik samen met mijn moeder afstand heb gedaan. Ze lieten mij de papieren zien waarop we hebben getekend voor de adoptie. Ik kon niets meer doen. Ik heb toen ook afstand genomen ervan en heb haar losgelaten. Haar naam is Palmira. De naam die ik haar heb gegeven.

Mijn leven is verder gegaan. Ik ben op mijn 22ste zelf naar Nederland gegaan. Het kwam even in mij op om Palmira verder te gaan zoeken, maar besloot om haar en haar familie niet lastig te vallen. Ik ben gaan studeren en heb tijdens mijn studie mijn man ontmoet. Inmiddels ben ik 46 jaar. Mama van 2 jonge dochtertjes en getrouwd met een geweldige man.

Telefoontje uit Suriname

Vorige week kreeg ik een telefoontje uit Suriname. Mijn oom. Hij had iemand bij hem aan de deur die mij wilde spreken. Palmira. Het eerste dat ze vroeg was: ‘Bent u mijn moeder?’ Ik ben geschrokken van mijn eerste reactie. Ik heb ‘nee  gezegd en ik heb haar ook gezegd dat ze nooit meer contact moest maken.
[quads id=1]

Mijn oom vertelde dat ze huilend is weggegaan. Ik weet dus helemaal niets van haar. Ik weet niet waar ze woont, in Suriname of Nederland. En hoe ik haar kan bellen. Ik ken alleen haar voornaam.

Ik weet niet waarom ik dat heb gezegd. Ik was bang. Egoïstisch. Bang om mijn leven door de war te brengen. Mijn man weet uiteraard van niets. Hij zal het niet accepteren. Ik ken hem al meer dan 20 jaar. Zolang heb ik dit geheim gehouden voor hem. En mijn dochters, iedereen heb ik voorgelogen. Maar vooral mijzelf. Ik heb haar verstopt, ergens diep in mijn hart. Ik ben zo boos op mijn moeder en op die vieze man van haar.
[quads id=1]

Ik heb spijt

Maar ik heb spijt, daarom schrijf ik naar Familienieuws. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik hoop ook dat ze dit leest en weer contact maakt met mijn oom. Misschien als zij en ik contact hebben dan kan ik haar brengen voor mijn man. En kan ze kennis maken met haar zusjes. Er moet wel een oplossing komen want ik wil niet meer verder leven zonder mijn dochter. Ik hoop echt dat ik een tweede kans krijg om de verloren jaren in te halen. Sorry, voor mijn lange verhaal. Ik hoop echt dat jullie een oplossing weten voor mijn probleem. Alvast bedankt. Ik ben de moeder van Palmira. Ik zal nooit meer zeggen dat ik dat niet ben.

Gerelateerde verhalen:

Anoniem: Voor mij is mijn moeder dood!

 

Anoniem – Ik was buitenvrouw en ben nu binnenvrouw ~ Suriname

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of 
 op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.