Liever was ik bij mijn ex gebleven. Een les voor anderen.

0

Ik ben echt van kwaad naar erger gegaan. Ik, Shadee, ga dit verhaal ook schrijven voor meisjes die net zo dom zijn. Je denkt te gaan voor een andere man, iemand die een beetje poen heeft en die je gouden bergen belooft. Wel, ik kan jullie zeggen: Liever was ik bij mijn ex gebleven

Ik was pas 15 toen ik mijn ex-man leerde kennen. We groeiden samen op, hij is net een jaartje ouder. Hij was een vriend van mijn oudste broer. Hij heeft jarenlang niets geweten. Maar Carlos heeft me altijd heel goed behandeld hoor. Alleen was hij vreselijk saai. Echt saai.

Zwanger

Ik ging nergens en hij bracht me ook nergens. Niet dat hij gierig was, hij vond het zonde want vanaf dat hij in Nederland kwam wonen op zijn 12de was hij bezig met zijn terugkeer naar Suriname. Hij studeerde aan de universiteit van Amsterdam. Wij samen, maar ik ben afgehaakt omdat ik zwanger raakte. Ik was pas 19.. Dat was echt niet fijn voor mijn ouders want als enigst meisje en een broer die eerder in de bak zat dan op straat hadden ze het op mij gemunt.

Carlos beloofde altijd voor ons te zorgen en ik trouwde terwijl ik hoogzwanger was. Het leven was goed, maar saai. Hij was mijn eerste vriendje. Hij studeerde hard, deed twee Masters en ik zat maar thuis met die kleine. Naast zijn studie zorgde hij ook nog voor ons. Ik ben een egoïstische vrouw want ik raakte verliefd op een ouder van school. Een alleenstaande vader.

Mijn zoon

Onze zonen waren kind aan huis. Ik vond Gerard spannend hij werkte vanuit huis en was erg succesvol. Veel spannender dan mijn saaie vent die maar bezig was met werken en opbouwen voor Suriname. Ik wilde niet eens daar gaan wonen. Ik zal het verhaal inkorten. Gerard en ik werden verliefd en binnen de kortste keren trok ik bij hem in. Het verdriet dat ik Carlos en onze zoon heb aangedaan zal ik mezelf nooit vergeven. Het was duidelijk dat Gerard mijn zoon nooit zou accepteren in huis want zijn zoon en de mijne waren veranderd van vrienden naar vijanden. Elke dag was het wel raak met die twee.

Ze zeggen wel eens dat je geen geluk kunt bouwen op het verdriet van een ander. En dat is waar hoor. Vanaf het moment dat ik officieel gescheiden ben gaat het berg afwaarts. Gerard vond dat mijn zoon bij mijn ex moest gaan wonen. Die had trouwens al heel snel een ander. Zij vormen nu met mijn zoon nog steeds een gezin. Bijna 7 jaar later. En ze vertrekken binnenkort naar Suriname. Mijn ex heeft namelijk zijn droombaan daar gevonden.

Ik blijf alleen achter want het leven met Gerard gaat niet. Hij loopt uit en behandelt mij slecht. Ik ben in dat huis als een huissloof. En ik werd de oppas van zijn zoon. Hij werkt veel thuis en tussen ons is het een en al ellende. Ik ben doodongelukkig, maar dat heb ik zelf gezocht. Ik neem het mezelf kwalijk. Ik verdien dit leven.

Daarom schrijf ik ook. Ik weet dat jullie mij gaan uitlachen, maar ik schrijf dit om anderen te waarschuwen. Als een man echt van je houdt kan hij soms een beetje saai zijn, maar maak niet de fout die ik heb gemaakt. Waardeer jouw man en jouw gezin. Want als je het kwijt bent zoals ik, krijg je het nooit meer terug. En als je kind niet bij jou woont dan kun je nooit echt gelukkig zijn. Ik mis heel veel dingen van mijn zoon. Ik  ga het wel proberen goed te maken. Ik moet in zijn leven blijven. Mijn zoon is mijn leven. Ik weet dat hij van mij houdt. Ik ben nog steeds zijn moeder. Ik had hem nooit weg moeten sturen. Dat was echt niet goed van mij. Maar hij was ook niet gelukkig bij ons.

Naar Suriname

Momenteel maak ik mijn studie af en ik heb nog een jaartje. Ik ga weg bij Gerard en zijn zoon. Ik heb besloten om na mijn studie ook in Suriname te gaan wonen. Ik wil in de buurt van mijn zoon zijn. En misschien, heel misschien zal ik weer verliefd worden en gelukkig zijn met iemand. Nu ga ik eerst zelfstandig worden. Mijn ouders hebben na lange tijd weer contact met mij. Ze kozen voor de kant van Carlos. Gelukkig steunen ze mij in mijn besluit. Ik ben nog jong dus het kan wel goed komen met mij.. Bedankt dat jullie wilden meelezen. Ik wilde gewoon mijn ei kwijt bij FamilieNieuws.

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder.
Dat kan zowel op Youtube als op onze Facebook pagina

Abonneer op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.