Home Anoniem

Anoniem: Waarom accepteert mijn moeder dat van mijn vader?

Ik ben Josta ik ben 23 jaar en ik woon nog bij mijn moeder thuis. Ik ben de enige die nog thuis woont, Mijn oudste zus woont in Nederland en mijn broer van 25 is getrouwd en hij heeft gebouwd met zijn vrouw.

Mijn ouders zijn pas 40 jaar getrouwd. Mijn moeder is 60 en mijn vader ook.

Ik ben er pas achtergekomen dat mijn vader al 5 jaar een buitenvrouw heeft. Ze heet Christa en ze hebben ook 1 kind. Christa is pas 30 jaar. 7 jaar ouder dan mij en net zo oud als mijn zus. Ze is hier thuis met mijn moeder komen praten. Al een paar keer. Niet om te vechten ze wilde mijn moeder uitleggen dat mijn vader haar nooit gaat laten. Mijn moeder heeft op haar beurt weer gezegd dat ze haar man niet gaat laten.

Ze is een paar keer langsgekomen. Ik snap niet dat mijn moeder dit toelaat, ik begrijp al helemaal niet dat mijn vader mijn moeder dit aandoet. Laatst kwam hij met dat kind hier in huis. Mijn moeder heeft nog eten voor hem gezet en hem in slaap gesust. Ze verzorgt die jongen zo lief. Ik snap dat helemaal niet. Ik snap helemaal niets van hun huwelijk. 40 jaar huwelijk. Ik vind het een grote leugen. Voor de buitenwereld lijkt het heel wat.

Sinds de dag dat mijn vader die jongen hier thuis heeft gebracht praat ik niet met hem. Ik wil ook niets met die jongen en zijn moeder te maken hebben. Mijn moeder wil dat ik het ze vergeef. Ik ga mijn vader nooit vergeven dat hij ons dit aandoet. Mijn moeder is zichtbaar doodongelukkig. Het lijkt alsof ze een marionette pop is. Alles doet ze voor mijn vader. Ze praat met die Christa alsof ze vriendinnen zijn. Laatst ging ze ook nog pap halen voor dat kind. Vinden jullie ook niet dat mijn moeder niet goed is bij haar hoofd. Sorry dat ik het op deze manier zeg, maar ze lijkt wel gek geworden.

Waarom accepteert mijn moeder dit. Ze gelooft in God en vertrouwt erop dat hij haar zegent. Maar dit is toch geen zegen van God. Het lijkt eerder op een straf. Ik ben ook boos op mijn moeder maar ik wil het niet laten blijken want ik heb ook medelijden met haar. Ze is helemaal veranderd sinds ze dit weet. Als ik naar haar kijk dan bloedt mijn hart en kook ik van woede.

Het moet stoppen. Maar hoe kan dit gestopt worden. Soms denk ik dat het aan mij ligt. Ik ben  23 jaar en ik heb nooit een vriend gehad. Ik wil dit niet meemaken met een man. Misschien is dit wel normaal en leven veel mensen zo. Ik vind het echt niet leuk meer in huis. Ik weiger om met mijn vader te praten. Hij vindt mij vrijpostig. Maar ik kan dit leven van hem toch niet accepteren? Wat vinden jullie?

Ik wil dat mijn moeder gaat scheiden. Mijn moeder zegt dan, wie gaat er dan voor mij zorgen? Moet ze daarom dit leven accepteren? Kunnen jullie mij helpen want ik snap dit niet. Het is echt heel erg wat er in ons huis gebeurt. Ik durf het aan niemand te zeggen. Maar ik denk dat mijn moeder dood gaat van verdriet als dit leven zo doorgaat. Ik vind het zo erg voor haar.

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar [email protected]

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder.
Dat kan zowel op Youtube als op onze Facebook pagina

Abonneer op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.