In memoriam: Pater Joop Vernooij

0

In het Nederlandse Nijmegen is pater Joop Vernooij begraven. Hij overleed vorige week zondag op 77-jarige leeftijd aan een acute hartstilstand, op enkele tientallen meters afstand van de kapel waar hij zou voorgaan in de eucharistie. In diezelfde kapel vond vijf dagen later zijn eigen afscheidsdienst plaats.

Tijdens de plechtigheid werd nog eens benadrukt wat iedereen eigenlijk al wist: Vernooij stierf met Suriname in zijn hart. Dat was immers het land waar hij 32 jaar zijn ziel en zaligheid aan heeft gegeven. “Joop was een eigenzinnige, hij liep niet zomaar in de voorgegeven kaders, leefde voortdurend op gespannen voet met gezagdragers en ging vooral zijn eigen weg.” Treffender had Jan Hafmans, voorganger tijdens de afscheidsdienst, Vernooij niet kunnen beschrijven.

“Joop zocht de dialoog, wilde verstaan en begrijpen. Niet enkel ten nutte van de wetenschap, maar vooral om zijn mensen te leren verstaan, aanvoelen en respect te leren voor hun eigenheid. Dat hij daarin zijn eigen weg ging, werd hem niet altijd in dank afgenomen.

Zijn zoeken naar wegen om de bevrijdingstheologie volgens het Surinaamse model toe te passen, was zijn passie, maar vond niet echt veel weerklank binnen de eigen gelederen van de redemptoristen. Daarmee kwam Joop ook in een positie van ‘buitenbeentje’, een heel eigen type.”

Als ‘buitenbeetje’ werd Vernooij in 2001, na bijna 32 jaar Suriname, door toenmalig bisschop monseigneur Aloyisius Zichem bedankt voor zijn diensten en moest hij naar Nederland terugkeren. Daarover zei hij later dat Zichem vooral was gezwicht onder de druk van pater Wim de Bekker (die later Zichem opvolgde), met wie Vernooij al jaren niet door één deur kon. Hoewel zijn gedwongen vertrek hem vreselijk veel pijn deed, ging hij in Nederland niet bij de pakken neerzitten en was tot aan zijn dood actief, liefst onder Surinaamse gelovigen.

Pater Joop Vernooij. Foto afkomstig van Helga Fredison

En als hij de kans kreeg, stapte hij op het vliegtuig naar Suriname, zoals een kleine twee maanden geleden nog. “De Bekker heeft mij wel uit Suriname gekregen, maar Suriname krijgt hij nooit uit mijn hart”, zo zei hij enkele maanden voor zijn dood. Dat aan het einde van zijn afscheidsdienst het Surinaamse volkslied werd gezongen, zou hem echter diep geroerd hebben. Want zijn liefde voor Suriname hebben ze hem nooit kunnen afnemen. Over de doden trouwens niets dan goeds, dus met een viering in de kathedrale basiliek vandaag om zeven uur ’s avonds wordt de overleden Vernooij herdacht.
Bron: DWT
**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.

Comments are closed.