Home Anoniem

Anoniem: Ik ben bang om te testen. Misschien heb ik HIV

Hallo mensen. Ik ben Shurlie. Ik ben 24 jaar. En studeer. Ik ben opgegroeid als een heel braaf meisje. Ik moest verplicht elke week naar de kerk. Altijd in het wit en mijn haar netjes in vlechtjes. Mijn ouders waren heel beschermend. Ik heb een jong broertje en een oudere zus. Zij is ook heel streng in de kerk, nog steeds. Ik niet meer. Misschien heb ik HIV.




De dag dat mijn vader ons verliet voor een ander gezin ben ik nooit meer de kerk binnengestapt. Teleurgesteld denk ik. Dat was toen ik 19 jaar was. Het was dezelfde periode dat ik mijn eerste vriendje ontmoette. Een jongen die helemaal niet met de kerk was opgevoed. Een heel a-sociale jongen eigenlijk. Hij was niet welkom bij ons in huis dus ging ik heel vroeg bij hem in huis wonen. Bij zijn familie.

Het was een hel, waar ik heel blij om ben is dat ik altijd mijn best ben blijven doen om te studeren. Ik had ook een bij job. Ik werkte eerst bij een restaurant als Mc Donalds maar later ben ik gaan werken in een bar. Toen mijn vriendje en ik uit elkaar gingen kon ik gelukkig wonen boven de bar en verder studeren zonder huur te betalen.

Het was zwaar heel zwaar. Ik ontmoette meerder vriendjes. Mijn ex had mij meerder keren mishandeld en misbruikt. Vertrouwen in mannen heb ik nooit gehad. Daarom was het makkelijk voor mij om een vriendje te nemen en weer weg te doen, zeg maar. Ik nam ze nooit mee naar huis, dat mocht niet van mijn baas, dus ontmoette ik ze altijd bij hun thuis of we reden naar een kamertje.

Ik had wel omgang met condoom maar op de een of andere manier was het altijd bij de derde of vierde date zonder condoom. Ik was stom, maar die mannen ook. Sommige hadden zelfs een relatie. Het kon mij niet zoveel schelen. Ik had niet het idee dat ik iets te verliezen had. Ik leefde jaren lang gewoon zo. Zonder liefde en af en toe een date met 1 van de heren met wie ik intiem contact had.

Totdat ik via een studiegroep ineens andere vrienden ontmoette. Iets van 2 jaar geleden. Via hen kwam ik te wonen in een echte studentenwoning met andere studenten en kon ik via thuis administratief werk ook bijverdienen. Ineens had ik een ander leven. Ik kleed me anders, ik praat zelfs anders. Deze nieuwe vrienden hebben echt een positieve invloed op mij. Ik ben abrupt gestopt met mannen. Het is nu ook precies 26 maanden dat ik niet met een man heb geslapen.

Ik ben wel verliefd nu. Op een hele lieve jongen. Hij heet Jurrel en is 25 jaar. Hij en ik zijn nog gewoon vrienden maar allebei merken we dat we meer voor elkaar voelen. In augustus gaan we samen op vakantie. Tijdens de vakantie gaan we onze relatie rustig opbouwen. Hij wil mij daar meenemen naar zijn familiekerk. Hij is namelijk geboren op de Cariben. Hij is zelf van de kerk. En gaat ook regelmatig hier naar de kerk. Ik heb hem verteld over mijn vader. Hij wil me helpen om die stap te nemen. Samen met hem durf ik het aan.

Dus ja, ik zie het wel zitten om een normale volwassen relatie aan te gaan met Jurrel. Hij is een lot uit de loterij en ik snap soms niet waaraan ik hem heb verdient want hij is perfect in elke zin. Hij dwingt me niet om met hem te slapen, maar als we op vakantie gaan dan ben ik wel ready. Er is alleen 1 ding waar ik bang voor ben. Hij en ik hebben het er vaker over gehad. Hij wil namelijk samen een HIV test gaan doen. Maar ik stel het steeds uit. Ik ben bang. Hij weet niet dat ik bang ben hoor. Ik heb steeds een andere smoes.




Ik durf gewoon die confrontatie niet aan. Het is niet zo dat ik weet dat 1 van mijn partners ziek is. Maar de laatste tijd hoor je zoveel enge verhalen. En geen van mijn bed-partners was zo veilig dat ze een condoom wilden gebruiken dus het risico is best groot dat ik een ziekte heb opgelopen, toch? Ik voel me verder goed. Niet ziek, maar ik ben zo bang. Ik schrijf omdat ik jullie wil vragen? Moet ik stiekem alleen gaan voor-testen? Of helemaal niet testen? Ik kan ook gewoon tegen Jurrel zeggen dat we het met condoom doen. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen maar ik ben zo verschrikkelijk bang om te testen. Juist nu mijn toekomst er zo fantastisch uitziet met Jurrel denk ik echt dat ik positief ben. Ben ik gek om zo te denken of denken jullie ook dat ik misschien ziek ben?

Ik wacht af op jullie antwoorden hopelijk kunnen jullie mij overhalen om te gaan testen.
Thanx

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar [email protected]

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of 
 op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.