Redactie: Waarom kan mijn moeder mij geen liefde geven?

0

Hi, ik ben Shandy pas 23 jaar en ik ben nog schoolgaande plus doe ik een bij job. Ik wil mijn verhaal graag met jullie delen.

Al bij geboorte werd ik verstoten door mijn moeder. Ze heeft me vrij jong gehad en wilde mij niet. Ze heeft me op een stoep gelegd en vreemde mensen hebben mij opgebracht. Later kwam ik toch weer bij haar terecht. Niets ging goed ik werd mishandeld en heel jong al verkracht. Ik moest alles in huis doen. Ze had steeds een andere man en ze trok al der mannen voor mij. Wij als kinderen waren niet belangrijk *zucht* teveel om op te noemen maar ik dacht altijd aan mijn school. Ik probeerde altijd mijn best te doen. Ik gaf nooit op, alhoewel ik soms wel wil opgeven.




Ik begon toen naar de kerk te gaan waar ik Jezus leerde kennen. Je weet het gaat goed soms minder goed. Ik werd door mijn moeder uit huis gezet. Hier en daar en overal heb ik geslapen. Dan weer bij een tante hier. En weer bij een kennis daar. Bij iedereen.. Ik maakte contact met mijn moeder en ik vertelde haar van: Ma, ik ben nu bekeerd. Dus ik vertelde der hoe goed God is dus we bouwde weer dat contact op. Ik leerde dat ik moest vergeven dus ik had zoiets van ik vergeef mijn moeder en ik doe gewoon normaal tegen haar. Maar geloof me het wordt erger.

Die vrouw houdt helemaal niet van mij terwijl ik wel zoveel van haar hou. Nu ben ik veel verder en ik woon nu op me eigen. Ik struggle en doe mijn best om aan mijn eigen spullen te komen. En om rond te komen. Ik weet dat ik prioriteiten moet stellen. Ik zeg tegen mezelf: Shandy, je moet naar school, je moet dit en dat doen. Ik heb een bijbaantje dus ik heb het wel zwaar. Maar toen kwam mijn moeder misbruik van mij maken. Ze profiteert gewoon van mij.

Wanneer ze bij me komt, komt ze eten dan eeuwig vraag ze naar geld. Wat heb je voor me? Dat vraagt ze me telkens. Ik bedoel. In Hemelsnaam! Ik maak moeite. Terwijl, als ik haar wat vraag. Mama, ik heb dit nodig. Zegt ze altijd: Ik ga kijken hoor maar ze help me nooit. Ze gunt me niets. Niet eens voor mijn school zou ze haar best voor mij doen.

Ik heb het zwaar. Soms ben ik 3 of 4 dagen zonder eten in huis. Ik zeg niets. Ik huil alleen maar. Ik heb zoveel vaders gehad. Een van mijn vaders geeft me af en toe wat geld. Dat zelfs gunt ze me niet.

Als kind of als dochter vraag ik niet veel maar geef me het gevoel dat je mijn moeder bent. Helemaal niets voel ik daarvan. Ze heeft me ook gezegd: Ze wil nooit meer met me bemoeien. Ze wil me niet in haar leven. Nu heb ik geen contact met haar. Ik heb wel voor haar geappt: Mama u houdt niet van me, maar ik hou wel van u. Wat moet ik doen mensen? Ik heb jullie advies nodig




Moet ik mijn moeder met rust laten? Moet ik zo door het leven gaan en doen alsof ze niet bestaat voor mij? Ik vind dat moeilijk. Ik ben een meisje, ik ga naar de kerk. Ik word ziek van het idee. Nu op dit moment ben ik zo ziek ervan. Ik kan me niet voorstellen dat een moeder een kind dingen verwijt. Ik kan me niet voorstellen dat een moeder zo met een kind moet omgaan zoals mijn moeder met mij omgaat. Ik heb wel mensen die van me houden maar je weet die moeder liefde mis ik heel erg. Echt waar, soms kijk ik hoe anderen kinderen omgaan met hun moeder. Ik begin dan spontaan te tranen en te huilen. Soms als mijn vrienden vertellen over hun moeder, dan zit ik stil. Ik kan dan niet mee praten. Wat kan ik nu doen? Laten jullie het mij aub weten want ik heb zoveel verdriet om mijn moeder. Waarom kan mijn moeder mij geen liefde geven?

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder.
Dat kan zowel op Youtube als op onze Facebook pagina

Abonneer op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.