Video: Het verhaal van Lassina Togola die gisteren overleed


Bij de Nederlandse sporter Lassina Togola  wordt kanker ontdekt. Begin februari vertelt hij op Facebook zijn verhaal. Hij heeft hulp nodig en geld want hij  hij moet afreizen om geholpen te worden. Hij opent een ‘gofundme’ account om zo zijn behandeling te kunnen financieren. Het mocht niet baten. Gisteren is Lassina ook wel bekend als Lasco T-og overleden. Maar zijn verhaal blijft bestaan. Leest u hieronder het verhaal dat hij met de wereld wilde delen over zijn ziekte. Ook delen wij met u de informatie omtrent zijn uitvaart die morgen plaats zal vinden. Rust zacht moedige Lasco. Wij van Familienieuws wensen zijn vriendin en de overige nabestaanden heel veel sterkte toe.

De brief van Lassina:

Familie en vrienden,
ik wil jullie iets vertellen. Veel van jullie weten dit nog niet maar het afgelopen jaar is moeilijk geweest voor mij. Ik ben altijd een sportieve jongen geweest en heb altijd goed gegeten. Op een gegeven moment begon ik buikpijn te krijgen dat in verloop van de tijd steeds erger werd. Begin vorig jaar is er bij mij kanker geconstateerd, om precies te zijn non hodgkins b lymfoom met cimex dubbel hit.
Eerst zeiden de dokters tegen mij dat het makkelijk te genezen was, ze zeiden je bent sportief en je bent sterk dus met een aantal chemo behandelingen zouden ze het makkelijk weg kunnen halen. Maar naar verder onderzoek bleek dat er een DNA fout zit in de kankercellen, dat is de cimex dubbel hit. Toen wou de dokter me spreken en zei dat het moeilijker zou worden om het te genezen, de overlevingskans werd van meer dan 60% naar minder dan 20%. Dat was even moeilijk slikken maar ik zei we gaan door, ik kan dit. Ze stelde een nieuwe behandeling voor vanwege de DNA fout.
Een chemotherapie met een studie medicatie erbij, R CHOP met een hovon studie. Elke drie weken moest ik naar het ziekenhuis voor een chemo en ik moet een pil nemen. Ik was een van de 20 personen in Nederland die mee deed aan deze studie. Na drie keer leek het goed te werken, de tumor was gekrompen van 18cm naar 6cm.




Dat was voor mij een hele opluchting, de behandeling werkt. Hierna heb ik nog 3 behandelingen gekregen en ik was overtuigd dat dit mij zou genezen. Na de laatste behandeling moest ik een maand wachten op een PET CT scan. Uit deze scan kwam het onverwachte nieuws dat de kanker weer terug was gegroeid. Maar ik geef nooit op en heb nog steeds hoop. De volgende behandeling die ze voor me hadden bedacht bestond uit zwaardere chemo’s en een stamcel dialyse. Na twee van deze zwaardere chemo’s werd er een PET CT scan gemaakt om te zien of ze door konden gaan met de stamcel dialyse. Helaas bleek uit deze scan dat de chemo’s niets hebben gedaan.
De tumor heeft een immuun systeem ontwikkeld waardoor de chemo’s niet werken. Dit was dan ook geen optie meer voor verdere behandeling met chemo. De dokter riep mij weer op gesprek en gaf aan dat hij weinig meer kon doen en dat we moesten wachten tot er een nieuwe studie medicatie zou komen. Omdat ik zelf weer veel pijn ondervond stelde ik voor om bestralingen te doen, wat in het begin al werd afgeraden omdat het niet zou helpen. De dokter ging akkoord maar gaf aan dat de kanker hiermee niet zou verdwijnen. Ik kreeg 20 bestralingen maar in de eerste van de bestralingen kreeg ik een bloeding in de tumor waardoor deze nog meer opzwol. Ze gingen wel door met de bestralingen en ik had er een goed gevoel over en me buikpijn werd minder. De tumor leek voor mijn gevoel kleiner te worden. Na 20 bestralingen moest ik weer een maand wachten voor een PET CT scan.
5 dagen na de laatste bestraling begon ik weer pijn te krijgen. Toen ik naar mijn dokter ging gaf hij aan dat de pijn kwam doordat de tumor weer was gaan groeien. Ik liet dit ook checken door de radioloog en deze gaf hetzelfde aan de tumor was weer aan het groeien en de bestralingen hadden weinig uitgemaakt ze hebben het slecht tijdelijk laten stoppen met groeien. Me buikpijn bleef terug komen en de dokter kon niet veel doen behalve pijnstilling geven en wachten op een medische studie.
Begin dit jaar kreeg ik te horen dat een Amerikaanse studie hier in Nederland was begonnen en dat ik kans maakte om mee te doen. Naar verschillende onderzoeken kreeg ik ook groen licht dat ik mee mocht doen. Ik moest alleen een paar weken wachten op de start. In deze wacht weken werd mijn pijn steeds erger en ik werd minder mobiel en kon ik amper eten. In twee weken was ik 10 kilo afgevallen omdat alles wat ik at, moest ik overgeven en het enige wat ik binnen kreeg was pijn medicatie. Toen de studie op een maandag begon was ik heel verzwakt. Het is een zware studie medicatie en dat heb ik geweten. Na de eerste tablet werd ik de volgende dag nog zieker en moest ik hele dag door braken ook al zat er geen eten of drinken in me. De donderdag erop moest ik weer de tablet innemen en deze keer begon het braken dezelfde dag. De pijn was zo hevig dat ik het bijna niet meer aan kon, in deze week ben ik 6 kilo afgevallen.
Toen de maandag weer was gekomen en ik voor check up naar het ziekenhuis moest heb ik daar aangegeven dat ik geen tabletten meer wou innemen. Ik eiste dat ze eerst mij eten zouden geven en zorgen dat ik dit binnen zou houden, ik wou sondevoeding. Nadat ze me hadden gewogen en zelf erg schrokken van mijn gewicht kreeg ik al snel sondevoeding en werd ik opgenomen in het ziekenhuis voor controle. In het ziekenhuis voelde ik me beter, het eten bleef binnen en ik moest niet meer braken. Tot 2 dagen erna, ik moest zo heftig braken dat mijn sonde eruit kwam. Hierop werd een maaghevel geplaatst, dit zorgt ervoor dat alle sappen uit je maag worden gezogen en je dus niet meer hoeft te braken.
Maar toen was het probleem weer terug, ik at niets. De doktoren dachten dat ik constipatie had en dat daarom het eten en drinken via boven eruit wou.




Ze maakte een scan om te kijken of dit klopte. Een paar uur na de scan werd ik door de dokter gevraagd mee te gaan naar een aparte kamer, hier legde hij uit dat het niet constipatie was maar dat de tumor zo groot was gegroeid dat dit zo op mijn darmen drukt dat er weinig doorwegen zijn voor eten om hun weg te vinden naar beneden en dat daarom alles weer omhoog komt. Aangezien ze geen behandelingen hebben voor mijn soort kanker en ik niet de studie medicatie kan nemen kwam het nieuws dat ze verder niet voor mij kunnen doen.
Het enige wat ze kunnen doen is mij zo pijnloos nog door het leven laten gaan zolang het duurt. Mij kennende weten jullie dat dat geen optie is voor mij, ik geef nooit op en ik blijf vechten. Hier ga ik me niet bij neerleggen. Voor de doktoren is de behandeling klaar voor mij is nu pas de strijd echt begonnen. Ik ga er alles aan doen om deze ziekte te bestrijden ook al moet ik naar de andere kant van de wereld. Ik ben nu thuis om een beetje op kracht te komen. Heel veel dingen kan ik op dit moment niet meer alleen doen.
Elke dag komt thuiszorg langs maar mijn echte thuis zorg is mijn vriendin, Desiree ter Brugge. Die vanaf dag 1 altijd voor me klaar staat, die voor mij meer doet dan alle doktoren. Ik heb nooit gedacht dat ik zo vriendin zou hebben. Wat zij voor mij doet is niet in woorden uit te brengen. Zij doet letterlijk alles voor mij. Daarbij krijg ik ook hulp van mijn beste vriend Anthony eddine. Die vaak langs komt om Desiree te helpen en als het moet blijft slapen. Altijd gedacht dat ik zulke vrienden had maar je leert pas je echte vrienden kennen als je in nood zit. Naast hun heb ik de beste schoonfamilie in de wereld die altijd voor me klaar staan.
Er zijn nog heel veel andere mensen die me steunen en die voor me bidden. Daar ben ik heel dankbaar voor. Ik heb nu met mijn vader besloten met toestemming van mijn vriendin Desiree dat we op zoek gaan naar een alternatieve genezing en we beginnen die reis in Afrika. Als ik naar Australië zou moeten gaan voor een medicijn zou ik daar heen gaan maar voor nu begint mijn reis in Afrika. Ik heb mezelf gezegd omdat ik nu beetje zwak ben dat ik eerst een beetje ga aansterken om aan deze zware reis te beginnen. Het zal geen makkelijk reis zijn maar ik moet dit doen voor mijzelf. Ik ga niet liggen wachten op het eind, ik laat me niet zomaar uit het veld slaan door deze ziekte. Het enigste wat ik van jullie vraag is jullie begrip en jullie gebeden. Als iemand een alternatieve oplossing heeft laat het me weten.
Ik bedankt jullie voor jullie begrip

Lees hier het bericht met gegevens omtrent zijn uitvaart dat vanmiddag geplaatst is door de vriendin van Lassina:

Lieve mensen,
Helaas is Lassina vanmiddag overleden. Hij heeft tot het eind gevochten maar helaas was zijn lichaam te zwak om door te gaan. Omdat hij moslim is word hij dinsdag 21 februari 2017 al begraven.

Heel erg bedankt voor al jullie steun en gebeden, Lassina is jullie allen zo dankbaar ik kan dat niet in woorden beschrijven.

Zie hieronder het schema:
11.00 uur afscheid van Lassina voor dichtbij staande familie/ vrienden bij het uitvaartcentrum
12.00 uur word hij naar de moskee Masjid al kabir gebracht aan de Weesperzijde 76 Amsterdam
13.00 uur Djanaazah-gebed en daarna het Dohr-gebed, hierbij mogen alle moslim mannen aanwezig zijn, hoe meer hoe beter
13.30 uur word hij richting de begraafplaats gebracht de nieuwe Ooster in Amsterdam. Beste is om de ingang te nemen aan de rozenburglaan 5 dan zit je meteen op het islamitische gedeelte
13.45 uur hier is in de aula de gelegenheid om afscheid te nemen van Lassina voor alle vrienden en familie
15.00 uur word Lassina begraven, hierbij mogen ook alleen de moslim mannen aanwezig zijn. Vrouwen en niet moslims mogen van een afstand kijken en na het begraven mag iedereen bij het graf.
Er word gevraagd aan alle dames om niet te strakke kleding te dragen en graag een doek te dragen uit respect.
Ik wil hierbij ook alvast de gelegenheid nemen om iedereen te bedanken voor jullie steun. Ik heb het heel zwaar en het zal even duren voordat ik hierover heen ben.
Liefs Desiree Ter Brugge


Lassina en Desiree

Facebook Lasco

De hulp van Lasco kwam helaas iets te laat. Wij van Familienieuws steunen de accounts geopend bij ‘Gofundme‘. Heeft u ook een account en geld nodig om te genezen? (of voor welke reden dan ook) Deel het met ons en wij delen het met de wereld.

**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.