Anoniem: Ik ga binnenkort dood – Suriname Nederland

0
Ik ben Jason, ik ben pas 29 jaar en ik ga dood.  Ik weet al een jaar dat ik ongeneeslijk ziek ben. Een paar maanden geleden is mijn relatie van 10 jaar stukgelopen met de Nederlandse Marina.
Roots uit Suriname

Ik woon zelf ook in Nederland. Marina en ik hebben een zoontje van 2 jaar. Die heb ik sinds het over is met Marina niet meer gezien.

Marina stuurt mij apps en emails. Dat ik slecht ben en dat ze spijt heeft dat ze een kind met mij heeft, maar ze snapt me niet. Ik hou zielsveel van Marina en Jair (mijn zoon). Het doet me vreselijk pijn dat ze mij nu moeten missen. maar Marina weet niet dat ik ziek ben. Ik wil ook niet dat ze dat weet.

Alleen doodgaan

Ik sterf liever een eenzame dood dan dat ik mijn twee geliefden betrek in mijn lijden.

Hetzelfde geldt voor mijn moeder en mijn twee zusters die nog in Suriname wonen. Ik heb een hele goede band met ze. Ik wilde ze eigenlijk niet zeggen dat ik ziek ben. Ik zorg heel goed voor mijn familie in Suriname en als ik er straks niet meer ben zullen ze goed achtergelaten worden.

Familie in Suriname

Ik wil ze alleen de pijn besparen. Het gaat een klap zijn voor mijn moeder als ze weet dat ik doodga.

Er is 1 collega op het werk die weet van mijn toestand. Zij vindt mij egoïstisch. Zij vindt dat ik het moet vertellen. Ik heb haar gevraagd om samen met mij volgende maand naar Suriname te gaan. Ik wil wel mijn familie zien en ze vertellen dat het de laatste keer gaat zijn. Mijn collega vindt dat ik samen met Marina en mijn zoon moet gaan.

Samen naar Suriname

Maar dat ga ik echt niet doen. Ik wil dat ze mij vergeten en dat ze mij herinneren zoals ik was. Jair is klein, hij zal niet veel van mij herinneren.

Ik kijk elke dag stiekem op de FB van mijn ex zodat ik kan meegenieten van Jair. Ik weet dat ze me graag terug zou willen. En dat ze er alles aan zou doen om me te begeleiden.l; Ik ben helemaal afgetakeld ik zie er helemaal anders uit.

Op Facebook

Ik wil ze dat niet aandoen. Ik twijfel zelfs om mijn moeder en zusters met mijn toestand te confronteren. Daarom schrijf ik jullie. Vinden jullie ook dat ik egoïstisch ben? Hoe reageren Surinaamse mensen hierop. Kan ik het mijn moeder wel aandoen om mezelf zo te laten zien?

Ik heb kanker. Heerst er nog een taboe op in Suriname, gaat mijn moeder het kunnen accepteren?

Ik heb kanker

Ikzelf heb een lange tijd nodig gehad om te accepteren dat ik kanker heb, hoe moet dat zijn voor mijn moeder en zusters? Ik ben hun alles. Ik heb het hier heel moeilijk mee. Niet zozeer met mijn ziekte maar dat ik de mensen van wie ik hou en die van mij houden heel veel verdriet doe. Hoe bespaar ik ze dit? Helpen jullie mij aub. Jason.

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Let op: Soms worden de verhalen door ons herschreven om het lezen voor onze bezoekers makkelijker te maken. tags van onze verhalen: vakantie Suriname Paramaribo liefde anoniem Nederland vliegtuig

Comments are closed.