Anoniem: Ik wil absoluut geen man uit Suriname

0

 Lieve FamilieNieuws,   Ik ben Usha ik ben 27 jaar, ik heb geen kinderen geen vriendje. Ik ben wel bezig met een oudere man in Nederland. Hij is lief maar ik hou niet van hem. Ik heb maar 1 doel: Naar Nederland. Daar is alles beter. Echt wel. Ik ben al geweest. Ik zie dat het beter is daar. Als mensen naar me kijken denken ze dat ik van Holland ben. Ik praat als een Nederlander en ik kleed me ook zo. Ik hou van Nederland.

Mijn meeste vrienden hier in Suriname zijn stagiaires. Ik heb ze leren kennen via het werk. Ik heb 1 keer een vriendje gehad. Dat was de broer van een Nederlandse vriendin. Dat was een stiekeme relatie want hij was al getrouwd met een saaie bakra meid. Na zijn vakantie heeft hij niets meer laten horen van zich.




Ik ben nu bezig met een vader van een Nederlandse vriendin van mij. Ze weet ervan, al vindt ze het niet zo leuk, maar haar vader houdt van mij. Dat is nu belangrijk voor mij. Hij is nu al twee keertjes hier geweest. We blijven dan in een hotel en de laatste keer heeft hij mij gevraagd om bij hem in Nederland te wonen.

Ik heb geen vlinders in mijn buik zoals ik dat eerder wel had met mijn ex, maar ik denk dat ik vanzelf wel van hem ga houden. Surinaamse mannen kijken wel naar mij, vooral die Hindustaanse mannen maar ik moet echt niets van ze. Mijn nichten, zijn allemaal getrouwd met een Hindustaanse man, mijn zus ook. Alleen maar ellende. Jullie gaan zeggen dat niet allemaal zo zijn. Ik denk dat jullie gewoon geluk hebben want 1 procent van de Surinaamse mannen is misschien goed, maar die is bezet.

En toch voel ik me schuldig. Deze man is zo lief voor me, ik wil zo graag van hem houden. Omdat ik weet dat hij me gelukkig gaat kunnen maken. Ik voel me ook vervelend tegenover zijn dochter. Ze stelt me voor aan mensen als haar stiefmoeder. Ze is maar 5 jaartjes jonger. Ze is zo lief. Ze heeft geen moeder meer.

Ik heb een vraagje aan jullie. Ga ik het wel redden zonder echte liefde in het leven? Mijn moeder heeft me zo gemaakt, weet je. Zij heeft me geleerd om niet met een Hindustaanse man te trouwen. Zij kent ook geen liefde. Maar als ik naar haar kijk dan zie ik een oude verdrietige vrouw. Zo wil ik niet worden.




Nu het dichterbij komt dat ik weg ga, ben ik toch een beetje aan het twijfelen. Wat moet ik doen, misschien is het beter om te wachten totdat ik een leuke Nederlandse heer tegenkom. 1tje van wie ik wel kan houden? Maar een Surinaamse man? nee, die wil ik echt niet. Hebben jullie wat tips voor mij? Voordat ik  mijn leven voorgoed verpest. Jullie moeten niet boos op mij zijn, want ik lijk misschien negatief over onze mannen maar ik val gewoon niet op ze. Sorry
**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.

Comments are closed.