Anoniem: Mijn middelste kind is van een ander

0


Familienieuws, terwijl ik hier schrijf beef ik. Ik ben bang. Bang dat mijn leven straks afgelopen is, maar ik heb een besluit genomen. Ik moet het zeggen tegen mijn man en tegen mijn zoon.

Ik had gehoopt dat Jonathan niet van Clerence was, maar Jonathan lijkt sprekend op hem. Clerence is mijn eerste echte vriendje. We waren jaren met elkaar, maar we waren jong en dom. Ik ben altijd van hem blijven houden ook toen ik een relatie kreeg met Sjaak. Sjaak past veel beter bij mij. Hij is vooruitstrevend en zorgt goed voor ons.




Clerence en ik bleven altijd contact houden, totdat ik zwanger werd. Ineens was hij verdwenen uit mijn leven. Naar Amerika om te studeren. Ik heb hem nog wel een geschreven maar ook dat verwaterde snel. Hij wilde niets meer van me weten. Het deed hem pijn dat ik verder ging met iemand anders.

Toen overleed zijn moeder. Ik kon niet wachten om naar die beri te gaan want ik wist dat ik hem daar zou ontmoeten. En jawel, op de dedeosso zag ik hem weer. Die avond veranderde mijn leven. Clerence en ik waren niet van elkaar af te slaan, en die avond hebben we het ook gedaan. De hele nacht bleef ik met hem in het hotel. Ik verzon een smoesje thuis zodat ik kon blijven slapen.

Pas in de ochtend begreep ik wat er was gebeurd. Ik was absoluut niet blij en Clerence ook niet. Hij zei dat dat helemaal niet zijn stijl was en dat hij ook teleurgesteld was in mij dat ik zomaar met hem naar bed ben gegaan. Maar FamilieNieuws, ik heb dat toch niet alleen gedaan? We hebben ’s ochtends zo een heftige ruzie gehad dat ik niet eens meer naar de begrafenis van zijn moeder ben gegaan. Tot de dag vandaag hebben we nooit meer met elkaar gesproken.

Toen ik twee maanden later ontdekte dat ik zwanger was, kwam het heel even in mij op dat Cler de vader kon zijn, maar dat idee vergat ik snel. Mijn tweede zoon werd geboren. Ik wist meteen al dat hij van Clerence was. Clerence is net zoals mij een moksi patoe. Mijn man is heel donker en heeft kroes haar. Er werd altijd gezegd dat Jonathan van onze drie kids het meest op mij lijkt, maar ik weet dat hij niet op mij lijkt maar op zijn echte vader.

Jonathan is nu 15 jaar. Na hem heb ik nog een dochter gekregen. Ik loop rond met een groot geheim. Clerence heeft nooit meer een kind gekregen, nooit getrouwd geweest zelfs. Dat vertelde zijn broer mij die ik ook na lange tijd tegen ben gekomen vorige week. Ik heb toen zijn broer in vertrouwen genomen. Ik had dat nooit moeten doen want hij heeft mij gezegd dat hij het aan zijn broertje gaat zeggen wanneer hij hier in Suriname is over een maandje.




Ik heb de broer gesmeekt om niets te zeggen. Hij heeft me een ultimatum gegeven. Hij wil mij de kans geven om het zelf aan Clerence en mijn man te vertellen, maar ik weet niet hoe. Daarom vraag ik jullie nu. Hoe moet ik dit aanpakken. Ik weet dat ik het ga moeten vertellen. Clerence en mijn man hebben beiden recht op de waarheid. En Jonathan ook. Of is hij nog te jong om het te weten? Zal mijn man willen scheiden? Daar ben ik zo bang voor. Zal hij 20 jaar huwelijk weggooien om een slippertje? En zal Clerence aanspraak willen maken op mijn zoon? Zal hij boos zijn omdat ik het hem nooit eerder heb gezegd? Ik weet het niet. Ik ben bang. Wat moet ik doen lieve mensen? Zullen ze mij vergeven?
Liefs,
Anne

**

Ivm de privacy van de schrijver, hebben we de namen en foto’s veranderd.
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.

Comments are closed.