Anoniem: Mijn man heeft/had ook een buitenvrouw

0

Ik ben Anoushka, ik ben 38 jaar en ik ben al 16 jaar met Ramon. Ramon en ik hebben 3 kinderen. 1 voorkind van hem voeden we ook samen op en twee meisjes van ons samen. Ze zijn 12 en 14 jaar. Ik heb ons altijd als de perfect family gezien: Beiden een goede baan, mooi huis. 3 auto’s in de garage. We werken heel hard. Hebben beide goede functies. Maar ondanks dat maken we ook altijd veel tijd voor elkaar vrij. We gaan regelmatig op vakantie met het gezin en 2 of 3 keer per maand besteden we met zijn tweetjes een lekker avondje.




Dat doen we sinds we met elkaar zijn. Ik was supergelukkig en had echt het leventje dat ik verdien. Daarom was ik heel erg door de war toen, nota bene, Ramon zijn broer me zei dat hij geen andere vrouwen van zijn broer accepteert. Ik vroeg hem wat hij bedoelde. Zijn antwoord: Mie ne, bemoei. Familienieuws. Het antwoord dat hij mij gaf daar ging mijn hart van bonzen. Ik kon flauwvallen. Ik wist ineens wat hij bedoelde. Ik liep naar zijn moeder toe. Want we waren daar op dat moment en loog tegen haar dat Ramon me heeft verteld van die andere vrouw. Dus terwijl mijn schoonmoeder begon te schelden op Ramon dat hij haar niet meer hier moest brengen enzo heeft ze min of meer bekend dat het inderdaad zo was en dat die dame daar thuis komt.

Wel, ik ben zo tekeer gegaan in dat huis dat zijn broer en zus me hardhandig de deur uit hebben gezet. Ik heb er geen spijt van, alleen had ik het niet moeten doen waar die twee kleintjes van me bij waren. Vanuit zijn moeder ben ik naar zijn kantoor gereden. Die mensen daar kennen me als een stille creoolse vrouw. Niet meer dus. Ik dacht bij mezelf. Ik laat me gaan want deze man neem ik nooit meer terug.

Ramon kon niet anders dan alles opbiechten aan mij, en ik heb hem vergeven. Ik kon mijn leven niet opgeven. Ramon vertelde dat hij met een dame iets is begonnen 5 maanden geleden en dat het helemaal niet paste in zijn leven. Maar die dame kende zijn moeder en zodoende kwam ze wel eens met hem mee naar zijn moeder. Hij zegt dat hij der wil laten maar ze maakt het hem moeilijk. Maar het is aflopende zaak.

Ik heb nooit iets in de gaten gehad. Het is 6 weken geleden dat hij het me heeft verteld. De eerste weken erna was ik vrij rustig. We hebben veel gesproken en ik merkte dat het wel goed zat tussen ons. Inmiddels is het contact met haar verbroken, maar moeder en andere kennissen hebben wel contact met haar. Dus als ik daaraan denk kom ik tot het besef wat hij me werkelijk heeft gedaan. Hij heeft mijn leven op het spel gezet. Ik heb gelukkig geen ziekte want het eerste dat ik deed was een HIV test, maar ik bedoel. Mijn toekomst is heel anders nu. Ik ben niet meer zeker van mijn huwelijk en mijn man. Ik vertrouw hem niet. Maar nog erger. Ik ben zo boos op hem. Ik ken die dame van gezicht. Een hele mooi meid. Ik ben zo onzeker geworden door dit. Ik wil niet zo door het leven. Ik wil niet leven als een boze jaloerse onzeker vrouw. Voor de kinderen is het ook niet leuk. Want elke dag zoek ik een reden om ruzie te zoeken met hun vader.




Ik kreeg een anonieme tip dat ik ook de bloemetjes buiten moet gaan zetten met een man. Maar dat staat me niet. Zo leven wil ik niet. Lieve lezers van FamilieNieuws. Ik wil mijn gezin niet kwijt, maar moet ik hem vergeven of heeft hij door 5 maanden een relatie te beginnen met iemand zelf ons leven kapotgemaakt? Moet ik perse boeten om zijn verkeerde keuzes. Hij is nu nog liever dan vroeger, maar ik vertrouw zijn donder niet. Ik ben zo boos. Wat moet ik doen? Ik ken mijn man, hij voelt zich ook schuldig tegenover haar. Hij zegt dat hij klaar is, maar hij gaat haar ook niet zomaar met niets willen laten. Dat heeft hij me ook gezegd. Want het is niet haar schuld. Zeker verzorgde hij haar goed. Zo een man is hij gewoon. Het is ook niet haar schuld. Maar ze wist wel dat hij getrouwd was.
p.s. Ik ben niet financieel afhankelijk van Ramon. En diep in mijn hart hou ik zoveel van hem. Maar ik haat hem ook. Hij heeft mijn droom leven verpest. We waren echt een mooi typisch Surinaams koppel. En ook nog ik denk dat iedereen het weet, ik voel dat mensen over me praten en mijn toeries weten. Dat vind ik vervelend.
Bedankt alvast voor jullie adviezen. En voor de mannen: Is het mogelijk om 1 keer zo een fout te maken, of val je vanzelf weer terug in die fout omdat je vrouw je toch heeft vergeven?
**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.