Redactie: Bankroete en doodzieke Meneer Amatkasidi krijgt hulp

0

DWT: De geur is direct en indringend. Die van rottend vlees. Het is woensdagmorgen, kort voor de 54-jarige Rudolf Amatkasidi naar het AZP wordt overgebracht. Alleen zijn rechtervoet heeft een sok en de vliegen die eromheen zwermen zijn een onheilspellend teken.




Om aan te geven hoe erg en gevoelloos het been is, zegt hij met verzwakte stem:”Efu yu koti en now, voel ik niets. Ik word duizelig. Ik kan nog geen honderd meter lopen en ik val om van zwakte.” Amatkasidi heeft eindelijk hulp gevonden. Hij liep al enkele maanden met het probleem aan zijn rechterbeen. De man zat totaal ontredderd aan de Waterkant bij de voedselstand van de bekende ‘Uncle Ray’.

Amatkasidi is dankbaar tegenover Uncle Ray, die hem voeding gaf en uiteindelijk hulp voor hem heeft gezocht. Begaan met zijn lot riep die de hulp in van de Stichting 1 voor 12. Amatkasidi heeft ruim een week aan de Waterkant gezeten. Mensen hebben de politie gebeld. Twee keer zijn politieagenten langsgekomen, maar zeiden niets voor hem te kunnen doen omdat hij geen verzekering heeft.

Vismale: “Uncle Ray heeft ons gebeld, we zijn komen kijken en constateerden dat deze man echt hulp nodig heeft. Het is ook voor Uncle Ray moeilijk want hij verkoopt eten hier en dan is die geur niet aangenaam en hygiënisch.” Stichting 1 voor 12 heeft het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting gebeld en die stuurde twee medewerkers om te bekijken hoe de man geholpen kan worden.

Het verhaal begon volgens Amatkasidi in februari vorig jaar toen hij zich weer in zijn geboorteland vestigde. Hij werkte op Sint Maarten bij de bijstandsdienst van de politie. Na zijn scheiding keerde hij terug naar Suriname en ontmoette via het internet een dame met wie hij in februari een liefdesrelatie aanging. Al gauw werd het hem echter duidelijk, dat het de vrouw om zijn geld te doen was. Hij hielp haar een auto kopen en gaf haar ruim 2.000 US dollar. “Nu zit ik hier als een zwerver, alles op rood”, verzucht de doodongelukkige man.




Hij vertelt dat de ‘ziekte’ een paar maanden geleden begon. Amatkasidi woont in zijn ouderlijk huis in Moengo met een van zijn zonen van wie hij nu volledig afhankelijk is. “Maar hij is gaan werken en heeft me zonder zelfs een beetje rijst achtergelaten. Ik heb hem ook meermalen gevraagd om me naar de dokter te brengen, maar hij heeft het niet gedaan. Ik dacht dat als ik naar de stad zou gaan, ik wat kon vinden en me vrijer zou kunnen bewegen.”

Lees boven een reactie van 1 van zijn kinderen op Facebook.

**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit artikel. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs. Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.

Comments are closed.