Home Anoniem

Anoniem: Moet ik trouwen met deze Surinaamse man?

Ik ben Lorette, mijn ouders zijn in Suriname geboren maar ze zijn al 45 jaar in Nederland. Ik ben 33 jaar geleden in Nederland geboren. In een klein dorpje. Ik heb altijd van Suriname gehouden. elke 2 jaar kwamen we op vakantie. Ik ben niet echt iemand die al vriendjes had. Ik was altijd de eeuwige vrijgezel. Maar tijdens mijn vakantie 3 jaar geleden werd ik gekoppeld door mijn nicht aan een 27 jarige jongen die Winston heet. Ik zou afstuderen het jaar daarop. Winston studeert ook rechten. Samen met mijn nicht. We werden een paar. In het begin een afstandsrelatie maar ik wilde dolgraag in Suriname komen wonen. Ik wist toen al dat hij liever naar Nederland kwam. Maar hij hield dat nog een beetje voor zichzelf.




De broer van mijn vader werkt bij het gerechtshof dus na een paar maanden ben ik bij de broer van mijn vader hier in Suriname gaan wonen en ik kon terecht bij hem op het werk om het laatste gedeelte van mijn studie af te ronden. Ik was verliefd, gelukkig en zonder zorgen. Winston is altijd goed voor mij geweest. Maar hij heeft mij bijvoorbeeld helemaal niet kunnen helpen om naar Suriname te komen. Alles heb ik samen met mijn oom geregeld. Mijn vader en oom zijn beiden juristen. En mijn moeder heeft ook een goede functie. Ik kom van een ‘welgestelde’ familie zeg maar. Winston was een arme student dus ik nam het hem niets kwalijk dat hij niets voor mij kon doen. We maakten heel veel plannen voor later. Het verschil was alleen. Later betekende voor mij in Suriname en voor hem in Nederland.

Inmiddels ben ik twee jaar hier en zijn we verloofd. Ik ben nu bezig met al het papierwerk. Ik krijg het alleen erg benauwd. Op de computer heb ik gezien dat Winston advies heeft gevraagd over het verkrijgen van een Nederlands paspoort, het inburgeringscursus en dat soort dingen. Samen met mij heeft hij het er nooit over gehad. Ik ga volgende week naar Nederland om alle papieren in orde te maken. Maar ik begin echt te twijfelen.

Alles van hem is Nederland. Hij is er nog nooit geweest maar het lijkt alsof hij er vandaan komt en niet ik. Ik heb het er met mijn oom over gehad want hij behandelt toevallig een case van een man die wil scheiden en tegelijkertijd het Nederlands paspoort van zijn vrouw af wil pakken want hij beweert dat zij hem gebruikt heeft voor het paarse boekje. Hoe meer de datum van ons huwelijk dichterbij komt hoe vaker de gedachte in mij opkomt dat ik ook word gebruikt.

Ik heb gisteravond geprobeerd om de datum een jaar vooruit te schuiven. Dat werd mij echter niet in dank afgenomen. Winston wilde dat absoluut niet. Hij wil samen met mij zo snel mogelijk starten aan onze toekomst. Ik wil hem geloven, maar ik weet het niet. Mijn vriendinnen in Nederland snappen er niets van. Hoe kan ik verliefd worden op een man die niets heeft, een man die ik moet verzorgen. Maar ik hou van Winston en we bouwen samen een toekomst op. Mijn moeder en mijn vader hadden beiden ook niets toen ze elkaar ontmoette. Maar toch snap ik mijn vriendinnen wel. Ik zal niet de eerste zijn die gebruikt wordt toch?

Dus mijn vraag is. Hoe kom ik erachter of hij echt van mij houdt. Maar, stel je voor dat hij inderdaad zo graag een Nederlands paspoort wil hebben. Is dat dan zo erg? Het Nederlandse paspoort biedt een hoop extra voordelen. Dus ik snap wel waarom hij Nederlander wil worden. Maar, ik wil niet gebruikt worden daarvoor. Misschien houdt hij wel helemaal niet van mij. Hoe kan ik dit onzekere gevoel onderdrukken? Ik wil graag zekerheid vóór ons huwelijk. Misschien zie ik spoken hoor, en is er helemaal niets aan de hand. Kunnen jullie mij helpen?



**
Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar [email protected] en wij publiceren het gratis

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit verhaal. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs