Anoniem: Ik heb een kleintje

0

Dus eigenlijk schaam ik me, maar ik schrijf anoniem, ik stuur zelfs dit bericht via een fake account vanuit de bibliotheek. Ik ben Carlos. Ik woon inmiddels als 15 jaar in Nederland. Ik ben wel hier geboren, Mijn moeder was een Nederlandse en mijn vader Surinaams. Mijn vader nam mij en mijn zus terug naar Suriname toen mijn moeder overleed toen ik 2 jaar was. Ik kwam weer terug om te studeren en ik ben na mijn opleiding gebleven. Door mijn baan reis ik veel. De enige keren dat ik omgang heb is wanneer ik in het buitenland ben.




Ik schaam me namelijk om een vriendin te hebben. Ik heb nooit een vaste vriendin gehad. Ik was denk ik 10 jaar toen ik voor het eerst andere jongens naakt zag. Zij keken ook naar mij en begonnen te lachen. Altijd moesten mensen lachen als ze me naakt zagen. Vroeger lachte ik gewoon mee, maar later begreep ik pas dat mensen lachten omdat ik een kleine tollie had.

Toen ik 17 was zou ik het voor het eerst doen met een dame van 21 jaar. Ik was al jaren verliefd op haar en eindelijk zou zij mijn eerste zijn. A meid laf mie wreed. Dus mijn kleine harde jongeman werd meteen onbruikbaar. En door die ervaring heb ik nooit meer de kans genomen om het met iemand te doen. Toen ik 20 was verhuisde ik en toen ik 23 was deed ik het voor het eerst met een meid op vakantie in Praag.

Vrouwen in Nederland houden van me, ze zoeken me, versieren me en willen met me mee naar huis. Maar dat doe ik dus nooit. Als ik het doe met een vrouw dan is dat ergens in het buitenland, in een hotel. Maar inmiddels ben ik 36 jaar en wil ik ook wel een vast vriendinnetje. Iemand die van me houdt en waarvoor ik me niet hoef te schamen. Ik weet dat velen van jullie gaan zeggen dat het wel meevalt. Maar ik heb regelmatig sex met vrouwen en ik zie aan hun reactie dat de grootte van mijn penis niet normaal is. 1tje heeft zelfs een keertje de slappe lach gehad en vroeg zich af wat ze ermee moest doen. Toevallig was het een dame die ik betaalde voor sex dus ze deed toch haar best.

Maar mijn vraag is eigenlijk voor de dames. En graag een serieus antwoord. Maakt het jullie echt uit als iemand niet groot geschapen is? Ik bedoel, is het een reden om geen serieuze relatie aan te gaan? Of is het een reden om vreemd te gaan? Ik zou het echt niet kunnen verkroppen als mijn vriendin vreemd zou gaan. Ik ben echt onzeker. En dat vind ik nu echt vervelend. Hoe kan ik een dame vertrouwen? Hoe kan ik een dame zo ver krijgen dat ze van mij houdt en niet zo zeer van de sex. Ja, ik ga haar kunnen verwennen op andere manieren. Maar is dat voldoende voor een vrouw? En wat als we besluiten om geen sex te hebben? Kan een vrouw daarmee akkoord gaan? Ik heb mijn vraag ook gesteld op een Nederlandse site. Want ik val eigenlijk meer op blanke vrouwen. Niet omdat ik ze mooier vind, maar omdat ik denk dat Surinaamse vrouwen eerder een afknapper krijgen van een man met een kleintje.

Ik hoop echt op eerlijke antwoorden want het is tijd voor mij om die stap te nemen. Samen met iemand leven. Iemand die van mij houdt en die me accepteert zoals ik ben. Bestaat dat eigenlijk wel? Want tegenwoordig draait alles om uiterlijk.

oja, als je tips hebt over penisverlenging en cremes en dat soort dingen. Bespaar je de moeite. Ik heb echt alles al geprobeerd. Mijn laatste redmiddel is een operatie. Maar dan heb je kans dat ik hem helemaal niet meer kan gebruiken. Hij is nu wel klein maar ik kan hem nog wel gebruiken en ervan genieten.



**
Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar familienieuws.com@gmail.com en wij publiceren het gratis

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit verhaal. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs

Comments are closed.