Anoniem: Ik heb een vriend maar mijn ex kan ik niet vergeten

0

Ik ben Jane, een jonge dame van 24 van Surinaams afkomst en ik ging/ ga met een heer van 31 ook met surinaamse komaf. We gingen 3 jaren met elkaar en kennen elkaar al 4 jaren. Toen ik met deze heer begon had hij 2 kids wat ik niet zo erg vond. Men zegt vaak “if Joe Lob a okro ie moes lob a Siri toe” en ik hield of houd even veel van z’n kids net als ik van hem hield/hou. Na 2 jaren kwam ik er achter dat meneertje nog 1 kind erbij heeft gehad. Ik was zo boos op iedereen ook met zijn zus kreeg ik ruzie hierover omdat zei vond dat ik niet boos kan worden om zo iets ok, geen probleem . Ik wilde zeker een kind van hem wij hebben altijd daarover gesproken, maar helaas zei hij tegen me dat het nog geen tijd daarvoor was. Genoeg over de problemen.




Deze heer is een zeer lieve en trouwe heer. Ik kan wel zeggen dat hij van me heeft gehouden naast alle problemen en stress hadden wij een goede verstandshouding. We konden en kunnen nog steeds over alles en nog wat praten zelf om seks konden we praten hoe wij dat beter konden maken . Hij maakte mijn dag. Ik baalde nooit van hem. Ik kan elke dag bij hem plakken.

Het allerbelangrijkste wat ik jullie moet vertellen is dat wij een afstandsrelatie hadden. Hij blijft in Nederland en hij was om de 3 tot 4 maanden in Su ik mag eerlijk zeggen als hij hier was, noemde hij me Boss lady ik mocht alles bepalen. We waren elke seconde samen. Er zijn dingen in het verleden gebeurd van beide kanten en we hebben altijd over ze gesproken en het goed gemaakt. De ergere problemen begon toen ik er achter was gekomen dat hij nog een kindje erbij heeft gehad. Ik wilde gewoon niks meer van hem horen zo boos was ik. Hij bleef tegen me zeggen voor jou wil ik er altijd zijn maakt niet uit wat, maar als je echt zegt dat je uit m’n leven wil kan ik je dan niet tegen houden. Om eerlijk te zeggen ondanks alles bleef ik van deze man houden, maar ik zei alleen harde dingen zodat ik van zijn eigen mond kon horen van het komt goed tussen ons, maar dat hoorde ik niet echt. Paar maanden geleden spraken wij niet echt met elkaar. Hij weet niet wat ik doe en omgekeerd ook niet.

Hij is inmiddels 2 keer weer in Suriname geweest om erover te praten. Vanaf de 2e keer vertoonde hij letterlijk het gedrag van toen, toen ik hem pas leerde kennen dus. Ik werd weer verliefd op deze man, ik kan hem nooit vergeten en ik denk letterlijk elke dag aan hem. Het grootste probleem nu: Ik heb iemand anders leren kennen, omdat ik mij zo eenzaam voelde begon ik met iemand anders. Ray is ook een lieve heer en ik ben wel 3 jaren ouder dan hem. Hij is dus niet zo rijp als mijn vorige vriend, maar goed hij probeert er altijd voor me te zijn en thuis ben ik altijd welkom. Ik ken hem intussen al bijna 9 maanden, zijn ouders die houden heel veel van me.

Ik weet niet wat ik nu moet doen, want het lijkt alsof ik 2 mensen erop na hou en natuurlijk vind ik dat niet leuk. Ik wil uit deze situatie. Moet ik echt terug naar mijn vorige vriend? Hoe moet ik aan mijn huidige zeggen dat ik nog steeds van mijn ex hou? Ik heb niet zo veel liefde of gevoelens voor mijn huidige. Maar bij deze wil ik graag jullie mening. Aub niet oordelen, niemand staat in mijn schoenen.



**
Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar familienieuws.com@gmail.com en wij publiceren het gratis
** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit verhaal. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs

Comments are closed.