Redactie: Ik hou niet van zijn dochters

0

Ik ben Mirjan, ik ben nu ongeveer drie jaartjes getrouwd met Evert, Evert is al 60 jaar en heeft grote kinderen. Ik ben pas 34 jaar en ik ben zwanger van mijn eerste kindje. Een meisje. Evert heeft 2 dochters en een zoon. Met zijn zoon van 17 kan ik het heel goed vinden. Die woont ook bij ons in huis maar zijn dochters van 23 en 29 zijn vreselijk.

Evert is een creoolse oudere man. Ik ben een Javaanse en ik snap dat het niet zo leuk is als je vader een jongere vriendin heeft genomen, maar het is niet zo dat ik hem af heb gepakt van hun moeder. Ze waren al gescheiden. Maar die moeder stookt die kinderen op. In het begin ging het nog wel, ze kwamen toen ook vaker thuis bij hun vader maar sinds we getrouwd zijn zie ik ze nauwelijks. Hij gaat vaker bij hun thuis. Thuis bij zijn ex. Die zoon is niet zo close met zijn moeder. Zijn dochters bellen papa voor alles. Hij moet ze helpen met geld. Als ze met vakantie willen of als hun auto stuk is. Ook willen ze altijd samen als gezin, met die moeder, naar familie aangelegenheden. Ik heb dat geaccepteerd want dat gebeurde altijd al, ook voor mijn tijd.

Ze krijgen via het bedrijf van hun vader allevier, ja ook zijn exvrouw, een groot bedrag maandelijks. Iets wat ik niet eens van hem krijg. Maar ik ben niet jaloers. Ik geniet op mijn manier van Evert. Ik vind zijn dochters onbeschoft en ondankbaar. Toen ze hoorde dat ik zwanger was hebben ze hun vader bedreigd. Ze wilden hem verplichten om het kindje te aborteren. Het lukte ze bijna want Evert begon over het leeftijdsverschil en dat soort zaken. Maar ik zou dat nooit toelaten. Ik denk dat de kinderen gewoon bang zijn om hun erfdeel te delen met mij en ons kindje. Ze denken alleen maar aan geld. Ze zien niet eens dat hun papa gelukkig is met mij.

Om vrede en rust heb ik een paar maanden geleden geprobeerd om contact te zoeken met zijn oudste dochter, maar zij wil er niets van weten. Hun moeder is bezig met haat zaaien naar de familie toe. Ik ben nu hoogzwanger maar ik ben zo moe van de situatie. Ik zie dat Evert echt veel verdriet heeft. Maar hij vind het vooral zielig voor zijn gezin die hij heeft achtergelaten. Hij voelt zich schuldig. Het beste zou zijn als die moeder een eigen man zou gaan zoeken. Ze houdt zich nog teveel bezig met Evert. Als zij ook weer gelukkig zou zijn dan zou alles beter worden.

Mijn vriendinnen willen een babyshower organiseren en Evert vindt dat zijn dochters uitgenodigd moeten worden. En hij wil ze ook uitnodigen als de baby wordt geboren. Dan kunnen ze een goede band opbouwen volgens hem. Wat moet ik doen? Ik kan toch niet bevallen met die twee dames om me heen? Zijn familie houdt niet van me, en eerlijk gezegd hou ik ook niet van zijn familie. Ik heb lang genoeg mijn eigen belang aan de kant geschoven, maar nu is het mijn beurt. Ik zie het zo, als ze mij niet accepteren dan zijn ze niet welkom! Wat denken jullie?




**
Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis

**
U kunt op onze Facebook pagina reageren op dit verhaal. Uw mening, advies en/of power stellen wij zeer op prijs.
**
Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd.

Comments are closed.