Home Redactie

Redactie: Turkse donor gezocht voor 8-jarige Ünal Efe

De 8-jarige Turks-Nederlandse Ünal Efe Taskapan uit Zwijndrecht wil later heel graag kok worden, maar als hij niet binnen drie maanden een geschikte stamceldonor vindt, kan hij die droom waarschijnlijk nooit waarmaken.

Op zijn derde kreeg hij de diagnose leukemie, niet lang nadat zijn 7-jarige neefje aan dezelfde ziekte overleed. Na twee jaar chemokuren en bestralingen werd Ünal Efe schoon verklaard, maar afgelopen juni was het opnieuw mis. Omdat de chemokuur niet meer aanslaat, is een beenmergtransplantatie zijn enige hoop. De kans dat hij een geschikte donor vindt is echter klein. Daarom komen zijn ouders, vrienden en familie in actie.
„De kans dat we een match vinden is drie procent. Maar hoe meer mensen donor zijn, hoe groter die kans”, zegt vader Turan Taskapan. „Helaas zijn er weinig donoren van Turkse afkomst, dus is familie in Turkije druk bezig met donoren werven. Een donor van Turkse afkomst heeft namelijk de meeste kans op een match.”

Om meer donoren van Turkse afkomst te werven en zo Ünal Efe’s overlevingskans te vergroten, zitten ook zijn ouders niet stil. Zij zijn bezig een campagne op te zetten met Matchis, het Nederlands Centrum voor Stamceldonoren. „Zelf ben ik als enige in de familie een 50 procent-match. Het is beter dan niets, maar het allerbeste is een 90- of 100-procent match natuurlijk”, zegt Turan. „We willen er alles aan doen wat we kunnen om die te vinden.”

Als dat binnen die drie maanden niet lukt, wordt het beenmerg van Turan alsnog gebruikt, al is de kans dat Ünal Efe daardoor geneest een stuk kleiner omdat zijn vader geen volledige match is. Het bloed van de gever en ontvanger moeten namelijk naadloos op elkaar aansluiten.
„Het is heel zwaar om toe te moeten toekijken hoe je kind aftakelt van vrolijke grappenmaker naar een rustige, stille jongen en hem niet te kunnen helpen. Maar ik probeer positief te blijven. Ünal Efe begrijpt wel dat hij ziek is, maar beseft niet dat hij letterlijk dóódziek is. Dat willen we hem besparen. We willen dat hij de hoop blijft houden dat hij ooit weer die praatgrage grapjas wordt. En kok, zodat hij en ik later samen zijn lekkere eten kunnen verkopen.”



**
Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar [email protected] en wij publiceren het gratis