Home Anoniem

Anoniem: Mijn zoon en ik zijn beter af als we dood zijn

Goeden dag. Ik weet niet of datgene dat ik nu doe de juiste stap is maar ik ben nu de kluts kwijt. Ik weet niet meer wat te doen, echt waar. Ik zal nu mijn verhaal doen.


Ik ben Lien, een dame van 24. Ik heb 2 kinderen met 2 verschillende vaders. Mijn eerst kind is een jongen. Zijn vader heeft mij gelaten. Toen mijn jongen 6 maanden oud was heb ik mijn meisje der vader ontmoet met wie ik nu nog steeds ben. Mijn meisje is 1 jaar en mijn jongen is 3 jaar. Voordat ik mijn dochter had gekregen ging alles goed, maar nadat ik zwanger ben geraakt is het leven van mij en mijn zoon een hel geworden. Ik maak mij niet druk over mijn leven maar mijn jongen is onschuldig. Hij verdient dit leven niet.

 

Mijn jongen is een stoute jongen, dat weet ik. Ik weet ook dat hij heel irritant kan zijn. Maar boi, die pakslaag en straf die hij krijgt. Dat heeft mijn vriend zijn eigen kind nooit gegeven. Mijn jongen is zo bang voor hem, echt bang. Zodra mijn vriend die jongen roept begint hij al te huilen en te trillen. Zo bang is mijn jongen voor hem. Als hij tot hem praat is hij zo bang, stil en verlegen. Het enige dat hij durft te zeggen is: Ja, papa. Ja, papa. Terwijl hij met mij niet kan stoppen met praten. Net als een papegaai. Elke dag is mijn vriend boos op hem en dan stuurt hij hem naar de kamer. Er is elke keer wel weer iets anders waarom hij boos is. Als ik er iets van zeg dan zegt hij dat ik hem dan weg moet brengen, maar waar moet ik hem brengen?


Ik kan er niets van zeggen, want als hij me wegstuurt heb ik nergens om te gaan. Bij mijn moeder kan ik niet gaan. Ik kan nergens gaan. Ik werk niet. Hij werkt ook niet. Daarom ben ik ook bang om te gaan werken. Hij is thuis, dus als ik weg ben, ben ik bang dat hij mijn zoon iets aandoet. We wonen in bij zijn moeder. daar krijgen we een bord eten en drinken. Ik heb nooit geld want hij geeft me niets. Hij kan ook niet want zelf heeft hij ook niets. Soms wast hij de auto van zijn broer dan heeft hij een kleine 30 srd. Hij maakt absoluut geen moeite om een werk te zoeken. Al zou ik willen gaan solliciteren, dat kost ook geld, ik moet een uittreksel maken, pasfoto en busgeld. Dat heb ik niet eens.

Ik ben mijn leven echt zat. Soms denk ik aan de dood. Voor mij en mijn zoon. Dan is het afgelopen. En dan zijn we ook geen probleem meer voor ze. Ik weet niet wat te doen. Echt, ik wil mijn kind uit deze hel halen maar weet niet hoe ik dat moet doen. Mijn vriend zegt me dat hij mijn zoon zou doodmaken als het niet strafbaar was. Zijn moeder houdt ook niet van hem en zegt me elke dag slechte dingen over hem. Ze zegt me dat mijn jongen mijn leven verpest. Dat hij me alleen maar benadeelt en achteruit brengt. Ik ben dit alles al zat. Kan 1 van jullie lezers mij zeggen wat ik moet doen? Ik weet niet hoe ik moet vragen om hulp, ik zoek hulp voor mijn kind. Ik heb echt hulp nodig. Echt, ik ben echt door de war nu. Als ik zoals nu mijn hoofd niet meer bij elkaar kan houden ga ik mijn jongen doodmaken. Hem uit zijn lijden verlossen. En ook mezelf want zo een leven verdien ik niet.

Ik ben geen moeilijk mens, ik krijg geen ruzie met me vriend om andere dingen alleen om mijn zoon. Niemand heeft problemen met mij. Dat ik slecht ben of zo. Maar mijn zoon krijgt echt geen goede behandeling. Een jongen van 3 jaar wordt tegen de muur aan geslagen met zijn hoofd, en dan drukt mijn vriend hem tegen die muur en geeft hem klappen. En waarom? Omdat ik hem zei om te gaan baden maar hij luisterde niet. Toen mijn vriend kwam begin hij al te snikken want hij wist dat hij klappen zou krijgen. Hij schuilde achter mij en begon hard te huilen. Een jongen van 3 mag toch niet zo een vrees hebben voor iemand? Als moeder kan ik het niet meer aanzien. Het doet me echt pijn. Wat moet ik doen? Ik hoop echt dat ik antwoord van jullie kan krijgen. Voordat ik dingen doe en mijn zoon en mezelf van kant maak. Dan is mijn meisje ook moederloos. Er is zoveel meer dat ik moet schrijven maar ik kan niet meer….



**
Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar [email protected] en wij publiceren het gratis.