Anoniem: Ik kan geen afscheid van hem nemen

0

Ik heet Sandra, ik zit met een groot probleem. Eigenlijk een groot verdriet. Mijn vriend is overleden vorige week. Hij is nog niet eens begraven. Ik schrijf jullie eigenlijk niet om advies maar gewoon omdat ik jullie Surinamers en vooral de vrouwen de nadelen wil vertellen van een buitenrelatie.

Close-up of a young woman standing with her arms crossed and dreaming

Ik ken Dwight al 20 jaar en al sinds ik hem ken is hij samen met zijn jeugdvriendin. Dwight was een populaire en goodlooking jonge man. We waren altijd vrienden maar de laatste 10 jaar is hij ook mijn schatje. Ik had geen vriend en Dwight was altijd al de man in mijn leven. In het begin hadden we niets maar het leek altijd alsof we al man en vrouw waren. Dwight gaf me niet eens de kans om met een andere man uit te gaan. Uiteindelijk besloot ik dan toch maar in te gaan op zijn aanbiedingen en besloot zijn buitenvriendin te worden.

Zijn vrouw hoefde hij voor mij niet te laten maar ik wilde wel zijn enige buitenvriendin zijn. En voorzover ik weet heeft hij al die andere dames gelaten. Want Dwight en ik waren altijd samen op straat. Hij ging nergens met zijn vrouw met wie hij al jong was getrouwd. Ik kende al zijn vrienden en zelf vele van zijn familieleden. Zijn vrouw had nooit last van mij, want ze kwam niets te kort. Ik heb ook nooit geklaagd over zijn leven thuis. Ik was wel jaloers, maar meer op die andere meiden waar hij contact mee had. Ik wist dat hij zo nu en dan een ander had. Ik was blij dat hij tegenover mij niet hoefde te liegen, dat was het verschil tussen mij en zijn vrouw. Ik wist dat hij rommelde met anderen, maar zolang het geen echte relaties werden had ik er vrede mee. Ik zou hem nooit in de steek laten want hij heeft me altijd goed behandeld. Totdat hij ziek werd. Ongeveer 9 maanden geleden. Ik  zag hem steeds minder. Zijn vrienden zagen hem ook minder. Er was 1 neef van hem die hem zo af en toe bezocht. Hij zei me dat Dwight helemaal niet meer zichzelf was. Dwight heeft mij ongeveer 5 maanden geleden voor het laatst gebeld. Via diezelfde neef. Ik kon zelf geen contact meer met hem nemen.

Hij was thuis en zijn vrouw verzorgde hem thuis. Ik heb ooit geprobeerd om naar zijn huis te bellen, dat was ongeveer twee maanden geleden. Zijn vrouw bleef heel kalm en zei mij dat ik nooit meer naar haar moest bellen. En dat het straks allemaal afgelopen was.  Ik kon alvast mentaal afscheid van hem nemen. Want als ze mij zou zien, zou ze mij vermoorden. Dat zei ze heel kalm toen ik haar vroeg of ik hem nog een laatste keer kon zien. Daarna hing ze op in mijn oor.

Het leek alsof iedereen mij ontliep, er was niemand die mij kon zeggen wat er met mijn lieveling aan de hand was. Dit ding heeft mij bijna gek gemaakt. Ik heb wel 1000 keer langs zijn huis gereden, ik zag hem nooit. Ik zag haar in en uit lopen met de kinderen, maar zijn auto bleef op dezelfde plaats voor de deur staan. Ik was te bang om aan te bellen.

Ik had helemaal niets en niemand. Het geld dat ik af en toe van hem kreeg kreeg ik ook al maanden niet meer, maar dat was niet het ergste. Ik wist niet wat er met hem was en ik kon bij niemand aankloppen met mijn verdriet. Tot zijn neef een dag bij mij voor de deur stond. Dat was dus vorige week. Dwight was overleden! En hij was direct weer weg en ik mocht niemand zeggen dat hij het mij gezegd had. En ik mocht absoluut niet op de begrafenis verschijnen.

20 jaar ben ik verliefd geweest op deze man, en ineens was hij weg. Ik kan nergens naartoe met mijn verdriet. Dat is het leven van een buitenvrouw. Misschien ben je voor die man belangrijk, maar voor elke andere persoon ben je gewoon een bitch, een golddigger. Niemand gaat geloven dat die liefde die je voor elkaar voelt, dat het echt is.

Heb ik spijt? Nee, want zo een liefde ga ik nooit meer vinden, waar ik wel spijt van heb gehad is dat ik hem had moeten eisen om voor mij te kiezen. Ik had hem moeten vragen om zijn vrouw te laten. Was hij dan toch ziek was geworden dan had ik hem kunnen verzorgen tot het eind en dan zat ik nu niet met vragen die nooit beantwoord zullen worden.

Daarom adviseer ik de dames en vooral de jonge meisjes om hun leven  niet te  vergooien aan een man die een vrouw heeft, als hij  niet alleen van jou kan zijn zoek dan verder want op een dag wordt hij ziek en dan ben je hem kwijt. Want dan pas kom je er achter dat zijn getrouwde vrouw alle macht heeft over hem.

Ik heb al besloten om geen afscheid te gaan nemen, uit respect voor zijn vrouw. Ik huil en ik huil, en ik hoop dat die pijn en het verdriet dat ik nu voel ooit overgaat.




**
Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Maar u kunt op onze Facebook pagina uw mening, advies of power delen. Het kan zijn dat u de schrijver en of andere personen in dezelfde positie kunt helpen. Heeft u zelf een verhaal dat u met ons wilt delen. Laat het ons weten. Wij plaatsen het, uiteraard anoniem, op onze website.

**
FamilieNieuws.com publiceert familieberichten, relatieverhalen, nieuws en nog veel meer voor families in Suriname en Nederland. Wie is overleden, geboren, jarig of geslaagd? Beri, feestje, huwelijk? Hier vindt u alles.

Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.