Anoniem: Zijn alle Surinaamse schoonmoeders zo?

0

Ik ben Claudia ik ben 34 jaar en ik ben geen Surinaamse. Ik kom niet uit Suriname. Nee, ik ben een rasechte Hollandse meid die toevallig smoorverliefd is op een Surinaamse man.

Hij is nooit in Suriname geweest

Mijn vriend heeft Cedrick. Hij is 30 jaar en hij is hier in Den Haag geboren. Hij is nog nooit in Suriname geweest, maar ik vind hem wel erg ‘Surinaams’.

We kennen elkaar 4 jaar. Ik ben wel 4 jaar ouder maar wat dat betreft gaat het prima hoor. We merken niets van het leeftijdsverschil. Het enige probleem dat ik nu heb is eigenlijk met zijn cultuur. Zo noemt hij dat. Zijn cultuur is belangrijk voor hem. En zijn moeder ook. Hij is echt een moederskindje.

Op zich heb ik daar geen problemen mee, als hij achteruit het huis in wil lopen, maakt mij dat niet uit. Of niet wil eten als ik menstrueer. Daar heb ik allemaal geen problemen mee. Van mij mag hij rustig elke dag bij zijn moeder eten. Zijn moeder heeft zijn hulp vaak nodig en daar heb ik ook echt geen problemen mee. Ik ben eerder trots op die goede band want mijn moeder zie ik misschien maar 1 keer per maand voor 10 minuutjes koffie. Deze maand iets vaker omdat de baby er is.

Mij irritaties begonnen eigenlijk pas tijdens mijn zwangerschap. Cedrick en ik hebben verschillende werktijden. Ik werk op de dag en hij meer s’avonds dus hij zag zijn moeder eigenlijk vaak zonder mij. Als ik aan het werk ben. Dus ik kende haar niet zo heel goed. Ik moet wel zeggen dat ik nooit problemen heb gehad met haar of met zijn familie. Hij heeft nog twee broertjes en met hun gaat het allemaal heel goed. Ik ben gewoon niet zo een familie iemand als hij. Hij gaat meestal ook alleen naar familieaangelegenheden want al die drukte hoeft voor mij niet zo.

Maargoed toen ik zwanger was moest ik stoppen met werken omdat ik heel erg ziek was. Ik moest volledige bedrust hebben. Cedrick regelde dat zijn moeder tijdelijk even bij ons in huis kwam. Daar was ik hartstikke blij mee natuurlijk want ik kon echt niets. Maar God, had ik dat maar nooit goedgevonden

Het begon al bij de eerste nacht. Ik werd ’s nachts wakker van een bepaalde geur. Ze was het huis aan het ‘roken’, Ik weet niet precies wat dat was, maar ik weet wel dat ik constant misselijk werd en dat ik die geur niet kon uitstaan. Ik zei het haar ook maar het was goed om slechte energie weg te drijven, vertelde ze. Ze voelde dat er dingen niet pluis waren in ons huis. Ik wist het allemaal niet meer. Ik was al zo ziek dus ik liet het maar. Ik zag toen al dat ik haar niet hoefde tegen te spreken.  Cedrick vond het allemaal maar best want uiteindelijk had ze het beste met ons voor. En dat wist ik ook wel hoor.  Ze deed veel voor ons. Koken, schoonmaken en alle andere dingen in huis. Dus ik wil echt niet teveel klagen.

Maar ik vraag me af of jullie er ook last van hebben. Want het kan ook aan mij liggen. Ik ben misschien zo een stijve gevoelloze Hollander. Ze is echt heel erg betrokken. Maar, tot vervelends toe. Tijdens de zwangerschap lette ze op alles en dan moest ik dit smeren en dat drinken, allemaal voor een goed verloop van de zwangerschap. Tijdens de bevalling was ze er gelukkig niet bij. Ik maakte aan Cedrick duidelijk dat ik alleen met hem naar het ziekenhuis wilde. Daar was ze best pissig over.

Ik ben een maand geleden bevallen, maar deze hele maand moet ik van alles drinken, bitter spul en van alles smeren. Ook vroeg ze mij om mijn vagina te wassen met bladeren. Ik deed zo een beetje mee met alles. Dat wilde Cedrick ook graag maar het wassen van mijn vagina met bladeren dat vind ik echt te ver gaan. Dat is mijn privé.

En dan de baby. We hebben een gezonde bolle jongen gekregen een maand geleden. Ik ben super dankbaar, ik ben iedereen dankbaar. Ook oma voor alle hulp. Maar oma strijkt met alle eer. Ze doet alsof ik dankzij haar een gezonde zoon heb. Ook wanneer we bezoek hebben, dan neemt zij steeds het voortouw. Ze was niet eens bij de bevalling aanwezig maar ze vertelt iedereen in geuren en kleuren hoe mijn bevalling was. Mijn kraamhulp is een keer huilend naar huis gegaan omdat oma tekeer  ging tegen haar. Ik vind dat echt niet kunnen.

Rituelen

En al die rituelen. Ik wil niet dat mijn kindje in blauw moet baden en dat gekke knellende armbandje om zijn handje dat vind ik zo zielig. Maar ik wil mijn schoonmoeder niet beledigen want ik weet dat ze veel van haar zoon en kleinzoon houdt. Maar die bemoeienis. Ik word er gek van. Ik ben inmiddels al bijna helemaal de oude, maar ze woont nog steeds bij ons in huis en ze maakt ook geen aanstalten om weg te gaan. Ik wil dat ze nu naar haar eigen huis gaat. Haar andere zonen hebben haar ook nodig toch?

Hoe pak ik dit aan zonder dat ik mijn vriend en zijn moeder beledig want ik wil absoluut niet ondankbaar overkomen. En ik wil al helemaal geen ruzie in de familie veroorzaken. Maar ik heb niet het gevoel dat ik nu lekker geniet van mijn moederschap. Ik wil het alleen doen, samen met Cedrick. We zullen best fouten maken, maar daar leren we ook weer van.

Cultuur in Suriname

Mijn vraag aan jullie. Ligt dit aan de Surinaamse cultuur? En is dit normaal bij jullie? Of zijn alle schoonmoeders zo? Ik heb het ook aan mijn Nederlandse vriendinnen gevraagd. Ze hebben soms nog lastigere schoonmoeders maar geen van mijn vriendinnen kan het zich voorstellen dat hun schoonmoeder bij ze in huis zou komen wonen. Ze vinden dat ik teveel heb toegelaten. Wat vinden jullie? Alvast bedankt?

**
FamilieNieuws.com publiceert familieberichten, relatieverhalen, nieuws en nog veel meer voor families in Suriname en Nederland. Wie is overleden, geboren, jarig of geslaagd? Beri, feestje, huwelijk? Hier vindt u alles.

Automatisch op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Blijf ons volgen op de verschillende social media.

Wilt u een verhaal of familiebericht plaatsen? Stuur het naar info@familienieuws.com en wij publiceren het gratis.

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Maar u kunt op onze Facebook pagina uw mening, advies of power delen. Het kan zijn dat u de schrijver en of andere personen in dezelfde positie kunt helpen. Heeft u zelf een verhaal dat u met ons wilt delen. Laat het ons weten. Wij plaatsen het, uiteraard anoniem, op onze website.

Comments are closed.