Ik woon bij mijn schoonmoeder in Paramaribo en ze mishandelt mij en mijn kinderen

0
Mishandeld worden door je schoonmoeder? Dat kan toch niet? En toch overkomt het Brenda uit Paramaribo. Klappen, koskossies en een heleboel drama.
Ook haar kinderen lijden hieronder. Ze heeft een lieve man, maar hij is een bobbo. Lees het verhaal van Brenda. Ze vertelt wat ze allemaal mee maakt. Ze leeft in een hel. Het kan zo echt niet langer. De situatie gaat uit de hand lopen. Ze moet NU iets doen, maar wat?
Schoonmoeder uit Paramaribo

Hallo FamilieNieuws. Als je de titel van het verhaal leest dan denken mensen misschien dat ik een Hindoestaanse dame ben. Maar nee hoor. Ik ben Brenda uit Paramaribo ik ben 32 jaar en ik word mishandelt door mijn schoon moeder. Gewoon een creoolse dame hoor. En mijn man Ronald is half Indjie.

Half Indjie

Mijn schoonmoeder is een vreselijke vrouw. Een gestoorde vrouw. Het is dat mijn man zo lief is dat ik nog blijf. Maar ik ga nu wel weggaan. Hij gaat boos worden als hij dit leest maar mijn man en mijn schoonvader zijn beiden bobbo’s. Zij hebben mijn schoonmoeder zo gemaakt. Ik ben 10 jaar geleden in hun leven gekomen. Toen kreeg ik een relatie met Ronald. We hebben eerst ons eigen huis gehad in Paramaribo. Maar door problemen zijn we genoodzaakt in te trekken bij zijn ouders. Nu al twee jaar. Inmiddels hadden we ook twee kinderen.

Brutale kinderen

De ellende begon al bij de kinderen. Mijn schoonmoeder slaat ze. Als ze brutaal zijn of regeren. Dan pakt ze een riem of een houten stok dan slaat ze ze. Ik kon het eerst niet geloven. Want als ik thuis kwam van het werk hoorde ik die verhalen van de kinderen. We waren misschien net een maandje in het huis toen het begon. Ik troostte ze, al geloofde ik ze niet, maar ik probeerde het een beetje minder erg te maken voor ze.

Tot ik op een dag thuis kwam en met mijn eigen ogen heb gezien wat ze deed. ze gooide een schoen naar mijn dochter. Toen ben ik heel erg boos geworden. We zijn ook direct verhuisd. Naar een vriendin. Gewoon hier in Paramaribo. Ze zei me toen ook dat ik moest opdonderen met die kinderen van me.

Ik vergaf haar

Me man heeft me na een week gesmeekt. Hij maakte zijn excuses voor zijn moeder. Zelfs die vader belde me want hij was gewoon thuis toen het gebeurde. Ik dacht er niet over na ik moest huilen en de kinderen wilde ook terug naar ‘huis’. Dus ik vergaf haar. Terwijl ze nooit der excuses heeft aangeboden. Maar ik wilde ook terug. Is geen doen natuurlijk om met twee kinderen te verblijven bij een vriendin.

Het ging een maandje goed, maar ik lette goed op die moeder. regelmatig gaf ze die kinderen een skeer ai. Ze vroegen haar helemaal niets meer. Ik zette ze op de naschoolse en liet ze nooit meer alleen thuis met mijn schoonmoeder. Ze hoefde ook niets meer voor ze te doen. Die spanning in huis bleef. Het was wel vervelend. Ze bleef de kinderen slaan. Gewoon vlak voor me.

Mijn fout

Op een dag had ik even een woorden wisseling met mijn man. Ik sprak een beetje brutaal tot hem. Mijn fout. Is waar, ik moest het niet doen in het huis van zijn ouders. Hij liep boos weg. Opeens kwam zijn moeder voor me staan. Wel, ik moest niet zo regeren in der huis. Als ik het weer zou doen, zou ze me klappen. etc etc. Ik lachte haar uit en zei der dat ze het moest proberen. En dat deed ze. Ze gaf me 1 faja klap in mijn gezicht. Vreselijk. Ik kreeg een black out en begon met der te vechten.

Niet lang want mijn man kwam snel terug en tussen ons. Hij zag natuurlijk mij zijn moeder vlammen en klappen. En hij werd superkwaad op mij. En weer vertrok ik naar die vriendin. Zonder kinderen gelukkig waren ze niet thuis. Hij kwam me achter aan en dwong me om mijn excuses aan te bieden aan zijn moeder. Ik weigerde. Ik begreep dat die vrouw een hele week ziek was in bed. Huilen.

Vrede behouden

Die kinderen waren ook helemaal gestrest hoe ik er niet was. Ronald bleef dwingen dat ik het goed moet malen. En om de vrede te houden in het gezin bood ik mijn excuses aan. Ik ben weer gebleven. Dat was ongeveer 2 jaar geleden. Sindsdien is mijn leven en die van mijn kinderen echt een hel.

Mijn schoonmoeder scheldt ons uit, ze kookt niet maakt niet schoon, niets. Ik doe alles in het huis. Ook voor haar.. En ze slaat mijn kinderen nog heel vaak. Niet echt mishandeling maar een shock op hun hoofd, een tik met een stok. Ze doet nooit lief tegen ze. Die kinderen zijn gewoon bang voor haar.

Ze is ziek

Maar nog erger. Mijn schoonmoeder behandelt me als een mars in dat huis. Ik mag niets. Als ik te hard praat of loopt scheldt ze me al uit. En het vechten is niet bij die ene keer gebleven. Ze daagt me regelmatig uit. Dan klapt ze me gewoon. Ik probeer meestal niet te reageren. Maar dat maakt het soms nog erger. Die vrouw haat me gewoon. Maar het lijkt eigenlijk alsof der hoofd niet goed werkt. Ze is een ziek mens.

Maar ik ben bang dat het uit de hand gaat lopen. Ik ga me niet meer zomaar laten slaan door mijn schoonmoeder. Echt, ik ga die vrouw een dagje rammelen. Waarschijnlijk gaat ze nooit meer opstaan als ik klaar met haar ben. Mijn man en haar man vinden haar zielig. Ze is ook zielig. Daarom ben ik tot nu toe rustig gebleven. Ik ben ook niet weggegaan. Want als ik wegga stort het huis in elkaar. Ik doe alles. En ik heb ook nog een baan hier in Paramaribo. Maar ik kan niet meer echt niet.

Alles stort in

Maar die lobi voor mijn masra is er ook en voor mijn schoonvader. Ik heb ze gezegd dat moeder opgenomen moet worden maar ze willen niets daarvan horen. Een eigen huis hebben we niet, ik denk ook niet dat het gaat gebeuren. De situatie maakt dat mijn man ook niet weg wil. Hij wil zijn ouders niet alleen laten.

Schoonmoeder Paramaribo

Voorbeeldfoto van Ebony James

Maar wat moet ik nu? Mijn kinderen zijn niet happy. En ik al helemaal niet Vanmorgen nog heeft mijn schoonmoeder me vreselijk uitgescholden. Op straat iedereen kon het horen. Fa mie motjo en dat ik weg moet uit het huis want ze gaat me doodmaken. Ze is een zieke vrouw.

Wat moet ik doen?

Iedereen zou weggaan. Maar ik blijf nog. Ik weet wel niet hoelang ik dit ga volhouden. Misschien hebben jullie wat advies. Ook voor mijn man. Ik ga hem die brief en die opmerkingen laten lezen. Hij mag het weten. Zijn moeder mishandelt me en ik pik het niet langer meer. De situatie moet veranderen. Om te beginnen moeten we een eigen huis hebben. Als hij geen haast maakt ga ik weg. Alleen met mijn kinderen. En dit keer kom ik niet meer terug.

Gerelateerde verhalen:

Mijn schoonmoeder komt een half jaar op vakantie bij ons in Nederland – Anoniem Suriname

We wonen in bij mijn schoonmoeder in Paramaribo en nu wil ze ons eruit zetten anoniem

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Let op: Soms worden de verhalen door ons herschreven om het lezen voor onze bezoekers makkelijker te maken. tags van onze verhalen: vakantie Suriname Paramaribo liefde anoniem Nederland vliegtuig

Comments

comments

Comments are closed.