Mijn bijzondere zwangerschap – het ontstaan van mijn prachtige dochter de NGU – girl uit Paramaribo (video’s)

0
Hallo iedereen ik ben Odilia, de trotse mama van NGU-girl uit Paramaribo. Trots, zeer trots. Lees hier hoe het allemaal begon. Mijn studie, de relatie met haar vader, mijn zwangerschap en de vele echo’s die we moesten maken.
Ik noem mijn dochter de NGU girl. NGU betekent Never give up. Want mijn meisje heeft nooit opgegeven. Ik had haar wel bijna opgeven maar dat wilde ze niet. Dat wilde Hij niet. Vandaar dat ze vandaag de dag leeft. Lees hier het ontstaan van mijn prachtige dochter. Deel mijn verhaal met een ieder. Het heeft namelijk een boodschap. Ze is misschien een beetje anders dan anders. Maar dat maakt haar bijzonder. Daarom is ze UNIEK. Lees mijn verhaal en leer mijn dochter kennen. Iedereen mag haar kennen, iedereen moet haar kennen. p.s. dit verhaal is NIET anoniem. Echte verhalen, foto’s en video’s van echte mensen. Dus laat gerust hieronder een boodschap achter voor Odilia of de prachtige NGU-girl.
NGU girl uit Paramaribo

Hoe het begon: Ik had een hele leuke tijd op de kweekschool in Paramaribo. ik had een hoop vriendinnen waarmee ik samen studeerde. Studeren ja, al leek het soms meer bij elkaar komen voor die girls talk. Samen eten of gewoon wat halen bij Mae op Ramgou in Paramaribo. Helaas, na de uitreiking van ons diploma hoorde ik niets van geen van de dames.

Ik solliciteerde meteen voor leerkracht, politie, penitentiaire ambtenaar en douane. Ik wilde het liefst Penitentiaire Ambtenaar worden. Dat paste bij mij. Was altijd al fit geweest. Ik haalde mijn sporttest. Ik was zo blij en vertelde het aan mijn vriend waarmee ik inmiddels woonde in Paramaribo. Volgens mij is hij toen pas goed gaan door denken wat een baan als PA betekende. Toen kwamen al die vragen: Straks ga je in shift verband werken, ga je zo lang uit huis zijn. Ik ga je missen. En wat als we kinderen krijgen?

Onderwijs in Paramaribo

Hij had liever dat ik koos voor een baan in het onderwijs in Paramaribo. Gelukkig kon ik ook daar terecht. Dus om mijn relatie te behouden koos ik voor het onderwijs.

Het was leuk werken omdat ik altijd van kinderen hield, sinds ik klein meisje was. Een beetje zwaar was het wel. Werken ’s morgens en ’s middags naar school in Paramaribo. Rijk waren wij niet, maar we leefden gelukkig. Mijn vriend en ik waren ready voor een kind. Ik was eens, want ik hield ook zoveel van hem en zag een rooskleurige toekomst voor ons. Ik stopte gelijk met de pil want hoorde van andere dat het een poos duurt meestal voor je zwanger raakt. In de tussen tijd ging het leven niet als wat ik had gehoopt. Ik wilde geen kind meer, geen kind met hem in ieder geval.

Er was een ander

Er was een 3e persoon, die voor veel miscommunicatie en ruzie zorgde. Misschien moet ik zeggen dat hij ervoor koos dat het onprettig werd want hij heeft die deur open gedaan. Ik wilde niets meer van een kind. Ik zou weer bij mijn huisarts vragen om de pil. Ik heb de gelegenheid niet gekregen. In de tussen tijd dacht ik steeds: Ik moet gauw naar die arts. Desnoods een dag ziek afmelden. Ik zat een avond weer alleen thuis in Paramaribo. Want hij was naar Coronie voor 1 dag, hij belde dat hij een dag later kwam. Steeds weer totdat ik geen bericht kreeg. Hij bleef weg.

Ik was zo verdrietig, voelde mij eenzaam. Opeens leek het alsof ik een gekieteld in mijn buik voelde. Ik kon niet niet zwanger zijn? De volgende dag kocht ik een test bij de apotheek. Was zo zenuwachtig, ik wilde niet zwanger zijn.

Meerder testen gedaan

Ik zette mijn urine in een cup en daarna druppelde ik het in die aangegeven opening. Mijn hart bonsde sneller toen mijn urine naar beneden zakte. Ik sloot ik mijn ogen. Als ik beide strepen zie…wat ga ik doen? Deed mijn ogen open terwijl ik niet meer ademde. Ik zag…niets. Gewoon blanco. test failed. Had maar 1 test gekocht. Moest niet lang wachten, maar weken gingen voorbij en leek alsof ik meer gekieteld voelde. Haalde nu 2 testen. Ik druppelde mijn urine en weer bonsde mijn hart en zag 2 dikke strepen.

Ik was kapot en radeloos. Heb dagen hiermee geslapen. Wat moet ik doen? Wilde hem niet vertellen. Liet mij vertellen dat ene dokter B. iets voor mij kon betekenen. Na 3 dagen moest ik me aanmelden. Zat met heel wat in mijn hoofd. Ik zou het kind niet kunnen verzorgen. Wilde niet meer in die relatie, maar met een kind is het moeilijk eruit te stappen. Geen huis, geen vervoer. Niemand gaat mij helpen. Ik wil niet dat mijn kind, mijn eerste kind komt pinaren op aarde. Ik was gewoon niet meer ready. Was zenuwachtig toen ik bij de dokter was.

Niet gewenst

Ik nam genoeg geld mee. Zodat alles snel verliep. Ik werd geroepen naar binnen. Meteen vroeg hij wat hij voor mij kon doen. Zo verlegen vertelde ik dat ik zwanger ben en het niet gewenst is. Hij vroeg waarom ik abortus wil plegen. Als ik goed erover na had gedacht en als dat mijn enige reden hiervoor was. Ik merkte dat de reden ‘niet gewenst’ niet voldoende was. Dus loog dat ik moest verhuizen en nergens te gaan had. En ik graag mijn studie zou willen afronden. Na het praten keek de arts mij alsof hij wilde zeggen….maar waarom heb je het nooit veilig gedaan?

Hij vroeg hoeveel maanden het is, zodat hij weet als hij tabletten kon geven of mij naar een andere arts moest verwijzen voor de curettage. Mijn antwoord was…ik weet het niet. En tussen door kwam mijn menstruatie. Hij liet mij opnieuw testen, het was ook positief. En verwees mij in de buurt van het Diaconessen ziekenhuis om een echo te maken. Ben na dagen geweest, moest een afspraak maken voor maandag. Op die dag kon ik in de middag uren, dus de school zou mij niet zien. Hoefde niet zo lang te wachten en werd naar binnen geroepen. Mocht mijn trui omhoog doen en op het bed liggen.

Arts met dreadlocks

Er kwam toen een dreadlocks heer. En hij was die arts. Hij groette netjes, vroeg hoe het ging en meteen smeerde hij iets op mijn buik en zei: u kunt op het scherm meekijken. Ziet u hier…en hierzo? Mv er zit niets daar, kijkt u nog eens. Er zit geen kindje daar. Ik kon het niet geloven. Kocht weer een test, het was nog steeds positief. Hoe kon hij niets in mijn buik zien? Ben na dagen met het resultaat terug naar dr B. geweest. Hij schrok en liet mij testen, was positief. De weken vlogen voorbij. Hij verwees mij naar een vrouwen arts van AZ. Gelukkig hielpen ze mij meteen. Er werd weer een middel op mijn buik gesmeerd. We keken samen op het scherm. Ze zei: ziet er niet zo slecht uit, gewoon een verstopping. U bent niet zwanger hoor. Wij maken een andere afspraak voor u wanneer u daarvoor langs mag komen.

Ik was diep teleurgesteld. Begon te stressen. En weer ging ik bij dr B. Was een beetje boos omdat ik besefte dat zoveel weken voorbij waren. Wat als het te groot was en het niet meer kon? Dus zei ik hem dat ik geld heb hoeveel ik moet betalen als hij door heeft dat straks niets meer kan. Hij zei: ik stuur je naar een laatste plek, aan de schietbaan weg. Als het toch niet lukt, dan zal ik de tabletten geven. Het is wel een risico. Als het te groot is ga je gecuretteerd moeten worden. Ik kan in problemen komen en jij kan bv dood gaan als het te groot is en er niet meteen word ingegrepen.

Meerdere echo’s

Op dat moment hoor ik niets of ik vond niets belangrijk wat hij daarna zei. Ik ging gauw bij de schietbaan weg. Daar aangekomen, moest ik op mijn beurt wachten. Enige wat in mij opkwam was: laat die echo iets wijzen hoor. En weer maakte het niet zoveel uit voor mij. Feit was dat ik het zal verwijderen. Ik hoorde mijn naam. Mocht naar binnen. Zo aardig was die dame. Ze zei u kunt liggen, de arts komt zo. Na 3 minuten kwam hij. Smeerde ook dat middeleitje op mijn buik en hij keek op het scherm. Ik was bang te kijken, kon niet eens ademen.

NGU girl ParamariboOpeens zei hij kijk een mooie baby, durfde niet te kijken. U mag kijken hoor zei hij. Ik keek en zag werkelijk een baby. Voor het eerst in mijn leven zag ik een baby die in mijn buik is op het scherm. Ik keek echt ernaar. Hij was extra lang bezig met mij denk ik. Hij wees mij hoe het hartje klopte. Volgens mij was het 14 of 16 weken.

Ik voelde me schuldig

Voelde mijn hart mijn branden heel diep ook van binnen,ik keek een hele poos. Voelde mij opeens schuldig. Er kwamen tranen omdat ik mijn kind zag, zo lief en onschuldig. Dacht: zomaar mi beng wan kir a pting. Voelde het tot in de diepste van mijn hart. De arts dacht dat ik uit blijdschap huilde. Ik was blij, maar meer schuldig. Terwijl ik nog keek dacht ik: God, dit kan ik niet doen, dit ga ik ook niet doen. Ondanks ik weet wat mij, neen wat ons, te wachten staat in het leven zal ik het niet doen

God, U heeft dit kind al die tijd beschermd om te leven. Dit kind zal leven. Dit kind is er! Ze heet de NGU-girl.

NGU girl Paramaribo

NGU girl Paramaribo bijna 5 jaar

Ze leeft

Mi dede mi dede keba. Daarom leeft ze nu! Because its you.

En toen werd ze geboren:

Let op mensen: Als iets van jou is zal het van jou zijn. Dan mag de arts nog zo goed zijn, zijn scherm zal het niet doen en van de rest ook niet tot dat de Schepper wel weet dat het kindje veilig is. Dit is het begin van het leven van de NGU-girl. Zo noemt haar mama haar. NGU, dat betekent. Never Give Up!

Mijn dochter. De NGU girl uit Paramaribo. Over een maandje wordt ze 5 jaar. Een zeer bijzonder meisje. Haar leven wordt door mij vastgelegd op social media. Jullie kunnen haar volgen op Facebook.

Volg ons op Facebook

Op deze page mag u alles een like geven. Ook mag u alles delen met vrienden. Waarom?? NGU-girl is namelijk een meisje met een beperking. Ze heeft een achterstand. Het is namelijk zo dat mensen, in het bijzonder de ouders van deze kindjes, hun kindjes bewust weg houden van
1. de wereld🌎🌍
2. liefde❤❤❤
3. eduacatie 🤹‍♂🏊⛹‍♀📚etc

Via mijn dochter, de NGU-girl, wil ik jullie laten weten dat kinderen, of volwassen mensen met een beperking ook een ziel hebben. Een ziel dat groeit als u ze liefde geeft. Laat de wereld zien dat een ieder uniek is!!!!

Houdt uw kind niet schuil
houdt uw kind niet af van de school!
Kijk niet neer op deze kids!

Maakt u zich niet schuldig hieraan. Want u gaat uzelf moeten verantwoorden… bij GOD!

Dank jullie wel voor het delen van ons verhaal. More to come. Dus blijf ons volgen. Groetjes van Odila, mama van de NGU girl

Het gaat goed met haar:

Gerelateerde verhalen:

Miskramen door mijn schoonmoeder – Apuku nyam mi baby ~ Suriname (spookverhaal)

Anoniem – Op mijn 12de werd ik zwanger in Suriname. Mijn zoon is weggegeven

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

Tags van onze verhalen: vakantie Suriname Paramaribo liefde anoniem Nederland vliegtuig kinderen zwanger moeder

Comments

comments

Comments are closed.