Mijn moeder is dood – ze heeft vreselijk geleden in het ziekenhuis in Suriname

0

Goedendag mensen. Mijn naam in Aruna C. uit Paramaribo. Ik moet even mijn ei kwijt over mijn ervaring onlangs in een ziekenhuis van Suriname. Ik schrijf dit stuk omdat ik graag antwoorden wil. Misschien kunnen jullie me helpen zodat ik het beter begrijp…en kan verwerken…

Ziekenhuis in Suriname

Mijn stuk gaat over ondraaglijk veel pijn pijn als iemand ziek is. Ik heb 2 jaar meegemaakt hoe mijn moeder wegkwijnde aan allerlei ziektes. Zoals: bloeddruk schommelingen, suikerspiegel schommelingen, astma, lekkende hartkleppen. Er kwamen maagklachten bij, en tenslotte galstenen…als je der kamer zag leek wel een apotheek van de huisarts. Zoveel medicatie had ze. Van elke specialist andere medicatie… Der kamer stonk alleen naar allerlei medicijnen…

Zoveel medicijnen

Ik denk dat door alle medicijnen die ze moest innemen der maag kapot is gegaan… Bijna 2 jaar lang een op en neer geren van huisarts naar specialist en vaak EHBO. Ze was 71 jaar toen de pijnen echt hevig begonnen te worden door die galstenen. Ze schreeuwde het elke avond uit van de pijn…ik voelde het tot in me hart… Ik zei ma heb je paracetamol ingenomen ze zegt ja maar helpt niet… Ze kreeg tabletten om die stenen te vergruizen, maar dat hielp niet..

Te zwak

Ze zeiden ook dat ze veel te zwak was voor een operatie. Maar van de specialist moest ze die tabletten afmaken en dan weer een afspraak maken.
Dus ze moest pinaren thuis met alle pijnen, want hier in Suriname zijn ze heel zuinig met zware pijnstillers. Het lijkt alsof ze hier in het ziekenhuis in Suriname willen dat patiënten moeten lijden en pinaren en schreeuwen van de pijn. Het was ergens in september 2018 toen mijn moeder werd opgenomen ze had waarschijnlijk een infectie opgelopen want ze was al bedlegerig met veel pijnen en altijd koortsig. Als ze naar ehbo ging stuurde ze haar vaak genoeg weer terug naar huis, dus op een gegeven moment zei ze zelf wat gaan ze doen voor me? Ze doen niks voor me.

Ander ziekenhuis

Over die infectie…In het ene ziekenhuis in Paramaribo hadden ze geen plek op de IC dus ze was in een andere in Paramaribo Suriname beland. Ze was verward geraakt en sprak alleen nog maar war taal…ze herkende der kinderen bijna niet meer…de 2 weken dat ze nog op de IC lag wisten we allemaal dat ze op sterven lag… Maar toch hoop je op herstel, want ze kwam altijd terug naar huis….in het begin at ze nog wel met een lepel… Daarna via een sonde in der maag… Tot op een dag alle voeding terug kwam uit die sonde…en er kwam bloed uit der nieren, want ze hadden ook een katheter geplaatst..

Ze lag op sterven

Der organen vielen uit omdat der lichaam niet meer meewerkte… In het begin van die 2 weken zei de specialist dat de kinderen moesten beslissen of ze morfine toegediend mocht krijgen zodat ze niet zou lijden…toen we hadden besloten dat ze het mochten toedienen al zou er betaald worden ervoor… zeiden ze plots dat het niet meer nodig was… Want ze lijdt geen pijn… Hoe weten ze dat ze geen pijn lijdt??? Heeft me moeder ze gezegd?? Want ze kon niet meer praten zelfs… Der lichaam zat vol krasjes ze krabde zichzelf van de pijnen….toen ze nog sprak in het begin zei ze dat ze pijnen heeft en naar huis wil…want ze trok de naalden weg en trok die zuurstof buisjes uit der neus…

Verkeerd verbonden

Ze hadden der handen gebonden aan het bed… Leuning van het bed….en ik ging naar binnen op bezoek en zag der linkerhand helemaal bol…der hand was gebonden, der hand hing aan die verband waarmee ze het hadden gebonden.. Der arm hing eraan waardoor er geen bloed stroomde naar de hand… Je zou denken IC…. 1×24 intensieve zorg…. Maar goed… Ik stond te klagen we vroegen of ze der handen kunnen losmaken want ze kan nu toch niet meer zoveel bewegen… Ze hebben het losgemaakt heeft me zus der hand gemasseerd en toen is die zwelling gezakt… in het begin van die eerste week hebben ze nog het een en ander onderzocht, en zoals altijd krijg je antwoorden die je niet begrijpt…

Nog een week

Het enige wat we begrepen is: jullie moeder gaat na een week achteruit… Hij geeft der nog een week…

ziekenhuis Suriname

Dat kunnen de specialisten heel goed verwoorden en heel goed rekenen…anyways bijna een week lang heeft mijn moeder op sterven gelegen.. We zagen hoe der tong korter en zwart werd.. Hoe der ogen glazig werden ze kon ons niet meer zien.. Want er ontstaat een soort dikke gelatine laag in je oog…

Laatste adem

Elke dag zagen we hoe ze nog maar een klein beetje adem overheeft…tot ze der laatste korte adem uit blies….
Mijn zorgzame moeder heeft zolang gepinaard van de pijn terwijl dat helemaal niet hoefde…. Niemand verdient dit….als de specialisten weten dat iemand op sterven ligt en zoveel pijn lijdt proberen jullie de pijn zoveel mogelijk te verzachten met morfine zoals in bepaalde landen….zodat ook de nabestaanden niet achterblijven met zo een trauma… Alles blijft nog gebrand op je netvliezen….

Pijnlijke dood

Ik kan tot nu niet begrijpen waarom ze patiënten zoveel laten lijden…kicken ze erop? Vinden ze het leuk? Is er iemand die me kan uitleggen waarom ze niet ingrijpen met zware pijnstillers?? Waarom wordt je zo onmenselijk behandeld wetende dat je toch al doodgaat?? Waarom moet het een langzame pijnlijke dood zijn?? Ik heb zo een pest aan de werkwijze van de specialisten in Suriname….geen goed woord over ze… Natuurlijk. De goede niet na gesproken want tussen alle harteloze specialisten zullen er wel ene paar goeie uitsteken, maar die kom je niet zo vaak tegen…

Lieve mama

RIP MOM. Je bent na zoveel ellendige pijnen uit je lijden verlost. Geschreven door: Aruna C.

Disclaimer: Wij van FamilieNieuws hebben het verhaal van Aruna C. gepubliceerd. Dit is haar mening en haar eigen persoonlijke ervaring en niet die van ons. Laat dat duidelijk zijn voor een ieder. Dank u wel.

Gerelateerde verhalen:

Anoniem – Mijn oma is doodgegaan in Paramaribo. Door nalatigheid van de arts

Anoniem: Is verdachte Franklyn Hart wel op een eerlijke manier doodgegaan? ~ Suriname

Wilt u ook uw levensverhaal met ons delen?
Whatsapp of bel ons op +597 8966341
of stuur het naar info@familienieuws.com

U reacties en adviezen worden zeer gewaardeerd.
U kunt ze plaatsen in de comments hieronder
en/of
op onze Facebook pagina

Abonneer ook op ons Youtube kanaal en like us on Facebook

FamilieNieuws.com
Surinaamse familieberichten en nog veel meer

** Om privacy redenen zijn de namen en foto’s in dit verhaal gewijzigd. Let op: Soms worden de verhalen door ons herschreven om het lezen voor onze bezoekers makkelijker te maken. tags van onze verhalen: vakantie Suriname Paramaribo liefde anoniem Nederland vliegtuig

Comments

comments

Comments are closed.